mały|Herb rodziny Sabaudzkiej-Racconigi mały|Zamek Racconigi, w średniowieczu siedziba rodziny Sabaudzkiej-Racconigi Rodzina Sabaudzka-Racconigi była młodszą gałęzią dynastii Sabaudzkiej. Zapoczątkował ją Ludwik I , (1413 – 1465), naturalny syn Ludwika Sabaudzkiego-Achaja . Rodzina Sabaudzka-Racconigi była oddana i lojalna wobec kolejnych książąt Sabaudii. Jednak, nie pogardzili sojuszem z sąsiednim markizatem Saluzzo w 1456. W kolejnych okresach byli znani jako wierni strażnicy ziem księstwa na południe od Turynu, zajmując stanowiska na dworze. Filip otrzymał tytuł hrabiego. Członkowie gałęzi Sabaudii-Racconigi, panowie tytularnego lenna, otrzymali aktem Karola Emanuela I drugie miejsce w linii sukcesji do korony, po gałęzi Sabaudzkiej-Nemours. Ród wygasł w 1605 roku wraz ze śmiercią ostatniego przedstawiciela rodziny po mieczu, Bernarda II , który nie miał spadkobierców. Wcześniej zmarli, również bezpotomnie, jego bracia.

Panowie Savoia-Racconigi Ludwik I Ludwik I Sabaudzki-Racconigi (ok. 1390 – 1459) był synem z nieprawego łoża Ludwika Sabaudzkiego-Achaja i neapolitańskiej szlachcianki. Ludwik Sabaudzki-Achaja , nie mając męskiego potomka z prawego łoża, legitymizował go. Senior Pancalieri od 1407, Racconigi i od 23 lutego 1414, a i Cavour od 1417. Książę Amadeusz VIII ratyfikował akt dziedziczenia 27 lipca 1420 r., a w 1443 r. jego następca Ludwik I Sabaudzki nadał Ludwikowi lenno składającego się z terenów Racconigi, , Pancalieri, Osasco, Cavour i ½ , oraz renty z gminy Villafranca. Tytuły księcia Achaji i hrabiego Piemontu przeszły na księcia Sabaudii. Marszałek księcia od 1454 r.

Ożenił się 3 września 1412 z Alicją Montbel (zm. po 11 stycznia 1464), córką Guiguesa Montbel , pana Entremont i jego żony Katarzyny Maubec . Para miała sześcioro dzieci: Franciszek (patrz niżej) Maria (zm. po 24.10.1471, testament: 24.10.1471), wyszła za (kontrakt 12.10.1449) Amadeusza Aymone Seyssel i Aix hrabiego La Chambre i wicehrabiego (zm. 1466), syna Jana Seyssel pana Barjat (Barjac?) i La Rochette, marszałka Sabaudii Ludwik (zm. przed 1503), pan Osasio i Cavour z ½ Pancalieri i (hołd w dniu 27 maja 1461), ożenił się w 1493 z Franciszką Saluzzo , córką Ugonino Saluzzo pana Cardè, gubernatora Pinerolo i Małgorzaty La Palud Alicja (zm. po 11.1.1464), wyszła za (kontrakt: 8.3.1460) Innocentego Fieschi pana Masserano (zm. 1492), syna Ludwika Fiesco harbiego Lavagna Barbara (zm. po 11.1.1464), wyszła za Galeazzo markiza Saluzzo współseniora Mulazzano i Farigliano Łucja , wyszła za Conreno Roero Asti pana Calosso

Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) w 1434.

Franciszek Pan Racconigi i z ½ Pancalieri i o (hołd w dniu 27 marca 1461), gubernator Vercelli 1465–1467, ożenił się z Katarzyną Seyssel , córką Jana Seyssel pana Barjat (Barjac?), marszałka Sabaudii, i Małgorzaty La Chambre . Mieli troje dzieci: Maria Kaludiusz (patrz niżej) Hannibal Miał też jednego syna z nieprawego łoża: Bernarda (zm. po 13 maja 1497) Zmarł przed 1.1.1503.

Klaudiusz Pan Racconigi i z ½ Pancalieri i (nadanie 21.12.1502), nadanie ½ Pancalieri z Sommariva 10.10.1505, marszałek generalny Sabaudii i Piemontu (1482/1483).

Ożenił się z Hipolitą Borromeo (1.1.1464 – 1527), córką Jana hrabiego Arona, patrycjusza z Mediolanu i Marii Cleofe Pia Sabaudzkiej hrabianki Carpi w 1476 roku. Mieli dwóch synów: Bernard (patrz niżej) Antoni Ludwik (patrz niżej)

Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) w 1518 lub 1519.

Bernard I Pan Racconigi i z ½ Pancalieri i (nadanie z 7.1.1521), gubernator Vercelli. Wprowadził uprawę morwy i hodowlę jedwabników. Ożenił się z Jolantą Adorno (zm. 25.12.1526), córką Jana pana Poviglio, patrycjusza z Genui i Eleonory Sanseverino harbiów z Cajazzo, pani Poviglio i współseniory Sale (+ 1521). Mieli pięcioro dzieci: Ludwik (patrz niżej) Filip (patrz niżej) Klaudiusz (zm. po 1579) Karol (zm. po 1578) Franciszek (zm. przed 22 lipca 1544)

Ludwik II Pan Racconigi i z ½ Pancalieri i (nadanie z 25.11.1526), wódz naczelny (Luogotenente) Turynu w 1536, kawaler Suwerennego Rycerskiego Zakonu Szpitalników Świętego Jana od 1570.

