Wincenty Bartosiak (ur. 4 września 1901 w Repkach, zm. 25 czerwca 1985 w Buenos Aires) – polski przedsiębiorca i armator.
Życiorys Młodość i studia (1901-1926) Urodził się we wsi Repki (powiat Sokołów Podlaski). Miał sześcioro rodzeństwaNa morze po chleb i przygodę, Warszawa 1972, s. 9.. Jego ojciec był rolnikiem, gospodarującym na 14-morgowym gospodarstwieIbidem..
Od 1911 do 1914 uczęszczał do rosyjskiej szkoły w Siedlcach, w latach 1915–1918 do polskiego gimnazjum w tym mieście, a w latach 1919–1920 był uczniem gimnazjum im. Władysława IV w Warszawie.
W 1920 rozpoczął naukę w Szkole Morskiej w Tczewie, a po dwóch latach – podjął studia w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie, którą ukończył w 1926.
Praca (1926-1939) W latach 1926–1936 pracował w Przedsiębiorstwie Państwowym „Żegluga Polska”, a w latach 1936–1939 był współwłaścicielem i dyrektorem firmy maklerskiej Rummel i Burton.
Od 1931 zasiadał w radzie nadzorczej Spółdzielni Mieszkaniowej Absolwentów Szkoły Morskiej.
W 1936 r. założył wraz z Ludwikiem Kazimierzem Orthweinem spółkę Hamoryb – Centrala Handlowa Morskich Ryb, której przedmiotem działania był handel rybami i ich przetworamiM. Sokołowska, Encyklopedia Gdyni, Gdynia 2006, s. 242..
W grudniu 1938, wraz z innymi inwestorami, założył przedsiębiorstwo (spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością) pod nazwą Bałtycka Spółka Okrętowa. Założycielami, oprócz Bartosiaka, byli: Czesław Antkowiak, Mieczysław Cedro, Wacław Fedorowicz, Michał Lipczyński, Tadeusz Olszowski i hrabia Władysław Potocki (później w poczet udziałowców przyjęto także Władysława Milewskiego). Jak wspominał Bartosiak: "Złożyliśmy, głównie z oszczędności, po kilkanaście tysięcy złotych każdy i zakupiliśmy dwa statki: „Narocz” (2200 TDW) oraz „Wigry” (3000 TDW). Ciotka Potockiego, Róża Tyszkiewiczowa, sprzedała plac na Frascati w Warszawie Rządowi Brytyjskiemu pod projektowany gmach ambasady, uzyskując poważną sumę w dewizach i zakupiła statek „Kromań” (3200 TDW), który powierzyła w administrację Bałtyckiej Spółce Okrętowej (...)"Na morze..., s. 40..
W maju 1939 był współzałożycielem spółki „Ławica” – Rybołówstwo Dalekomorskie i Żegluga Sp. z o.o. w Gdyni (oprócz Bartosiaka, udziałowcami spółki byli L. Orthwein oraz firma Rummel i Burton).
W czerwcu 1939 został mianowany sekretarzem generalnym Komitetu Transportowego, którego zadaniem było zarządzanie transportem z zagranicy do Polski w czasie wojny. Wojna (1939-1945) W dniu 19 września 1939 r. opuścił Polskę i przez Rumunię i Włochyhttp://www.am.gdynia.pl/files/akm/akm_42.pdf udał się do Wielkiej Brytanii, gdzie w 1940 r. wraz z T. Olszowskim zorganizował spółkę Baltic Union Shipbrokers Ltd. W sierpniu 1941 r. Bartosiak zakupił od firmy The Adam Steam Fishing Co dwa trawlery („Dorota” i „Eugeniusz”) w imieniu i z funduszy Bałtyckiej Spółki Okrętowejzob. B. Huras. M. Twardowski, Bałtycka Spółka Okrętowa 1938 – 1958, Gdynia 2014, s. 103.. Natomiast w czerwcu 1943 r. zakupił trawlery „Adam” i „Barbara”, które zarejestrował jako własność założonej przez siebie spółki W. Bartosiak Steam Trawler Owner Ltd. Kolejno do zarządzania trawlerami powołał firmę Bartosiak Trawler Ltd, której kierownikiem był Jerzy KrajewskiIbidem, s. 108..
Emigracja (1945-1985) W 1946 r. reaktywował Bałtycką Spółkę Okrętową, odbudowując jej biuro w Gdyni. Zakupił także zbudowany w 1898 r. statek „Illkirch”, który otrzymał nazwę „Gopło”. Jednocześnie rozwijał działalność armatorską i maklerską w firmach Baltic Union Shipbrokers oraz J.S. Hamilton w Londynie. Latem 1948 r. odwiedził Polskę, aby załatwić sprawy związane z przymusowym zarządem wprowadzonym przez polskie władzeB. Huras, M. Twardowski, op. cit., s. 128.. Był członkiem delegacji rządowej do Argentyny i Brazylii w charakterze eksperta. Otrzymał również propozycję „objęcia stanowiska dyrektora przedsiębiorstw żeglugowych połączonych pod szyldem GAL (...)”Ibidem, s. 129.. Do objęcia tego stanowiska jednak nie doszło. W latach 1949–1958 Bałtycka Spółka Okrętowa została przejęta przez państwo i zlikwidowana.
Po wyjeździe do Argentyny Wincenty Bartosiak założył spółkę Compania de Navigacion Interoceanica i w jej ramach eksploatował statek „Stella Maris” (ex- „Chorzów”). Kolejno założył firmę Bartosiak Shipping Company Ltd., eksploatującą chłodniowiec „Stella Nova”. Tym ostatnim dowodził m.in. kpt.ż.w. Edward Gubała.
Zmarł w Argentynie, pochowany na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni.
Przypisy
Kategoria:Polscy przedsiębiorcy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1985