Jeremiasz Łomnicki, imię zakonne Jan, ukr. Єремія Іван Ломницький (ur. 8 lutego 1860 w Kawsku, zm. 3 lipca 1916 w Symbirsku) – duchowny greckokatolicki, bazylianin, misjonarz, założyciel żeńskiego Zgromadzenia Sióstr Służebnic Niepokalanej Panny Maryi, sługa Boży Kościoła katolickiego.
Życiorys Urodził się w kapłańskiej rodzinie ks. Michała Łomnickiego i Maryi z d. Haszczyc (był ich najstarszym synem).
W latach 1870–1876 uczęszczał do gimnazjum Lwowskiego, a potem do gimnazjum w Drohobyczu. Swoją naukę kontynuował w seminarium nauczycielskim we Lwowie, po ukończeniu pracował jako nauczyciel. 28 września 1882 wstąpił do nowicjatu Ojców Bazylianów w Dobromilu, gdzie przyjął imię zakonne Jeremiasz, potem rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne u oo. Jezuitów; święcenia kapłańskie otrzymał 17 stycznia 1886 z rąk biskupa Jana Stupnickiego, ordynariusza w Przemyślu i był skierowany do Ławrowa, gdzie objął posadę dyrektora szkoły bazyliańskiej. W latach 1889–1891 studiował teologię w Krakowskim Kolegium Jezuickim, potem wykładał język ukraiński i historię w Dobromilu, w 1891 był w Żółkwi, skąd wyprawił się na swoje pierwsze misje ludowe do Żużela k. Krystynopola, gdzie w 1892 założył Zgromadzenie Sióstr Służebnic Niepokalanej Panny Maryi.
W latach 1892–1893 – spowiednik, kaznodzieja i misjonarz w klasztorze św. Onufrego we Lwowie; 1894 – dyrektor czteroletniej szkoły ludowej w Buczaczu, potem – wykładowca teologii moralnej w Krystynopolu, i przewodnik duchowny nowicjatu Sióstr Służebnic. W 1895-1898 został pierwszym przełożonym w Michajłowce oraz dyrektorem referatu misyjnego Prowincji Galicyjskiej OO. Bazylianów. W 1898 – misjonarz w Żółkwi, 1901 – konsultor i misjonarz we Lwowie, 1901 – przełożony i proboszcz w Krasnopuszczy, kaznodzieja, ekonom i misjonarz w Ułaszkowcach, 1905-1907 – wikariusz klasztoru, kaznodzieja i misjonarz w Drohobyczu, w latach 1904-1908 odbył kilka podróży misyjnych do Rosji (Petersburg, Moskwa, Smoleńsk, Saratow, Symbirsk).
W latach 1907–1915 obejmował posadę rektora Seminarium Duchownego w Stanisławowie (obecny Iwano-Frankiwsk. Oprócz funkcji rektora wykładał teologię pastoralną, metodologię, katechetykę, retorykę oraz homiletykę. Doskonale znał język francuski oraz teologię moralną, miał pojęcie o wszystkich pracach filozoficznych i teologicznych, co drukowali się w ówczesnych wydaniach drukowych. Zawsze ciekawił się sprawami swoich kleryków, codziennie kierował ku nim pouczania duchowne stosownie życia seminaryjnego oraz celu powołania kapłańskiego.
Wraz z o. Platonidem Filasem ułożył pierwszy modlitewnik dla młodzieży pt. „Gościniec” (ukr. Гостинець). Ten modlitewnik był bardzo znany wśród ludności Galicji. Wydanie pierwsze modlitewnika stanowiło 10 tys. egz., i dzisiaj należy do rarytastów bibliograficznych. Potem pojawiło się jeszcze 6 wydań, ogółem liczba wydanych egzemplarzy stanowiła 190 tysięcy. Pisał artykuły do czasopism „Wiadomości teologiczne” (ukr. Богословський вісник), „Niwa” (ukr. Нива), co wydawali się we Lwowie.
W 1915 był wywieziony przez władzę carską do Symbirska, gdzie umarł dnia 3 lipca 1916 wskutek zapalenia pluc.
5 kwietnia 2009 w Iwano-Frankiwsku rozpoczął się proces beatyfikacyjny sługi Bożego o. Jeremiasza Łomnickiego OSBM, sisterssmi.org.
Zobacz też Zgromadzenie Sióstr Służebnic Niepokalanej Panny Maryi Jozafata Hordaszewska Cyryl Sielecki
Przypisy
Bibliografia O. Іриней Назарко, ЧСВВ, Сильветки перших василіян після Добромильської реформи, w: Записки Чину Святого Василія Великого, секція ІІ, т. ХІ (XVII), вип. 1-4, Romae 1982, с. 460-464. С. Ореста Боршовська, СНДМ, Духовна спадщина отця Єремії Ломницького, ЧСВВ, Львів 2007, Вид-во УКУ, .
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bazylianie (biografie) Kategoria:Ludzie urodzeni w Kawsku Kategoria:Ukraińscy słudzy Boży Kościoła katolickiego Kategoria:Założyciele zakonów katolickich Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1916