Filip Pan Racconigi i z ½ Pancalieri i (nadanie 16.5.1538), hrabia Pancalieri (nadanie 29.11.154). Podpisał, jako minister książęcy, w 1561 roku tak zwany pokój z Cavour, w którym Emanuel Filibert Sabaudzki, przyznawał Waldensom prawo do wyznawania publicznie i swobodnie ich kultu w granicach niektóre społeczności doliny . W 1541 roku otrzymuje prawo do dziedziczenia tronu książęcego w przypadku wygaśnięcia głównej linii dyanstii i tym samym jego rodzina staje się młodszą gałęzią dynastii. Ponadto, brał udział w Bitwie pod Lepanto w 1571 roku. Ożenił się z Paula Paola Costa, córką Ludwika Antoniego Mirandolo i Bony Villa z panów Rivalba, która wniosła mu w posagu Tegerone i Motturone. Mieli dziesięcioro dzieci: Bernard (patrz niżej) Jolanta Franciszek (zginął w bitwie pod Lepanto 15 października 1571) Amadeusz Ludwik (patrz niżej) Filibert (zm. Saragossa 1585) Bona (zm. między 14 stycznia a 3 kwietnia 1590) Klaudia (zm. Turyn 1617) Luiza Oktawia (zm. po 24 marca 1589) Jan Chrzciciel (patrz niżej) Hrabia Filip miał kochankę Nidę Nucettti lub ? Noceti, z którą miał córkę Weronikę lub Małgorzatę , legitymizowaną 26 września 1603. Zmarła po 1605 r.

Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) w 1568.

Bernard II Hrabia Racconigi i Pancalieri od 1581 do 1602, nadano mu Tegerone 12.1.1582 razem z bratem, nadanie Cavour i Villafranca 13.2.1583, pan Barge od 1591, pan Motturone dal 1599, nadanie Tegerone 9.6.1598, ale zrezygnował w 1599. Czas największego prestiżu rodziny. Bernard zwany " z Racconigi" zajmował liczne stanowiska na dworze. Był kapitanem Łuczników Straży Książęcej Karola Emanuela I i brał udział we wsparciu Cesarza w walce przeciwko Turkom na Węgrzech. Wystąpił z inicjatywą rozbudowy przemysłu jedwabniczego na terenie Racconigi. Ożenił się 9 lutego 1577 z Izabelą Grillet Pommier (zm. 1625), markizą La Cluse, wdową po Filipie Montjouant, córką Mikołaja Grillet hrabiego Saint-Riquier i Marii Gondi. Zmarł w 1605.

Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) w 25.3.1569.

Inni ważni przedstawiciele rodziny Antoni Ludwik (zm. 1.1552), młodszy brat Bernarda I, kawaler Suwerennego Rycerskiego Zakonu Szpitalników Świętego Jana od 1516, zrezygnował. Kasztelan i kapitan w Villar Perosa w 1536, otrzymał nadanie Cavour 27.6.1538 (złożył hołd królowi Franccji 27.4.1541); wysuwał roszczenia do sukcesji po ojcu przeciwko swojemu bratu. Dwukrotnie żonaty: Joanna Ponteves (zm. po 25.5.1555), córka Tanneguy pana Cabanes i Joanny Villeneuve za panów Masse , wdowa po Lucjanie Grimaldi panu Monaco ; W 1549 z Florimonda Costa (zm. po 1553), córką Jakuba Antoniego pana Arignano i Bene.

Klaudiusz , młodszy brat Ludwika II i Filipa (testament: 13.8.1569,śmierć po 1579), hrabia Pancalieri i pan Cavour i Caselle 1562/4.6.1579, oraz księcia Sabaudii, Emanuela Filiberta. Ożenił się po 1576 z Marią Gondi (1542/1543 – 2.1603), córką Antoniego , patrycjusza z Florencji, wdową po Mikołaju Grillet Pommier hrabim Saint-Triver .

Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) nadany 14.8.1568 przez Emanuela Filiberta kawaler Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) nadany w 1573 przez Emanuela Filiberta

Jan Chrzciciel (1549 – Saragossa 10.5.1585), młodszy brat Bernarda II, beneficjent oratorium Św. Marii Santa Maria w Racconigi w 1562, opat San Benigno od 1581, Protonotariusz apostolski i ambasador w Rzymie w 1582, rezygnuje z kariery kościelnej w 1582; otrzymał nadanie Tegerone 12.1.1582, markiz Tegerone od 20.6.1583, markiz Chiusa od 20.7.1583, od 1583. Ożenił się z Benedyktą Spinola (zm. po 1589), córką Alfonsa markiza Garessio i patrycjusza z Genui.

Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) nadany w 1585 przez Karola Emanuela I

Wygaśnięcie gałęzi W 1605 roku Bernard II, ostatni przedstawiciel gałęzi Sabaudzkiej-Racconigi, zmarł. bez spadkobierców. Wdowa Izabela Gillet zdecydowała się przekazać dziedzictwo księciu Karolowi Emanuelowi I, pozostawiając sobie na dożywotnie użytkowanie zamek Racconigi. W 1625 roku także zamek stał się własnością książąt. Dobra gałęzi Sabaudzkiej-Racconigi zostały przeznaczone dla książąt Carignano, kolejnej młodszej gałęzi domu Sabaudzkiego.

Drzewo genealogiczne

Bibliografia

Przypisy

Uwagi

Artykuły powiązane Dom Savoia Racconigi

Kategoria:Dynastia sabaudzka Kategoria:Odznaczeni Orderem Annuncjaty