Gorky Park – radziecki, amerykański i rosyjski zespół rockowy, założony w 1987 roku w Moskwie w Centrum Stasa NaminaИстория группы «Парк Горького».«Мамут работал у нас юристом, Аркаша Новиков – в кафе» «Московский комсомолец» № 27629 от 3 марта 2018 года.. Pod koniec lat 80. zyskał popularność w USA. Zespół słynął z wizerunku scenicznego: „rosyjskiego kiczu”, pseudo-ludowych strojów i sowieckiej symboliki.
W oryginalnym składzie działał 3,5 roku i wydał jeden album, Gorky Park, który wszedł na listę US Billboard 200Группа на сайте Billboard.com Billboard.com. Дата обращения: 31 января 2009.., czyniąc zespół znanym na całym świecie«Парк Горького». Рождение «Аргументы недели» № 30(572) от 03.08.2017..
Od połowy lat 90. zespół zaczął działać bez Stasa Namina i Nikołaja Noskowa. W nowym składzie Gorky Park wydał 3 albumy studyjne.
Pierwszy z nich ukazał się w 1992 roku pod nazwą Moscow Calling, odniósł sukces tylko w krajach europejskich. Ostatnie dwa studyjne albumy – Stare i Protivofazza ukazały się kolejno w 1996 i 1998 roku i nie zdobyły takiej popularności jak poprzednie, ani w Rosji ani za granicą.
Historia Założenie zespołu (1986–1987) W 1986 roku Stas Namin podczas swojej pierwszej trasy koncertowej po USA wpadł na pomysł, żeby założyć grupę zorientowaną na zachodniego słuchacza: „w Ameryce, w trasie z Cwietami, we wrześniu, wymyśliłem nazwę dla przyszłego zespołu – ‘Gorky Park’. To był jednocześnie nasz moskiewski adres – baza Cwietów w Moskwie znajdowała się w Zielonym Teatrze w Parku Gorkiego – a także słynne na świecie hasło, bo w Ameryce ukazała się powieść Park Gorkiego i oparty na książce film o tym samym tytule. Stworzyłem projekt specjalnie na eksport i świetnie rozumiałem, że na amerykańskim i światowym rynku potrzeba zespołu grającego w stylu, jaki był wówczas modny w Ameryce”.
Na początku 1987 roku zaczął zbierać muzyków do anglojęzycznej hardrockowej grupy. Jej członkami zostali Nikołaj Noskow, gitarzysta Aleksiej Biełow, basista Aleksander Minkow i gitarzysta Aleksander Janenkow. Perkusistę Aleksandra Lwowa odnalzał w składzie Arii, w której pojawił się rozłam. Czterech z pięciu muzyków nowej grupy, poza Noskowem, grało już wcześniej z Naminem. Przy czym, Nikołaj Noskow i Aleksiej Biełow występowali już razem w składzie grupy Moskwa, założonej przez Dawida TuchmanowaАлексеев А., Бурлак А., Сидоров А. Кто есть кто в советском роке, биография группы «Москва» Издательство МП «Останкино» (1991). Дата обращения: 21 мая 2010...
Wiosną 1987 roku narodziła się grupa Gorky Park. Zespół rozpoczął od prób w studiu Stasa Namina, położonego w Centralnym Parku Kultury i Rozrywki im. M. Gorkiego..
Każdy z członków w czasie założenia zespołu miał za sobą doświadczenia muzyczne. Album Moskwy NLO stał się fundamentem dla muzyki Gorky Park. Potem, w 1995 roku, do zespołu dołączył klawiszowiec Moskwy Nikołaj Kuzminych.
Przez pierwsze dwa lata swojego istnienia grupa odbywała próby w studiu w Parku Gorkiego, komponując utwory głównie w języku angielskim. Od jesieni 1987 roku zespół zaangażował się w działalność koncertową. W tym samym czasie został nakręcony pierwszy teledysk zespołu do utworu Fortressteledyskyoutube.com. Дата обращения: 17 мая 2010.., zaprezentowany w programie muzycznym „Don King Show”. Po emisji teledysku uwidocznił się negatywny stosunek do sowieckich zespołów śpiewających po angielskuАлексеев А, Бурлак А, Сидоров А. Кто есть кто в советском роке, биография группы «Парк Горького»Издательство МП «Останкино» (1991). Дата обращения: 21 мая 2010...
W 1988 roku w studiu Stasa Namina w Moskwie grupa nagrała album demo Hit me with the News, tuż przed swoim wyjazdem do Ameryki. Na albumie było kilka piosenek, które nie zostały wydane jeszcze nigdzie indziej: I’m out, Modern Love, You Not Lonely Girl oraz I’m gonna make it.
