Opel Monza – samochód osobowy klasy średniej-wyższej o nadwoziu coupé produkowany przez amerykański koncern motoryzacyjny General Motors pod niemiecką marką Opel w latach 1978–1986.
Nazwa „Monza” wywodzi się od zbudowanego w 1922 roku legendarnego, włoskiego toru wyścigowego Autodromo Nazionale di Monza.
Historia i opis modelu thumb|left|Opel Monza A1 thumb|left|Opel Monza A1 – tył thumb|left|Opel Monza A2 – tył thumb|left|Autorska wersja kabriolet stworzona przez niemiecką firmę Keinath thumb|240px|Opel Monza A1 – wnętrze thumb|240px|Vauxhall Royale Coupé Samochód został po raz pierwszy oficjalnie zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie nad Menem w 1977 roku. Auto zbudowane zostało jako sportowa wersja modelu Senator A na bazie tej samej płyty podłogowej oraz jako bezpośredni następca modelu Commodore coupé. Podstawową jednostką był sześciocylindrowy silnik benzynowy 2.8, zasilany gaźnikiem, generował moc 140 KM. Oferowano też większy silnik – o pojemności trzech litrów, w dwóch wariantach mocy: 150 KM i 180 KM. W 1981 roku jednostka 2.8S została zastąpiona przez 2.5E zasilaną wtryskiem paliwa, o mocy 136 KM.
W 1982 roku auto przeszło kosmetyczną modernizacją. M.in. chromowane elementy zostały zastąpione plastikowymi, a przednie kierunkowskazy zyskały biały klosz. Z tyłu pojazdu zastosowano spojler, a do listy wyposażenia standardowego dodano 14 lub 15-calowe alufelgi. Zmieniona została deska rozdzielcza pojazdu, a do listy wyposażenia dodatkowego dodano m.in. elektryczne sterowanie lusterek. W modelu GS zastosowane zostały cyfrowe wskaźniki deski rozdzielczej. Za podstawowe źródło napędu odpowiadał czterocylindrowy silnik 2.0E o mocy 115 KM, który w 1984 roku zastąpiono jednostką 2.2i o tej samej mocy. W 1984 roku podniesiono też moc silnika 2.5E do 140 KM. W przedostatnim roku produkcji wprowadzono wersję 3.0i z katalizatorem, która generowała 156 KM.
W 1983 roku zaprezentowano usportowioną wersję GSE, która wyróżniała się zblokowanym w 40% mechanizmem różnicowym, zegarami w formie wyświetlaczy LCD oraz sportowymi fotelami firmy Recaro.
Zbudowana została także specjalna wersja pojazdu o nadwoziu kabriolet, która powstała w liczbie 144 egzemplarzy. W 1986 roku zakończono produkcję pojazdu, po wyprodukowaniu około 46 tysięcy egzemplarzy.
Wyposażenie E – powstała w liczbie 971 egzemplarzy S GSE
Standardowe wyposażenie pojazdu obejmowało m.in. wspomaganie kierownicy, regulację na wysokość fotela kierowcy oraz welurową tapicerkę. Dodatkowo auto mogło być wyposażone w chromowane elementy nadwozia, wycieraczki przednich reflektorów, a także światła przeciwmgłowe oraz podgrzewane przednie siedzenia, komputer pokładowy, elektryczne sterowanie szyb, dwustrefową klimatyzację oraz skórzaną tapicerkę. Wersję po liftingu można było także wyposażyć m.in. w elektryczne sterowanie lusterek, elektrycznie sterowany szyberdach oraz wielofunkcyjny komputer pokładowy.
Dane techniczne Silnik (3,0 l GSE) R6 3,0 l (2969 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Średnica × skok tłoka: 95,00 mm × 69,80 mm Stopień sprężania: 9,4:1 Moc maksymalna: 180 KM (133 kW) przy 5800 obr./min Maksymalny moment obrotowy: 248 N•m przy 4200 obr./min
Osiągi Przyspieszenie 0-100 km/h: 9 s Prędkość maksymalna: 215 km/h
Zobacz też Opel Manta
Przypisy
Bibliografia
Monza Kategoria:Samochody tylnonapędowe Kategoria:Samochody z lat 70. Kategoria:Samochody z lat 80. Kategoria:Hatchbacki Kategoria:Kabriolety Kategoria:Samochody klasy średniej-wyższej