Kazimierz Walerian Nizieński26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imienia z „Kazimierz” na „Kazimierz Walerian”. , ps. „Waluś” (ur. 24 stycznia 1892 we Lwowie, zm. 27 sierpnia 1952 w Krakowie) – major piechoty Wojska Polskiego II RP, podpułkownik Narodowego Zjednoczenia Wojskowego, oficer ludowego Wojska Polskiego, więziony przez władze stalinowskie.

Życiorys Urodził się 24 stycznia 1892. Był synem Jana, konduktora kolejowego. Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Stryju (do 1905, według jednego ze źródeł w 1911 miał zdać egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie, jednak nie potwierdzają tego oficjalne wydawnictwa). Przed 1914 został urzędnikiem C. K. Wydziału Krajowego we Lwowie. Należał do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.

Po wybuchu I wojny światowej od 16 sierpnia 1914 służył w Legionie Wschodnim. Później został żołnierzem Legionów Polskich i od 19 września 1914 służył w sztabie 3 pułku piechoty w składzie II Brygady. Brał udział w walkach w kampanii karpackiej oraz na obszarach Bukowiny i Besarabii. Mianowany plutonowym w listopadzie 1914 oraz sierżantem w styczniu 1915. Odniósł rany w bitwie pod Rafajłową 19 listopada 1915. Odbył kurs szkoleniowy w Baranowiczach, po czym otrzymał awans na chorążego piechoty 1 stycznia 1917. Następnie był dowódcą plutonu. Po kryzysie przysięgowym był żołnierzem Polskiego Korpusu Posiłkowego. Wraz z legionistami dokonał przejścia frontu podczas bitwy pod Rarańczą, po czym wstąpił do szeregów II Korpusu Polskiego w Rosji i służył w 16 pułku strzelców. Brał udział w bitwie pod Kaniowem 11 maja 1918, po której został wzięty do niewoli przez Niemców. Dwukrotnie podejmował próby ucieczki, przebywał w Warszawie pod zmienioną tożsamością.

Jako chorąży byłego Polskiego Korpusu Posiłkowego reskryptem Rady Regencyjnej z 25 października 1918 roku został przydzielony do podległego jej Wojska Polskiego w randze podporucznikaDziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej, 1918, R. 1, nr 1, Warszawa 1918, s. 5.. W stopniu podporucznika służył w 1 pułku piechoty, wkrótce potem w Wydziale Jeńców Ministerstwa Spraw Wojskowych, następnie od 14 listopada 1918 do 28 maja 1919 pełnił funkcję adiutanta Dowódcy Okręgu Generalnego „Przemyśl”. 1 grudnia 1919 mianowany porucznikiem piechoty i od 30 czerwca 1919 służył w szeregach 30 pułku piechoty w Warszawie, w którym był dowódcą kompanii i dowódcą batalionu. 28 stycznia 1921 został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Został awansowany do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. Następnie, pozostając oficerem 30 pułku piechoty, został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza i służył w tej formacji od 9 października 1924 do 1928. W tym czasie sprawował stanowisko dowódcy batalionu „Krasne” oraz był kwatermistrzem (28) batalionu „Wołożyn”. Później był zastępcą komendanta i komendantem Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 5a w Cieszynie. Od 1930 do 1934 pozostawał oficerem 23 pułku piechoty we Włodzimierzu Wołyńskim, później został przydzielony do 3 pułku piechoty Legionów w Jarosławiu. Tam pełnił stanowisko dowódcy batalionu, po czym w 1935 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. Później służył w 2 Dywizji Piechoty Legionów. W okresie mobilizacji 1939 w sierpniu tego roku w stopniu majora był zastępcą dowódcy Ośrodka Zapasowego 2 Dywizji Piechoty Legionów.

Po wybuchu II wojny światowej w trakcie kampanii wrześniowej brał udział w walkach w rejonie Jarosławia i Rawy Ruskiej. W czasie polskiej wojny obronnej miał zostać awansowany do stopnia podpułkownika. Po agresji ZSRR na Polskę został wzięty przez sowietów do niewoli 18 września 1939, po czym zbiegł obozu jenieckiego w Złoczowie. 16 października 1939 został aresztowany przez Gestapo. Był osadzony w oflagach: II B Arnswalde i II C Woldenberg od 1940. Odzyskał wolność u kresu wojny 19 stycznia 1945.

Powrócił do Jarosławia i zaangażował się w działalność w Narodowym Zjednoczeniu Wojskowym, działając w stopniu podpułkownika (względnie majora) pod pseudonimem „Waluś” i pełniąc funkcję szefa sztabu okręgu rzeszowskiego „San” NZW. Równolegle od września 1945 wstąpił do ludowego Wojska Polskiego, z którego wystąpił w 1948 pozostając do tego czasu na stanowisku szefa Wydziału Kwatermistrzowskiego Dowództwa Okręgu Wojskowego nr 5 w Krakowie. W dniu 6 grudnia 1948 został aresztowany przez funkcjonariuszy Informacji Wojskowej i otrzymał zarzut przynależności do nielegalnej organizacji. Wyrokiem Wojskowego Sądu okręgowego w Krakowie z 22 kwietnia 1949 został skazany na karę 7 lat pozbawienia wolności oraz na przepadek mienia. Z uwagi na niekorzystny stan zdrowia został zwolniony z odbywania kary w więzieniu we Wronkach 7 czerwca 1952.

Wskutek wyniszczenia zdrowotnego zmarł wkrótce po odzyskaniu wolności 27 sierpnia 1952 w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A19-3-2/3).

Jego żoną była Wanda (1906–1983), dwukrotnie więziona przez władze PRL, a ich synem był Bogusław Nizieński (1928–2025), prawnik, sędzia.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (12 maja 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (PRL) Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (25 maja 1939) „za zasługi w służbie wojskowej”. Srebrny Krzyż Zasługi (29 października 1926)M.P. z 1926 r. nr 252, poz. 706 „za zasługi położone około zabezpieczenia granic Państwa”. Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Komend Okręgów NZW Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Dowódcy batalionów Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Dowódcy batalionu KOP „Krasne” Kategoria:Jeńcy Oflagu II B Arnswalde Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Jeńcy polscy – uciekinierzy z niewoli radzieckiej 1939–1941 Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Kwatermistrzowie 3 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Galicją Kategoria:Ludzie związani z Włodzimierzem (Ukraina) Kategoria:Ludzie związani ze Stryjem Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 16 Pułku Strzelców Polskich (WP na Wschodzie) Kategoria:Oficerowie II Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Wołożyn” Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Rafajłową 1915 Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Więźniowie więzienia we Wronkach (Polska Ludowa) Kategoria:Wojskowi związani z Jarosławiem (Polska) Kategoria:Wojskowi związani ze Lwowem Kategoria:Zmarli w 1952 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Legionu Wschodniego Kategoria:Żołnierze piechoty Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego (Rada Regencyjna)