W tym samym roku Gorky Park wystąpił w Leningradzie z grupą Scorpions w trakcie ich trasy koncertowejСтатьи о группе в советских журналах Журналы «Парус» № 2’1990, «Московский Комсомолец» 11.08.1988, «Московский Комсомолец» 15.04.1988. Дата обращения: 20 мая 2010... Zespołem zainteresowali się zachodni producenci. Organizacja charytatywna Make-a-Differnce Foundation zaproponowała grupie udział w projekcie poświęconym walce z alkoholizmem i narkomanią, wraz z amerykańskimi zespołami hardrockowymi. W tym celu Gorky Park nagrali piosenkę My Generation, będącą coverem utworu The Who o tym samym tytule. Zapis nazwy zespołu zmieniono na alfabet łaciński. Dzięki pośrednictwu Jona Bon Jovi, grupa podpisała kontrakt z wytwórnią PolyGram w grudniu 1988 roku.
Sukces (1989–1991) Na początku 1989 roku zespół przystąpił do nagrywania własnego materiału. Na brzmienie grupy duży wpływ mieli Jon Bon Jovi i Richie Sambora z osiągającego w tamtym czasie szczyty popularności zespołu Bon Jovi.
W sierpniu 1989 roku ukazał się debiutancki album grupy: Gorky Park (album). Na okładce znalazło się logo zespołu: litery GP stylizowane na sierp i młot. Teledyski do utworów My Generation i Bangteledysk youtube.com. Дата обращения: 17 мая 2010.. były kręcone w Nowym Jorku. Dzięki rosnącemu zainteresowaniu Związkiem Radzieckim na Zachodzie po upadku żelaznej kurtyny, Gorky Park szybko osiągnął popularność w USA. Singiel Bang znalazł się w Top 15 amerykańskiej MTV i pozostał tam dwa miesiące, docierając do trzeciego miejsca. Singiel Try To Find Me osiągnął 81. miejsce w notowaniu Billboard Hot 100, czyniąc Gorky Park pierwszym rosyjskim zespołem, który znalazł się na amerykańskich listach przebojów. Sam album osiągnął 80. miejsce na liście Billboard 200, z nakładem 300 tysięcy sprzedanych egzemplarzy w pierwsze trzy tygodnie od ukazania się.
Kolejnym singlem był Peace in Our Time, który został napisany i nagrany wraz z Jonem Bon Jovi. Kompozycję przyjęto znakomicie, była popularna w rozgłośniach radiowychCurtis Zimmermann Биография на Allmusic.com Allmusic.com. Дата обращения: 5 февраля 2012 года...
Gorky Park odbył trasę koncertową po USA, prócz tego wystąpił na słynnym Moscow Music Peace Festival (ros. Московский мызыкалный фестивал мира) na stadionie Łużniki przed stu pięćdziesięcio tysięczną publicznością wraz z Bon Jovi, Mötley Crüe, Ozzym Osbourne, Cinderellą, Skid Row i Scorpions. W 1990 roku zespół wziął udział w finale Roskilde, ceremonii otwarcia Igrzysk dobrej woli oraz festiwalu Farm Aid. Na koncertach muzycy często występowali w pseudoludowych kostiumach scenicznych (szarawary, kosoworotki), z gitarami w kształcie bałałajek, wymachując sowieckimi i amerykańskimi flagami.
W 1990 roku zespół udał się w swoją drugą i ostatnią ogólnokrajową trasę po Stanach Zjednoczonych. Koncerty grupy odniosły taki sukces, że były transmitowane w amerykańskiej telewizji. Aleksiej Biełow: „Jeździła z nami ekipa telewizyjna, która w tym czasie kręciła program. Wychodził w każdą niedzielę. A oto grupa Gorky Park w Arizonie, a oto w innym stanie. To była cała seria”Анатолий Антонюк. Интервью Алексея Белова Guitars.ru (2000). Дата обращения: 5 сентября 2008 года...
W 1991 roku podczas rozdania skandynawskich nagród Grammis, zespół został uznany za najlepszą nową międzynarodową grupę. Na początku lat 90. zespół z powodzeniem odbywał trasy po Danii, Szwecji, Norwegii, Niemczech.
Zdawało się, że grupa znajduje się u szczytu sukcesu i że nic nie może przeszkodzić jej w pozostaniu tam. Ale na początku lat 90. kariera zespołu zachwiała się.
Stas Namin: „Kilka osób w zespole przejawiało mentalność sowieckiego miasteczka – jeden z chłopaków podpuścił resztę i zaczął rewolucję: 'Po co nam to wszystko, już jesteśmy sławni, zostańmy w Ameryce’ – no i uciekli ode mnie. Tylko Kolia Noskow okazał się szlachetnym facetem, powiedział ‘wybaczcie, chłopaki’ i wrócił do Rosji. Zasugerowałem mu wtedy, żeby przekazał prawa grupie, ale on powiedział, że 'nie trzeba, mam już tego dość'”Интервью Стаса Намина Дмитрию Гордону на YouTube, начиная с 5:02..
