Massimo Girotti (ur. 18 maja 1918 w Mogliano, zm. 5 stycznia 2003 w Rzymie) – włoski aktor filmowy i teatralny, także piłkarz wodny, nazywany „włoskim Paulem Newmanem”. Przez siedem dekad był uznany przez publiczność i krytyków.
Życiorys Wczesne lata Był studentem wydziału prawa, z atletyczną budową ciała, kiedy został mistrzem pływania, ale równolegle sprawdzał się w innych dyscyplinach sportowych takich jako wioślarstwo, narciarstwo i jazda konna. Lecz jednak szczególnie odnosił sukcesy w pływaniu i piłce wodnej, w Serie A w 1935, grając na pozycji bramkarza. Po ukończeniu kursu aktorstwa prowadzonego przez Teresę Franchini, występował w mniejszych teatrach.
Kariera Podczas treningu pływania został odkryty przez reżysera Mario Soldatiego, który zaproponował mu niewielką rolę w komedii Skandal z Dorą (Dora Nelson, 1939). W następnym roku dostał rolę w melodramacie Romantyczna przygoda (Una romantica avventura, 1940). Występował także w teatrze w Rzymie, m.in. w spektaklach: Czas i rodzina Conway (1945) Johna Boyntona Priestleya i Skamieniały las (1946) Roberta Sherwooda.
Pracował z wieloma z najbardziej prestiżowymi włoskimi reżyserami takimi jak Roberto Rossellini, Giuseppe De Santis, Pietro Germi, Vittorio De Sica, Jean Renoir, Pier Paolo Pasolini, Bernardo Bertolucci, Alberto Lattuada, Luigi Comencini, Luigi Zampa, Ettore Scola, Liliana Cavani, Marco Ferreri, Claude Autant-Lara czy Joseph Losey. Za rolę Davide Veroli w melodramacie Ferzana Özpeteka Okna (La finestra di fronte) nagrodę David podczas 48. ceremonii wręczenia nagród David di Donatello.
Był żonaty z Marcellą, z którą miał syna Alessio i córkę Arabellę. Zmarł 5 stycznia 2003 w Rzymie w wieku 84. lat na atak serca.
Filmografia Rok Tytuł Rola Reżyser 1939 Dora Nelson Enrico Mario Soldati 1941 La corona di ferro Licinio / Arminio Alessandro Blasetti 1942 Un pilota ritorna Gino Rossati Roberto Rossellini 1943 Opętanie (Ossessione) Gin Costa Luchino Visconti 1949 Pod niebem Sycylii (In nome della legge) Guido Schiavi Pietro Germi 1950 Kronika pewnej miłości (Cronaca di un amore) Guido Michelangelo Antonioni 1952 Rzym, godzina 11 (Roma, ore 11) Nando Giuseppe De Santis 1953 Grzechy Rzymu (Spartaco) Spartakus Riccardo Freda 1954 Zmysły (Senso) Roberto Ussoni, kuzyn Livii Luchino Visconti 1961 Romolo e Remo Tytus Tacjusz Sergio Corbucci 1968 Teoremat (Teorema) Paolo, ojciecPier Paolo Pasolini 1969 Medea Kreon, król Koryntu 1972 Ostatnie tango w Paryżu (Le Dernier Tango à Paris) Marcel Bernardo Bertolucci1976 Niewinne (L'innocente) hrabia Stefano Egano Luchino Visconti Pan Klein (Monsieur Klein) Charles Joseph Losey 1981 Miłosna pasja (Passione d’amore) pułkownik Ettore Scola 1983 Ars amandi - L'arte di amare Ovid Walerian Borowczyk 1985 Quo vadis? (miniserial TV) Aulus Plaucjusz Franco Rossi 1994 Potwór (Il mostro) zasłużony obywatel Roberto Benigni 2003 Okna (La finestra di fronte) Davide Veroli Ferzan Özpetek
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Laureaci Nagrody David di Donatello Kategoria:Włoscy aktorzy filmowi Kategoria:Włoscy aktorzy teatralni Kategoria:Włoscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Włoscy modele Kategoria:Włoscy piłkarze wodni Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2003