7 Korpus Zmechanizowany () – wyższy związek taktyczny wojsk zmechanizowanych Armii Czerwonej okresu II wojny światowej.
Formowanie i działania bojowe Korpus był formowany dwa razy. Pierwsze formowanie rozpoczęto 8 lipca 1940. Dowództwo 7 KZmech. sformowany na bazie dowództwa 57 Korpusu Strzeleckiego. W dniu 5 lipca 1941 posiadał na stanie: 725 czołgów, w tym: 29 T-34, 34 KW-1, 10 KW-2, 371 BT-7, 257 T-26, w tym 70 z miotaczami płomieni (chemiczne) i 24 T-38 oraz 68 samochodów pancernych BA-10 i BA-20. W chwili ataku Niemiec na ZSRR 7 KZmech. znajdował się w rezerwie Stawki. W lipcu w ramach Frontu Zachodniego prowadził działania bojowe na terytorium Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. (Bitwa białostocko-mińska). W 7 KZmech. w stopniu porucznik służył Jakow Dżugaszwili, syn Józefa Stalina. Pełnił funkcję dowódcy baterii w 14 pułku artylerii haubic 14 Dywizji Pancernej. Dowództwo korpusu rozformowano 17 lipca 1941 roku.
Drugie formowanie 7 Korpusu Zmechanizowanego nastąpiło na podstawie rozkazu NKO nr 1124070 z dnia 10 stycznia 1943 roku. W okresie styczeń 1943 – wrzesień 1945 roku 7 KZmech. uczestniczył w następujących operacjach: Operacja dnieprowsko-karpacka – 24.12.1943 – 17.04.1944, Operacja jasko-kiszyniowska – 20.08.1944 – 29.08.1944, Operacja bułgarska – 05.09.1944 – 09.09.1944, Operacja debreczyńska – 06.10.1944 – 28.10.1944, Operacja budapeszteńska (Oblężenie Budapesztu) – 29.10.1944 – 13.02.1945 Operacja praska – 06.05.1945 – 11.05.1945, Operacja kwantuńska – 09.08.1945 – 02.09.1945.
Dowódcy korpusu gen. mjr Wasilij Winogradow (lipiec 1940 – 17 lipca 1941) gen. mjr Iwan Dubowoj (01.08.1943 – 05.11.1943), gen. por. Fiodor Katkow (06.11.1943 – 03.09.1945).
Struktura organizacyjna Skład w 1941: 14 Dywizja Pancerna, 18 Dywizja Pancerna, 1 Dywizja Zmotoryzowana, 8 pułk motocyklowy, oddziały korpuśne: 251 samodzielny batalion łączności, 42 samodzielny zmotoryzowany batalion saperów, 107 samodzielna eskadra lotnicza.
Skład korpusu w 1943: 16 Brygada Zmechanizowana, 240 pułk czołgów, 63 Brygada Zmechanizowana, 84 pułk czołgów, 64 Brygada Zmechanizowana, 177 pułk czołgów, 41 Gwardyjska Brygada Pancerna, 1440 pułk artylerii samobieżnej, 1821 pułk artylerii samobieżnej, 109 pułk artylerii przeciwpancernej, 614 pułk moździerzy, 40 gwardyjski dywizjon moździerzy (BM-13), samodzielny batalion motocyklowy, oddziały korpuśne: 136 samodzielny batalion saperów (od 15.10.1943 r.), 153 batalion remontowy (od 15.10.1943 r.), przeformowana 31.12.1944 r. na: 547 polowa baza remontowa czołgów, 548 polowa baza remontowa czołgów, 163 samodzielna kompania chemiczna (od 15.10.1943 r.), 612 samodzielna kompania transportowa (od 15.10.1943 r.), lotniczy oddział łączności (od 15.10.1943 r.), 40 piekarnia polowa od (15.10.1943 r.), 1759 polowa kasa Gosbanku (od 15.10.1943 r.). 2649 poczta polowa (od 15.10.1943 r.).
Zobacz też Korpus Zmechanizowany (ZSRR)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie korpusy zmechanizowane z okresu II wojny światowej Kategoria:Radzieckie jednostki zmechanizowane utworzone w 1940 Kategoria:Radzieckie jednostki zmechanizowane rozwiązane w 1941 Kategoria:Radzieckie jednostki zmechanizowane utworzone w 1943 Kategoria:Radzieckie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1946