Wilazodon – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwdepresyjny. Preparat wilazodonu pod nazwą Viibryd został wprowadzony na rynek farmaceutyczny w USA w 2011 roku.
Mechanizm działania Wilazodon hamuje wychwyt zwrotny serotoniny i jest częściowym agonistą presynaptycznych receptorów serotoninergicznych 5-HT1A. Nie ma istotnego powinowactwa do innych receptorów, w tym 5-HT1D, 5-HT2A, i 5-HT2C, nie wpływa też na wychwyt zwrotny noradrenaliny i dopaminy. Ze względu na odmienny mechanizm działania zaliczany bywa do nowej grupy leków przeciwdepresyjnych, SPARI (częściowy agonista i inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, ).
Farmakokinetyka Biodostępność po podaniu doustnym wynosi 72%. Metabolizm zachodzi w wątrobie, głównie przy udziale izoenzymu cytochromu P450 CYP3A4. W mniejszym stopniu uczestniczą w nim izoenzymy CYP2C19 i CYP2D6.
Wskazania FDA zatwierdziła wilazodon do leczenia dużej depresji u dorosłych.
Skuteczność W badaniach klinicznych III i IV fazy wilazodon wykazywał skuteczność większą niż placebo i porównywalną z citalopramem. Profil bezpieczeństwa i działań niepożądanych wydaje się być zbliżony do innych leków z grupy SSRI .
Preparaty Viibryd – tabletki 10, 20 i 40 mg
Przypisy
Kategoria:ATC-N06 Kategoria:Amidy Kategoria:Benzofurany Kategoria:Indole Kategoria:Nitryle aromatyczne Kategoria:Piperazyny Kategoria:Związki policykliczne