thumb 33 Batalion Celny – jednostka organizacyjna formacji granicznych II Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.7300/Mob. z dnia 9 czerwca 1921 w miejsce batalionów etapowych utworzone zostały bataliony celne. 33 batalion celny powstał w Brześciu Litewskim, a zorganizowano go na bazie II/IV i V/IV batalionu etapowego. Etat batalionu wynosił 14 oficerów i 600 szeregowych. Podlegał Ministerstwu Spraw Wewnętrznych.
Mimo że batalion był w całym tego słowa znaczeniu oddziałem wojskowym, nie wchodził on w skład pokojowego etatu armii. Uniemożliwiało to uzupełnianie z normalnego poboru rekruta. Ministerstwo Spraw Wojskowych zarówno przy ich formowaniu, jak i uzupełnianiu przydzielało mu często żołnierzy podlegających zwolnieniu, oficerów rezerwy oraz szeregowców i oficerów zakwalifikowanych przez dowództwa okręgów generalnych jako nie nadających się do dalszej służby wojskowej.
W listopadzie 1921 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych postanowiło powołać brygady celne. 33 batalion celny znalazł się w strukturze 7 Brygady Celnej.
Od chwili powstania do listopada 1921 sztab batalionu pozostawał w Mikaszewiczach, od grudnia 1921 stacjonował w Korotyczach, w lutym 1922 w Olszanach, w marcu w Sienkiewiczach, a już 1 kwietnia 1922 stacjonował w Prozorokach. W Prozorokach funkcjonował do rozwiązania, czyli do jesieni 1922
Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 zmienił nazwę „Baony Celne” na „Straż Graniczna”. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną. 33 batalion celny przemianowany został na 33 batalion Straży Granicznej.
Służba celna Zgodnie z rozkazem poleskiego inspektora wojskowego granicy wschodniej z 19 października 1921, 33 batalion celny obsadził odcinek granicy od Prypeci do wsi Radziwiłowicze z siedzibą dowództwa batalionu w Radziwiłowiczach.
Odcinek batalionowy podzielony był na cztery pododcinki, które obsadzały kompanie wystawiające posterunki i patrole. Posterunki wystawiano wzdłuż linii granicznej w taki sposób, by mogły się nawzajem widzieć w dzień. W tym zakresie batalion współpracował z posterunkami i patrolami Policji Państwowej. Współpraca polegała na tym, że te pierwsze wystawiały wzdłuż linii granicznej stale posterunki i patrole, natomiast policja tworzyła je w głębi strefy, poza linią graniczną. W zakresie ochrony granicy batalion podlegał staroście.
Sąsiednie bataliony 24 batalion celny ⇔ 29 batalion celny – IX 1921 40 batalion celny ⇔ 37 batalion celny – XII 1921WIG – mapa operacyjna Polski 1:300 000
Kadra batalionu Dowódcy batalionu stopieńimię i nazwiskookres pełnienia służbykolejne stanowiskopłk Tomasz Giewarłowski1 VIII 1921płk kaw.Stefan Przyłucki1 XII 1921ppłk piech. Bolesław Szymański1 I 1922 – 1 X 1922 Dowódcy kompanii DataDowódca1 kompanii celnejDowódca2 kompanii celnejDowódca3 kompanii celnejDowódcaoddziału km1 I 1922por. Andrzej Drozdpor. Zygmunt Dziewickipor. Franciszek Trollppor. Aleksander Dubiniewicz1 IX 1922kpt. Marian Podolskipor. Jan Wojciechowski
Struktura organizacyjna Ordre de Bataille 33 batalionu celnego w Mikaszewiczach na dzień 1 sierpnia 1921kompanie1. Lenino2. Maliszewo3. Rubryńoddział kmdowódcykpt. Włodzimierz Krogulskipor. Paweł Komarpor. Franciszek Trollkpt. Michał SopockiplacówkiJaśkowiczeWilczaBezunyMoroczujście SłuczyKorwa leśn.Grabóweknad Prypeciąnaprzeciw MłyńskaGrabowofutor ŁutkiObzówMilewiczeŁutkiKorwiaZalutyczeŁadoRadziwiłłowiczeBudyMarszczynowicze Dyslokacja batalionu w listopadzie 1921: dowództwo batalionu – Maleszewo Duże 1 kompania celna – Maleszewo Małe 2 kompania celna – Rubryń 3 kompania celna – Radziłowicze
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
(sygn.110/350 i 110/351)
Kategoria:Bataliony celne Kategoria:Polskie jednostki graniczne rozwiązane w 1922 Kategoria:Polskie jednostki graniczne utworzone w 1921 Kategoria:Prozoroki Kategoria:Rejon łuniniecki Kategoria:Bataliony celne rozmieszczone na granicy polsko-radzieckiej