thumb thumb|Rozmieszczenie 40 batalionu celnego 40 Batalion Celny – jednostka organizacyjna formacji granicznych II Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.11069/Mob. z dnia 13 sierpnia 1921 w miejsce batalionów etapowych i wartowniczych utworzone zostały bataliony celne. 40 batalion celny powstał w granicach DOG Poznań, a zorganizowano go z eskort zlikwidowanych oddziałów robotników i jeńców. Etat batalionu wynosił 14 oficerów i 600 szeregowych. Podlegał Ministerstwu Spraw Wewnętrznych.
Mimo że batalion był w całym tego słowa znaczeniu oddziałem wojskowym, nie wchodził on w skład pokojowego etatu armii. Uniemożliwiało to uzupełnianie z normalnego poboru rekruta. Ministerstwo Spraw Wojskowych zarówno przy ich formowaniu, jak i uzupełnianiu przydzielało mu często żołnierzy podlegających zwolnieniu, oficerów rezerwy oraz szeregowców i oficerów zakwalifikowanych przez dowództwa okręgów generalnych jako nie nadających się do dalszej służby wojskowej.
W listopadzie 1921 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych postanowiło powołać brygady celne. 40 batalion celny znalazł się w strukturze 7 Brygady Celnej.
Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 zmienił nazwę „Baony Celne” na „Straż Graniczna”. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną. 40 batalion celny przemianowany został na 40 batalion Straży Granicznej.
Sąsiednie bataliony 24 batalion celny ⇔ 33 batalion celny – XII 1921WIG – mapa operacyjna Polski 1:300 000 1 batalion celny ⇔ 37 batalion celny −
Służba celna Zgodnie z rozkazem poleskiego inspektora wojskowego granicy wschodniej z 19 października 1921, 40 batalion celny (poznański) obsadził odcinek granicy od wsi Jaskowicze do Prypeci z siedzibą dowództwa batalionu w Mikaszewicze.
Odcinek batalionowy podzielony był na cztery pododcinki, które obsadzały kompanie wystawiające posterunki i patrole. Posterunki wystawiano wzdłuż linii granicznej w taki sposób, by mogły się nawzajem widzieć w dzień. W tym zakresie batalion współpracował z posterunkami i patrolami Policji Państwowej. Współpraca polegała na tym, że te pierwsze wystawiały wzdłuż linii granicznej stale posterunki i patrole, natomiast policja tworzyła je w głębi strefy, poza linią graniczną. W zakresie ochrony granicy batalion podlegał staroście.
Kadra batalionu Dowódcy batalionu stopieńimię i nazwiskookres pełnienia służbykolejne stanowiskokpt. TarnogórskiXII 1921 – I 1922płk PrzyłuckiII – X 1922 Dowódcy kompanii DataDowódca1 kompanii celnejDowódca2 kompanii celnejDowódca3 kompanii celnejDowódca4 kompanii celnej1 XII 1921por. Bojanowskipor. Rakowskipor. Węglewskipor. Cieślewicz
Struktura organizacyjna Ordre de Bataille 40 batalionu celnego w Mikaszewiczach na dzień 1 lipca 1922kompania1. Mikaszewicze2. Lenin3. Morocz4. Zalutyczedowódcyrtm. Kolagolpor. Rakowskikpt. Bienkuńskipor. Cieślewicz
Przypisy
Bibliografia
(sygn.110/350 i 110/351)
Kategoria:Bataliony celne Kategoria:Polskie jednostki graniczne rozwiązane w 1922 Kategoria:Polskie jednostki graniczne utworzone w 1921 Kategoria:Mikaszewicze Kategoria:Bataliony celne w powiecie łuninieckim Kategoria:Bataliony celne rozmieszczone na granicy polsko-radzieckiej