Siegfried Selberherr (ur. 3 sierpnia 1955 w Klosterneuburgu) – austriacki naukowiec, pracuje w dziedzinie mikroelektroniki. Jest profesorem zwyczajnym w Instytucie MikroelektronikiInstytutu Mikroelektroniki. Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu. Prowadzi tam przede wszystkim badania w zakresie modelowania i symulacji zjawisk fizycznych w mikroelektronice.
Kariera zawodowa Siegfried Selberherr studiował elektrotechnikę na Uniwersytecie Technicznym w Wiedniu, gdzie uzyskał dyplom inżyniera w 1978 r. W kolejnych latach uzyskał stopień doktora nauk technicznych (1981) i habilitację (1984) Następnie odbył staż naukowy w Bell Labs w USA. Od 1988 r. jest profesorem nadzwyczajnym Politechniki w Wiedniu w zakresie technik oprogramowania systemów mikroelektronicznych. W latach 1998–2005 był dziekanem Wydziału Elektrotechniki i Nauk InformacyjnychWydziału Elektrotechniki i Nauk Informacyjnych..
W latach 1996–2020 Prof. Selberherr był wykładowcą w IEEE ‘Electron Devices Society’. W latach 2001–2018 był członkiem i wiceprzewodniczącym rady nadzorczej ams AGams AG. i od tego czasu pełni funkcję doradcy naukowego tej rady. Od 2004 r. uczestniczy w pracach komitetu doradczego międzyuczelnianego Wydziału Biotechnologii Rolnej (IFA-Tulln). W tym też okresie zostaje utworzone Centrum Uniwersyteckie i Badawcze Tulln (niem. Universitäts- und Forschungszentrums Tulln – UFT), które Siegfried Selberherr wspiera od początku istnienia. W ramach kompleksu Technopol Tulln, UFT współpracuje z kilkoma instytucjami badawczymi, a jego prace badawcze koncentrują się wokół problematyki surowców odnawialnych.
Osiągnięcia Prof. Selberherr wraz z prowadzonymi zespołami badawczymi opublikował do tej pory ponad 400 artykułów w czasopismach i książkach oraz ponad 1200 komunikatów w materiałach konferencyjnych, z których ponad 250 zostało wygłoszonych jako wykłady zaproszone. Jest autorem 3 książek oraz przyczynił się do wydania ponad 40 innych prac. Został promotorem przeszło 100 prac doktorskich.
Wynikiem prac badawczych prof. Selberherra jest m.in. opracowanie programu MINIMOS do symulacji numerycznej przyrządów półprzewodnikowych MOS. W programie tym został m.in. zaimplementowany model ruchliwości nośników ładunku, znany obecnie jako model Selberherra. Siegfried Selberherr kierował licznymi projektami badawczymi, w których były zaangażowane zarówno firmy półprzewodnikowe, jak i instytucje finansowe, takie jak FWF (niem. Fonds zur Förderung der wissenschaftlichen Forschung), CDGChristian Doppler Research Association. (niem. Christian Doppler Forschungsgesellschaft) oraz ERC (ang. European Research Council).
Wyróżnienia 2021 r. ‘Fellow’ w Stowarzyszeniu Sztucznej Inteligencji Azji i Pacyfiku, AAIAAsia-Pacific Artificial Intelligence Association, AAIA. 2021 r. ‘Life Fellow’ w IEEE 2018 r. Nagroda Cledo-Brunetti IEEE 2015 r. Medal Franza Dinghofera Instytutu Dinghofera (niem. Franz Dinghofer-Medaille des Dinghofer-Instituts) 2014 r. Odznaka honorowa ze wstęgą Marina Drinova (niem. Marin Drinov-Ehrenzeichen am Bande) Bułgarskiej Akademii Nauk 2013 r. Członek rzeczywisty Academia Europaea. 2011 r. Srebrny Krzyż Komandorski Odznaki Honorowej za zasługi dla kraju związkowego Dolna Austria (niem. Silbernes Komturkreuz des Ehrenzeichens für Verdienste um das Bundesland Niederösterreich) 2009 r. ERC Advanced Grant 2006 r. Doktorat honorowy Uniwersytetu w Niszu 2005 r. Wielka Odznaka Honorowa za Zasługi dla Republiki Austrii 2004 r. Członek rzeczywisty Europejskiej Akademii Nauki i Sztuki (niem. Europäische Akademie der Wissenschaften und Künste) 2001 r. Nagroda Erwina Schrödingera (niem. Erwin Schrödinger-Preis) Austriackiej Akademii Nauk 1999 r. Nagroda Naukowa kraju związkowego Dolna Austria 1994 r. Medal Wilhelm Exner (niem. Wilhelm Exner Medaille) Austriackiego Towarzystwa Handlowego (niem. Österreichischen Gewerbeverein, ÖGV) 1993 r. ‘Fellow’ w IEEE 1986 r. Nagroda Heinza-Zemanka (niem. Heinz-Zemanek-Preis) Austriackiego Towarzystwa Informatycznego (niem. Österreichische Computer-Gesellschaft, ÖCG) 1983 r. Nagroda Dr.-Ernsta-Fehrera (niem. Dr.-Ernst-Fehrer-Preis) Politechniki w Wiedniu (TU Wien)
Ważniejsze publikacje Artykuły w czasopismach Thermo-Electro-Mechanical Simulation of Semiconductor Metal Oxide Gas Sensors, 2019 Silicon Spintronics: Progress and Challenges, 2015 Electromigration in Submicron Interconnect Features of Integrated Circuits, 2011 Current Transport Models for Nanoscale Semiconductor Devices, 2008 A Review of Hydrodynamic and Energy-Transport Models for Semiconductor Device Simulation, 2003 MINIMOS – A Two-Dimensional MOS Transistor Analyzer, 1980
Książki Stochastic Approaches to Electron Transport in Micro- and Nanostructures Programmieren in C, 3. Auflage Microelectronics Technology and Devices Simulation of Semiconductor Processes and Devices Technology CAD Systems Analysis and Simulation of Semiconductor Devices
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu Kategoria:Austriaccy inżynierowie Kategoria:Austriaccy naukowcy Kategoria:Doktorzy honoris causa Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Członkowie Academia Europaea Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu