Stefan Koniecpolski herbu Pobóg (zm. 1629) – rotmistrz husarii, pułkownik wojsk koronnychHerbarz polski Kaspra Niesieckiego powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopismów, dowodów urzędowych i wydany przez Jana Nep. Bobrowicza, tom V, Lipsk 1840, s.202. Życiorys
Urodził się w szlacheckiej rodzinie Koniecpolskich herbu Pobóg, jego ojcem był Andrzej, kasztelan połaniecki. Matka, Anna, pochodziła z rodu Ligięzów.
Wziął udział w wojnie polsko-tureckiej 1620-1621. Wyróżnił się w czasie bitwy pod Chocimiem. W 1621 uzyskał nominację na kasztelana połanieckiego, z niewiadomych przyczyn urzędu jednak nie objąłAdam Boniecki, Herbarz polski, tom IX, Warszawa 1906, s.77. Na wojnę ze Szwecją (1626–1629), o Pomorze i Prusy Książęce, stanął na czele własnej chorągwi husarskiej, jako pułkownik dowodził w walkach większymi oddziałami jazdy koronnej. Był podkomendnym hetmana Stanisława Koniecpolskiego, z którym był spokrewniony.
Rodzina Poślubił Mariannę z Daniłowiczów, córkę wojewody ruskiego, Jana. Z tego związku synowie: Andrzej, Aleksander, Stanisław Franciszek oraz córka, zmarła w wieku dziecięcym.
Zmarł w 1629, został pochowany w Przecławiu. Jego żona zmarła w 1649, spoczęła obok męża.
Przypisy
Bibliografia Stanisław Przyłęcki, Pamiętniki o Koniecpolskich: przyczynek do dziejów polskich XVII wieku, Lwów 1842.
Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-tureckiej 1620–1621 (strona polska) Kategoria:Rotmistrzowie husarii koronnej Kategoria:Pułkownicy armii koronnej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-szwedzkiej 1626–1629 (strona polska) Stefan Koniecpolski Kategoria:Zmarli w 1629