, po polsku wyd. jako Elementarz zen sōtō – zbiór nieformalnych mów Dharmy i pouczeń japońskiego mistrza zen Dōgena spisany przez jego ucznia Ejō, najprawdopodobniej w latach 1235–1237. Jest uważana za najbardziej przystępną pracę autora.
Historia i wersje tekstu Zapiski składające się na Shōbōgenzō zuimonki pozostawały przez kilka stuleci w manuskrypcie. Po raz pierwszy zostały wydane drukiem w 1651 w niewielkim nakładzieReihō Masunaga, Wprowadzenie, w: Dōgen, Elementarz zen sōtō, Poznań 1997, s. 5-8.. Za standardowe wydanie uznaje się wersję popularną opracowaną przez Menzana Zuihō i wydaną w 1769.
Inną wersją tekstu jest manuskrypt pochodzący z 1644 (przepisany ze starszego rękopisu), a odkryty w 1941 roku. Wersja ta zawiera partie tekstu znacznie różniące się od wydania popularnego.
Treść Na Shōbōgenzō zuimonki składają się przede wszystkim napomnienia dotyczące życia klasztornego w stylu sōtō: Dōgen zachęca mnichów do tego, by nie troszczyli się o pożywienie i ubranie i nie przywiązywali do rodziny, powtarza naukę o konieczności „odrzucenia ciała i umysłu”, a przede wszystkim podkreśla fundamentalne znaczenie siedzącej medytacji (zazen):
Przypisy
Bibliografia Elementarz zen sōtō – Shōbōgenzō zuimonki, przeł. (z ang.) Maciej Kanert, Dom Wydawniczy Rebis, Poznań 1997
Kategoria:Japoński buddyzm zen Kategoria:Literatura buddyjska