Hans Werner Richter (ur. 12 listopada 1908 w Bansin, zm. 23 marca 1993 w Monachium) – niemiecki pisarz.
Życiorys Urodził się na wyspie Uznam, był piątym z siedmiorga dzieci rybaka. Uczęszczał do szkoły w Bansin, następnie, w latach 1924-1927, uczył się księgarstwa w Świnoujściu. W 1928 roku wyjechał do Berlina, gdzie pracował jako pomocnik sprzedawcy w księgarni. W 1930 roku wstąpił do Komunistycznej Partii Niemiec (KPD), w 1932 został z niej wykluczony pod zarzutem zbyt trockistowskich poglądów. W 1933 roku, po objęciu władzy przez Adolfa Hitlera, próbował nawiązać kontakty z członkami, nielegalnej wówczas KPD, aby zorganizować grupę ruchu oporu. Po niepowodzeniu zdecydował się na emigrację do Paryża.
Po roku wrócił do Berlina, gdzie pracował w księgarniach i wydawnictwach. W lutym 1940, został na krótko aresztowany przez Gestapo, jako podejrzany o kierowanie grupą pacyfistycznej młodzieży. Uznano go jednak za niewinnego i zwolniono. W maju tego samego roku powołano go do wojska i wcielono do Wehrmachtu. Brał udział w kampanii włoskiej, w listopadzie 1943 w okolicach Monte Cassino został wzięty do niewoli amerykańskiej. W obozach jenieckich, najpierw w Camp Ellis (Illinois) potem w Fort Kearney (na Rhode Island) przebywał do 1946 roku. Poznał tam Alfreda Anderscha, oraz , z którymi współpracował przy wydawaniu pisma Der Ruf przeznaczonego dla jeńców niemieckich w Ameryce.
Po powrocie do Niemiec osiadł w Monachium. W 1947 roku razem z Anderschem i René Hocke'a utworzył kolejne czasopismo, również nazwane Der Ruf. W obliczu rozpoczynającej się zimnej wojny, amerykańskie władze okupujące Niemcy uznały jednak, że magazyn wykazuje prokomunistyczny charakter i wydały zakaz jego wydawania. Richter zainicjował wówczas regularne spotkania osób związanych z czasopismem. Z czasem uczestników tych spotkań zaczęto określać Grupą 47, a Richter pozostał jej liderem.
W 1949 roku została opublikowana jego pierwsza powieść zatytułowana Die Geschlagenen, przygotowywana w czasie pobytu w obozach jenieckich. Kolejna powieść Sie fielen aus Gottes Hand została uhonorowana nagrodą René-Schickele-Preis.
Zmarł 23 marca 1993 w Monachium, został pochowany w rodzinnym Bansin.
Twórczość Die Geschlagenen (powieść, 1949) Sie fielen aus Gottes Hand (powieść, 1951) Spuren im Sand (powieść, 1953) Linus Fleck oder Der Verlust der Würde (1959) Du sollst nicht töten (powieść, 1962) Bestandsaufnahme. Eine deutsche Bilanz (1962) Bismarck (1964) Plädoyer für eine neue Regierung oder Keine Alternative (1965) Karl Marx in Samarkand (1966) Blinder Alarm. Geschichten aus Bansin (1970) Briefe an einen jungen Sozialisten (autobiografia, 1974) Die Flucht nach Abanon (1980) Die Stunde der falschen Triumphe (powieść, 1981) Ein Julitag (powieść, 1982)
Wyróżnienia i nagrody 1951: Fontane-Preis 1952: René-Schickele-Preis 1978: tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Karlsruhe 1986: Großen Literaturpreis der Bayerischen Akademie der Schönen Künste
Bibliografia Biografia w LeMO (Lebendiges Museum Online) Biografia w Neue Deutsche Biographie (NDB)
Kategoria:Niemieccy prozaicy XX wieku Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Niemczech Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Pisarze związani z Berlinem Kategoria:Pisarze związani z Monachium Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1993