Hermann Burger (ur. 10 lipca 1942 w Menzikenie, zm. 28 lutego 1989 w Brunegg) – szwajcarski pisarz i literaturoznawca.
Życiorys Urodził się 10 lipca 1942 roku w Menzikenie w kantonie Argowia. Jako nastolatek interesował się muzyką i grał w zespole jazzowym.
Początkowo studiował architekturę, ale porzucił ją na rzecz studiów nad literaturą niemiecką i historią sztuki na Uniwersytecie Zuryskim. W 1973 roku obronił doktorat na temat twórczości Paula Celana, a w 1975 roku rozprawę habilitacyjną na temat współczesnej literatury szwajcarskiej.
Tworzył w języku niemieckim, wykładał m.in. poetykę na uniwersytecie we Frankfurcie nad Menem. Jego twórczość to iluzoryczna proza obfitująca w zaskakujące porównania i skojarzenia, oparta na założeniu, że proces tworzenia i proces odbioru dzieła powinien być formą terapii. Opublikował zbiory opowiadań Bork (1970), Diabelli (1979), powieść Die Künstliche Mutter (1982), ponadto eseje – m.in. studium o samobójstwie jako motywie literackimWielka Encyklopedia PWN, Warszawa 2001.. Jego ostatnia powieść Brenner, była powieścią o tematyce papierosowej, dedykowaną jego przyjacielowi Kasparowi Villigerowi.
W 1984 roku otrzymał Aargauer Literaturpreis. Burger cieszyła się dobrą reputacją, w światku pisarskim był określany jako błyskotliwy i elokwentny.
Zmarł 28 lutego 1989 roku w zamku Brunegg, w wieku 46 lat. Popełnił samobójstwo po latach zmagań z depresją.
Życie prywatne Był żona i miał dwoje dzieci.
Przypisy
Kategoria:Szwajcarscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli w 1989