Menedżer zespołu został zwolniony przez jego członków. Nikołaj Noskow opuścił Gorky Park. Prawdopodobną przyczyną odejścia było „zmęczenie” i „napięcie” w grupie. Nikołajowi urodziła się w Rosji córka. W 1995 roku muzyk zorganizował zespół Nikolay, nagrał album Mother Russia, w stylistyce przypominającej twórczość Gorky Park. Album nie osiągnął dostatecznej popularności w Rosji, jak też za granicą, projekt ucichł i wkrótce Nikołaj Noskow zajął się inną muzyką, nie mającą nic wspólnego z rockiemНиколай Носков отвечает на вопросы на радио MIX FM 102.7 DELFI (5 июля 2001). Дата обращения: 17 мая 2010 года...
Moscow Calling (1992–1993) Po odejściu wokalisty Nikołaja Noskowa solistą grupy zostaje basista Aleksander Minkow, a zespół w nowym składzie zaczyna pracować nad albumem. „Nagraliśmy swój drugi album Moscow Calling tak samo, jak pierwszy: pod presją. Praca w studiu jest bardzo droga, więc trzeba było zmieścić się w krótkim czasie. Nikt nie zapłaciłby nam za dodatkowe minuty w studiu, jeżeli nie dotrzymalibyśmy terminu” – mówił Aleksiej Biełow.
W nagrywaniu albumu, poza samym zespołem, wzięli udział także Richard Marx, Fee Waybill z The Tubes, gitarzysta Toto Steve Lukather, Steve Farris z Whitesnake, Dweezil Zappa, i saksofonista koncertowy Pink Floyd Scott Page. Za miks odpowiadał Erwin Musper.
Moscow Calling ukazał się w 1992 roku. W kilku krajach, w tym także w Rosji, pod nazwą Gorky Park II. Album nie figurował na amerykańskich listach przebojów, jednak osiągnął sporą popularność sprzedając się na świecie w nakładzie pół miliona egzemplarzy. Ogromnym zainteresowaniem cieszył się w Danii, gdzie uzyskał status platyny. W Europie dystrybucją płyty zajęła się wytwórnia BMG, w Skandynawii – CNR, w Japonii – „Crown”, w Azji Południowo-Wschodniej – Pony Canyon, w Rosji – „Sojuz”Вадим Пономарёв. Интервью Николая Носкова сайту NEWSmusic.ru NEWSmusic.ru. Дата обращения: 17 мая 2010 года... W 1993 nieoczekiwanie zmarł na białaczkę nowy manager zespołu, Tom HulettВладимир Полупанов. В Москве – ЦПКиО, в Лос-Анджелесе – «Парк кой-кого».. Журнал „Я – Молодой” №2(31) (1994). Дата обращения: 20 мая 2010...
Międzynarodowy sukces Moscow Calling pozwolił zespołowi uzyskać finansową niezależność i otworzyć własne studio w Los Angeles. Aleksander Minkow: „Od teraz sami będziemy zarządzać naszymi uczciwie zarobionymi pieniędzmi”; Aleksander Lwow: „Teraz nikomu nie jesteśmy nic winni. Nie mamy z nikim kontraktu, nikt nas nie może ograniczyć, nikt nie posądzi nas o długi”.
Stare (1994–1997) Po trasie koncertowej po Rosji w 1994 roku, grupa przystąpiła do nagrywania materiału na trzeci studyjny album w swoim nowym studiu w Los Angeles. „Pierwotnie nasz album miał mieć angielski tytuł – Facerevers: ‘face’, czyli twarz, ‘reverse’ – odwrotna strona. Czyli po prostu twarz na lewą stronę. Nawet mieliśmy okładkę, ale firmie „Sojuz” się nie spodobała, stwierdzili, że koncept jest ponury, a wręcz absurdalny… Dlatego nazwali go Stare, jak pierwszy utwór z tej płyty, do którego zrobiliśmy teledysk. No i tak powstał ten album…” – mówił Aleksiej Biełow w wywiadzie dla MTV.
Tym razem w nagraniu płyty udział wzięli gitarzysta Allan Holdsworth, perkusista Ron Powell, nagrywano także z Rosyjską Narodową Orkiestrą Symfoniczną w GDRZ Studio-5. Tuż przed nagraniem albumu wreszcie dołączył pełnoprawny klawiszowiec – Nikołaj Kuzminych.
Podczas prac nad albumem Stare wybuchł spór związany z prawami do nazwy zespołu. Stas Namin, który już od dawna nie był producentem grupy, rościł sobie prawa do nazwy Gorky Park, która była oficjalnie zarejestrowana w jego wytwórni SNC. Wkrótce osiągnięto porozumienie stron i zespół wykupił pełne prawa do nazwy.