Witold Zygmunt Poinc (ur. 2 maja 1908 w Kamiennej, zm. 18 września 1982 w Gdyni) – polski kapitan żeglugi wielkiej, współtwórca Polskiego Ratownictwa Okrętowego.

Życiorys Urodzony w Kamiennej jako syn Juliana, maszynisty kolejowego. Po wybuchu I wojny światowej, razem rodziną został przesiedlony w głąb Rosji. W czasie rewolucji październikowej wrócili do Polski, zamieszkali w Ząbkowicach k. Sosnowca, gdzie Witold ukończył szkołę powszechną. Od 1921 uczęszczał do Gimnazjum im. B. Prusa w Sosnowcu, następnie w 1927 podjął naukę w Szkole Morskiej w Tczewie, którą ukończył w 1930 (wówczas był to już Wydział Nawigacyjny Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni). Po ukończeniu szkoły i odbyciu szkolenia w Szkole Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu, zwolniony do rezerwy w styczniu 1932 rozpoczął pracę jako oficer pokładowy w Polsko-Brytyjskim Towarzystwie Okrętowym Polbryt. W 1934 przeszedł do Żeglugi Polskiej, został II oficerem na s/s „Katowice” i ukończył kurs radiotelegrafisty. W latach 1935–1938 pływał jako I oficer i radiotelegrafista. W październiku 1938 uzyskał dyplom kapitana żeglugi wielkiej. Wiosną 1939 został pilotem w gdyńskim porcie.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 dowodził plutonem marynarzy w I Batalionie Kadry Floty broniąc Gdyni i Oksywia, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych. Po walkach trafił do niewoli. Przebywał w obozach jenieckich: Oflag II A Prenzlau, Oflag II E Neubrandenburg, Oflag II D Gross-Born, Stalag X B Sandbostel.

Po wyzwoleniu z obozu jenieckiego w 1945 trafił do Polskiej Marynarki Handlowej w Wielkiej Brytanii. W 1946 wrócił do Polski i został zastępcą kierownika Wydziału Holowniczo-Ratowniczego Żeglugi Polskiej S.A., zajmującego się oczyszczaniem portów i red z wraków pozostałych po działaniach wojennych. W 1951 wydział przekształcono w przedsiębiorstwo Polskie Ratownictwo Okrętowe. Witold Poinc został w nim dyrektorem ds. technicznych i kierował wydobyciem ponad 200 wraków (30 z nich przywrócono do służby), w tym Gneisenau, blokującego wejście do gdyńskiego portu. Tworząc pierwsze polskie przedsiębiorstwo wydobywające wraki W. Poinc korzystał z doświadczeń firm duńskich i radzieckich, ale opracował też nowatorskie metody, za co otrzymał nagrody państwowe.

Od stycznia 1958 przez 10 lat był kapitanem portu w Gdyni. W 1968 przeniesiony został do Urzędu Morskiego w Gdyni, gdzie do 1973 był zastępcą dyrektora do spraw awaryjności we flocie.

W latach 60. XX wieku w Państwowej Szkole Morskiej wykładał wiedzę morską i ratownictwo morskie. Był autorem podręczników „Ratowanie życia i mienia” (1966) i „Wydobywanie zatopionych statków” (1970). Na emeryturę przeszedł w 1975.mały|Grób Witolda Poinca w nowej alei zasłużonych cmentarza WitomińskiegoZmarł w Gdyni, pochowany w nowej alei zasłużonych na cmentarzu Witomińskim (kwatera 26-38-8).

Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1969) Order Sztandaru Pracy II klasy (22 lipca 1951) „za zasługi położone dla Narodu i Państwa w dziedzinie żeglugi”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1968) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie żeglugi”. Krzyż Walecznych (1946) Srebrny Krzyż Zasługi (21 września 1950) „za zasługi w pracy zawodowej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 marca 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 15 marca 1955 r. nr 0/401 - na wniosek Ministra Żeglugi. Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 (1967) Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1966) Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1964) Odznaka Grunwaldzka (1967) Złota Odznaka honorowa „Zasłużony Pracownik Morza” (1956) Srebrna Odznaka „Racjonalizator Produkcji” (1950) Odznaka honorowa „Za zasługi dla Gdańska” (1960) Odznaka honorowa „Zasłużony Ziemi Gdańskiej” (1960) Źródło:.

Nagrody

Nagroda Państwowa II stopnia za zastosowanie po raz pierwszy w Polsce metody wydobywania wraków przy pomocy pontonów cylindrowych (1952) Nagroda Państwowa II stopnia (zespołowa) za nową metodę odmulania statków na dużej głębokości (1953)

Upamiętnienie Od 1987 był patronem, już nieistniejącej, Szkoły Podstawowej Nr 22 w Gdańsku. Imieniem Witolda Poinca nazwano zbudowany w 1996 statek PRO MS Kapitan Poinc oraz ulicę w Gdańsku.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Morskiego w Gdyni Kategoria:Jeńcy Oflagu II D Gross-Born Kategoria:Ludzie urodzeni w Skarżysku-Kamiennej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Odznaką Grunwaldzką Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony Pracownik Morza” Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Odznaczeni odznaką „Racjonalizator Produkcji” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Witomińskim w Gdyni Kategoria:Polscy oficerowie żeglugi Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1982