Wincenty Ścibor-Rylski herbu Ostoja (ur. ok. 1810, zm. 2 czerwca 1885 w Orelcu) – polski powstaniec listopadowy, właściciel ziemski.
Życiorys Urodził się ok. 1810. Był synem Józefa Stanisława Ścibora-Rylskiego herbu Ostoja i Wiktorii z domu Szumlańskiej z Wielkich Szumlan herbu Korczak. Brał udział w powstaniu listopadowym jako podporucznik 6 Pułku UłanówWedług Onufrego Hieronima Kunaszowskiego w publikacji pt. Życiorysy uczestników Powstania Listopadowego zebrane na pamiątkę obchodu jubileuszowego pięćdziesięcioletniej rocznicy tego powstania (1880) był podporucznikiem 6 Pułku Ułanów. Notka pośmiertna w czasopiśmie „Echo z nad Sanu” (1885) podała, iż Wincenty Ścibor-Rylski brał udział w powstaniu styczniowym jako podoficer.. Był autorem pamiętnika opisującego udział w powstaniu, do spisania którego zachęcał go w latach 70. Edmund Krasicki.
Posiadał majątki Hoczew, Olszanica, Bachlawa i Mokre. 24 października 1836 jego żoną została Magdalena Truskolaska, której własnością była Płonna, wraz z którą został dziedzicem miejscowości Zagórz i Wielopole. Wśród ich dzieci byli Franciszek (ur. 1838) i August (1841-1902, dziedzic majątku, powstaniec styczniowy, urzędnik, ojciec m.in. Edmunda i Witolda).
Był zastępcą członka C. K. Powiatowej Komisji Szacunkowej w Sanoku. Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1872 został uznany przynależnym do gminy Sanok. Pozostawił wspomnienia.
Do końca życia zamieszkiwał w Orelcu. Tam zmarł 2 czerwca 1885 w wieku 75 lat. 5 czerwca 1885 został pochowany w grobowcu rodzinnym w Zagórzu.
Zobacz też Ród Ostojów (Mościców) Ostoja (herb szlachecki)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Autorzy pamiętników i dzienników z powstania listopadowego Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Ludzie związani z Orelcem Kategoria:Oficerowie kawalerii powstania listopadowego Kategoria:Pochowani w Zagórzu Wincenty Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Urzędnicy związani z Sanokiem (zabór austriacki) Kategoria:Ziemianie związani z Sanokiem Kategoria:Nieznana data urodzenia Kategoria:Zmarli w 1885