Sandżar Dżafarowicz Asfiendiarow (ros. Санджар Джафарович Асфендиаров, kaz. Санжар Жапарұлы Аспандияров, ur. w październiku 1889 w Taszkencie, zm. 25 lutego 1938 w Ałma-Acie) – radziecki działacz państwowy.
Życiorys Był synem generała majora rosyjskiej armii. Skończył szkołę realną w Taszkencie, 1912 ukończył Akademię Wojskowo-Morską, służył w rosyjskiej armii jako lekarz wojskowy w Termezie, uczestniczył w I wojnie światowej, 1915 dostał się do niewoli w walkach pod Łodzią. W 1917 wrócił do Rosji w ramach wymiany jeńców, ponownie pracował jako lekarz wojskowy w Termezie, wkrótce został członkiem Rady Bucharskiej, Taszkenckiej Rady Obwodowej i Taszkenckiej Rady Krajowej, 1918–1919 służył w Armii Czerwonej, w maju 1919 został członkiem RKP(b). W latach 1919–1920 był ludowym komisarzem ochrony zdrowia Turkiestańskiej ASRR, a 1920 ludowym komisarzem gospodarki rolno-wodnej Turkiestańskiej ASRR, 19 lipca 1920 został członkiem Tymczasowego KC Komunistycznej Partii (bolszewików) Turkiestanu, potem członkiem Biura Wykonawczego KC KP(b)T, od sierpnia 1921 do 1924 był członkiem KC KP(b)T, a w 1921 członkiem Turkiestańskiego Biura KC RKP(b). W grudniu 1921 został członkiem Kirgiskiego (Kazachskiego) Wydziału przy Centralnym Komitecie Wykonawczym (CIK) Turkiestańskiej ASRR, 1921–1922 był stałym przedstawicielem Turkiestańskiej ASRR przy Radzie Komisarzy Ludowych RFSRR i członkiem Kolegium Ludowego Komisariatu ds. Narodowości RFSRR. W 1922 kierował Wydziałem Gospodarki Wodnej Ludowego Komisariatu Rolnictwa Turkiestańskiej ASRR, 1923–1924 był członkiem Środkowoazjatyckiego Biura KC RKP(b), 1925–1928 członkiem Prezydium CIK ZSRR, jednocześnie od 21 maja 1925 do 27 kwietnia 1927 sekretarzem Rady Narodowości CIK ZSRR, a 1927–1928 rektorem Moskiewskiego Instytutu Orientalistyki oraz zastępcą dyrektora i dyrektorem Naukowo-Badawczego Instytutu Kultur Etnicznych i Narodowościowych Wschodu ZSRR przy CIK ZSRR. Wchodził w skład Wszechzwiązkowego Centralnego Komitetu Nowego Alfabetu, 1928–1931 był rektorem Kazachskiego Uniwersytetu Państwowego, 19 czerwca 1929 został członkiem Kolegium Ludowego Komisariatu Oświaty Kazachskiej ASRR, 22 września 1929 członkiem Kolegium Wydziału Agitacji, Propagandy i Prasy Kazachskiego Komitetu Krajowego WKP(b), a 1930 przewodniczącym Centralnego Biura Krajoznawstwa Kazachskiej ASRR. Od lutego 1931 do 1933 był dyrektorem Kazachskiego Instytutu Medycznego i jednocześnie ludowym komisarzem ochrony zdrowia Kazachskiej ASRR, od kwietnia 1933 do 1937 zastępcą przewodniczącego Kazachskiego Oddziału/Kazachskiej Filii Akademii Nauk ZSRR i jednocześnie dyrektorem Kazachskiego Instytutu Pedagogicznego im. Abaja, kierownikiem sektora historii Kazachskiego Naukowo-Badawczego Instytutu Kultury Narodowej i od listopada 1933 do 25 czerwca 1934 zastępcą ludowego komisarza oświaty Kazachskiej ASRR.
W 1937 został aresztowany, 25 lutego 1938 na sesji wyjazdowej Wojskowego Kolegium Sądu Najwyższego ZSRR został skazany na śmierć i rozstrzelany. 27 maja 1958 pośmiertnie zrehabilitowany.
Bibliografia Przewodnik po historii Partii Komunistycznej i ZSRR (ros.) https://archive.is/20160929003145/http://www.centrasia.ru/person2.php?&st=1045551473 (ros.)
Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Kazachstanie Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Radzieccy lekarze wojskowi Kategoria:Radzieccy politycy Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1938