Mistrzostwa Europy w Rugby 7 Mężczyzn 2016 – piętnaste mistrzostwa Europy w rugby 7 mężczyzn, oficjalne międzynarodowe zawody rugby 7 o randze mistrzostw kontynentu organizowane przez Rugby Europe mające na celu wyłonienie najlepszej męskiej reprezentacji narodowej w tej dyscyplinie sportu w Europie. Zostały rozegrane w formie siedmiu turniejów w czterech hierarchicznie ułożonych dywizjach w okresie od 4 czerwca do 17 lipca 2016 roku. W walce o tytuł mistrzowski brało udział dwanaście zespołów, pozostałe europejskie drużyny, które przystąpiły do rozgrywek, występowały w niższych dywizjach, pomiędzy wszystkimi czterema istniał system awansów i spadków.
Obydwa uczestniczące w zawodach brytyjskie zespoły były wyłączone z walki o medale mistrzostw Europy, znalazły się jednak w czołowej trójce klasyfikacji generalnej. Najrówniejszą formę w całym cyklu zaprezentowali Rosjanie, którzy jako jedyni znaleźli się w finałowej czwórce każdego z turniejów. Zdobyli oni trzeci w historii tytuł mistrzowski, kolejne miejsca na podium zajęli Francuzi i Hiszpanie, relegowana została najsłabsza w gronie elity Litwa.
Informacje ogólne Mistrzostwa zostały rozegrane w formie siedmiu turniejów – trzech w GPS oraz czterech w niższych dywizjachCompetition Manual, s. 3, 11–12.
Mistrzem Europy zostawała drużyna, która po rozegraniu trzech turniejów w czerwcu i lipcu – w Moskwie, Exeter i Gdyni – zgromadziła najwięcej punktów, które były przyznawane za zajmowane w nich miejscaCompetition Manual, s. 23: MiejscePunkty 120 218 316 414 512 610 78 86 94 103 112 121
Reprezentacje w każdym z turniejów zostały podzielone na trzy czterozespołowe grupy rywalizujące w pierwszej fazie w ramach grup systemem kołowym, po czym nastąpiła faza pucharowa – czołowa ósemka awansowała do półfinałów, a pozostałe walczyły o Bowl. W fazie grupowej spotkania toczone były bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługiwały odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. W przypadku remisu w fazie pucharowej organizowana była dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci. Jedynie finał składał się z dwóch dziesięciominutowych części, w pozostałych spotkaniach połowa meczu obejmowała zaś siedem minutCompetition Manual, s. 23–27.
W ramach przygotowań do turnieju rugby 7 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 Brytyjczycy wystawili dwa zespoły – Royals i Lions – zastępujące w tej edycji reprezentacje Anglii i Walii. Przystępujące do turnieju reprezentacje mogły liczyć maksymalnie dwunastu zawodnikówCompetition Manual, s. 13. Rozstawienie w każdych zawodach następowało na podstawie wyników poprzedniego turnieju, a w przypadku pierwszych zawodów – na podstawie rankingu z poprzedniego roku.
Pomiędzy dywizjami istniał system awansów i spadków – po zakończonym sezonie najsłabsza reprezentacja z Grand Prix Series oraz po dwie z kolejnych dwóch poziomów rozgrywek zostały relegowane do niższej klasy rozgrywkowej, a ich miejsce zajęli odpowiednio zwycięzca Trophy i finaliści obu poziomów Conference – z zastrzeżeniem, iż chronieni przed spadkiem są gospodarze turniejówCompetition Manual, s. 9.
Turnieje Moskwa (4-5 czerwca)
MiejsceReprezentacja 1 2 3 GB Lions 4 5 GB Royals 6 7 8 9 10 11 12 Exeter (9–10 lipca)
MiejsceReprezentacja 1 GB Royals 2 3 4 5 GB Lions 6 7 8 9 10 11 12 Gdynia (16–17 lipca)
MiejsceReprezentacja 1 GB Royals 2 GB Lions 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Klasyfikacja końcowa Poz.DrużynaPunktyMOSEXEGDYOgółem 1 GB Royals1220205220141650 3 GB Lions16121846 1818844 8161438 61410630 71061026 8481224 964313 1033410 112226 121113
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Strona Rugby Europe