Filipp Daniłowicz Gorielenko (ros. Фили́пп Дани́лович Горе́ленко; ur. w stanicy Iljinkino w Kraju Krasnodarskim, zm. 25 stycznia 1956 w Leningradzie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1940).
Życiorys W 1911 został powołany do rosyjskiej armii, 1912 ukończył szkołę pułkową, a 1914 szkołę podchorążych, uczestniczył w I wojnie światowej. W listopadzie 1917 wstąpił do Czerwonej Gwardii, dowodził jej oddziałem, od 1918 służył w Armii Czerwonej, w wojnie domowej był dowódcą pułku piechoty, 1 Dywizji Piechoty w 10 Armii, dowódcą 59 Dywizji i pomocnikiem inspektora 10 Armii, walczył na Froncie Zachodnim, Południowym i Kaukaskim. Od lipca 1921 do sierpnia 1924 dowodził kolejno 220 i 25 pułkiem piechoty, od sierpnia 1924 do września 1928 był pomocnikiem dowódcy 42 pułku piechoty w 14 Dywizji Piechoty Moskiewskim Okręgu Wojskowym, od września 1928 do listopada 1934 ponownie dowódcą 142 pułku piechoty, a od listopada 1934 do lipca 1937 pomocnikiem dowódcy 55 Dywizji Piechoty. W 1924 ukończył kursy dowódcze Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, 1927 kursy kadry dowódczej „Wystrieł”, a 1934 Akademię Wojskową im. Frunzego, 1918-1922 i ponownie od 1928 należał do partii komunistycznej RKP(b)/WKP(b). Od lipca 1937 do sierpnia 1939 dowodził 14 Dywizją Piechoty, następnie 50 Korpusem Piechoty, wraz z którym 1939-1940 uczestniczył w wojnie z Finlandią, m.in. na zachodnim brzegu jeziora Ładoga i na linii Mannerheima. Od lipca 1940 do stycznia 1941 był zastępcą dowódcy Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, od stycznia do września 1941 dowódcą 7 Armii, po ataku Niemiec na ZSRR walczył na froncie, od września do listopada 1941 był zastępcą dowódcy, a od listopada 1941 do czerwca 1942 ponownie dowódcą 7 Armii. Od czerwca 1942 do końca wojny dowodził 32 Armią Frontu Karelskiego, 1945-1948 pomocnikiem dowódcy wojsk Białomorskiego Okręgu Wojskowego, później przewodniczącym komitetu Dobrowolnego Stowarzyszenia Pomocy Armii, Lotnictwu i Flocie Karelo-Fińskiej SRR, 1951 zakończył służbę wojskową. Jego imieniem nazwano szkołę w Suojarwi.
Awanse Kombrig (29 listopada 1935) Komdiw (4 listopada 1939) Generał porucznik (4 czerwca 1940)
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (21 marca 1940) Order Lenina (trzykrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie) Order Kutuzowa I klasy I medale.
Bibliografia http://www.warheroes.ru/hero/hero.asp?Hero_id=1189
Kategoria:Absolwenci Akademii Wojskowej im. M. Frunzego Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Generałowie porucznicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Radzieccy dowódcy armii w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1956