Abu Dżafar Muhammad Ibn Hassan Tusi (pers. ابوجعفر محمد بن حسن طوسی), potocznie zwany Szejkiem Tusi (pers. شیخ طوسی), Szejk al-Taʾifah () (ur. około 995 w Tus, zm. 2 grudnia 1067 w Nadżafie) – perski uczony muzułmański, szyita, autor znanych i wysoko cenionych przez szyitów zbiorów tradycji pt. „Tahdhib al-Ahkam” i „Al-Istibsar” będących częścią czterech głównych prac-zbiorów hadisów islamu szyickiego.
Szejk Tusi urodził się w starożytnym mieście Tus, na terenie dzisiejszego Iranu. Następnie udał się do Bagdadu, pod panowaniem Bujidzów, aby pogłębiać i przekazywać islamską wiedzę. Po złupieniu miasta przez Seldżukidów i utracie wielu dzieł, Tusi udał się do Nadżafu, gdzie założył seminarium teologiczne, późniejszego duchowego miasta szyitów. Tam też zmarł 2 grudnia 1067IslamicLaws: Sheikh Abu Jafar Toosi.
Autor wielu zaginionych i zniszczonych (w najeździe Seldżukidów) prac, polemik i rozpraw. Jako usulita prowadził intensywne debaty z achbarystami w obrębie szkoły dżafaryckiejClifford Edmund Bosworth & Brill Archive, 1989. The Encyclopedia of Islam. Księga 6, s. 549.
Przypisy
Kategoria:Tradycjoniści epoki Abbasydów Kategoria:Urodzeni w 995 Kategoria:Zmarli w 1067 Kategoria:Irańscy teolodzy muzułmańscy Kategoria:Teolodzy epoki Abbasydów