Lucyna Tych (lub Lucyna Tychowa), z domu Berman (ur. 14 grudnia 1929 lub 15 stycznia 1930 w Warszawie, zm. 7 marca 2019 tamże) – polska historyczka, reżyserka teatralna i telewizyjna.
Życiorys Córka Jakuba Bermana i Gustawy z domu Grynberg (1900–1978). Dzieciństwo spędziła w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej wraz z rodzicami znalazła się w Związku Radzieckim. Po zakończeniu wojny wróciła do Polski, gdzie w latach 1945–1947 uczęszczała do Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie, w którym uzyskała maturę. W 1947 rozpoczęła studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracę magisterską napisaną pod kierunkiem Witolda Kuli obroniła w 1952. Następnie studiowała estetykę w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych (doktoratu poświęconego Zofii Nałkowskiej nie ukończyła). W 1963 ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną z dyplomem reżysera.
Pracowała jako reżyserka teatralna i telewizyjna w Teatrze Młodej Warszawy, Teatrze Telewizji Polskiej oraz w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, Teatrze im. Adama Mickiewicza w Częstochowie, Teatrze im. Juliusza Osterwy w Lublinie i Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wielkopolskim. W 1968 na fali kampanii antysemickiej została usunięta z pracy. W sezonie 1971/1972 pracowała w Teatrze Śląskim w Katowicach. Następnie pracowała w Teatrze Nowym w Warszawie (do 1982 – była tam kierownikiem literackim).
Jej mężem był Feliks Tych (1929–2015), historyk, w latach 1995–2006 dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego. Ich synem jest , pracownik naukowy Lancaster University.
Pochowana 19 marca 2019 na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie.
Publikacje Śmiało podnieśmy sztandar nasz w górę: wiersze i pieśni rewolucyjne, wyboru dokonali Lucyna Tych, Ryszard Koniczek, Warszawa: Iskry 1958 (redakcja). Nasza walka trwa nie od dziś: montaż sceniczny na dwudziestą rocznicę powstania Polskiej Partii Robotniczej, oprac. Lucyna Tychowa, Warszawa: Iskry 1962. 50-lecie Wielkiego Października: materiały repertuarowe w wyborze Leona Pasternaka propozycje programowe Olga Koszutska, Maria Tychowa, Warszawa: Wydawnictwo Związkowe Centralnej Rady Związków Zawodowych 1967 [błędne imię]. Tak, jestem córką Jakuba Bermana, Kraków: Universitas 2016, (współautor Andrzej Romanowski).
Przypisy
Bibliografia
Upadek dygnitarza: prof. Andrzej Romanowski rozmawia z Lucyną Tychową, córką Jakuba Bermana, „Przegląd” 27 VI–3 VII 2016, nr 26, s. 42–44.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci i uczniowie szkoły imienia Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Osoby pozbawione pracy w ramach represji politycznych w Polsce Ludowej Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2019