Bronisław Bieńkowski (ur. 21 października 1848 w Warszawie, zm. 25 sierpnia 1903 w Kielcach) – polski filolog klasyczny, pedagog.
Życiorys Urodził się w Warszawie w środowisku drobnomieszczańskim. W 1867 ukończył IV gimnazjum w Warszawie. Filologię klasyczną studiował na wydziale historyczno-filologicznym Szkoły Głównej (1867-1869) i na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim (1869-1872). 12 lutego 1875 otrzymał dyplom kandydata nauk historyczno-filologicznych na podstawie dysertacji O Promoteje. Był nauczycielem języka greckiego i łacińskiego w gimnazjach: od 1873 w Piotrkowie, od 1880 w 11 gimnazjum w Warszawie, od 1890 do śmierci w Kielcach. Publikował w "Opiekunie domowym", "Tygodniku Piotrkowskim". Był współpracownikiem Muzeum Lwowskiego.
Pochowany na cmentarzu Starym w Kielcach, kwatera 7-A.
Wybrane publikacje Wychowanie ze stanowiska antropologii Młodość Ateńczyków Rodzina i wychowanie – pogadanki pedagogiczne Gramatyka grecka i łacińska oraz metoda ich wykładu, Warszawa: E. Wende i Sp. 1895.
Przypisy
Bibliografia Aleksander Turyn, Bieńkowski Bronisław [w:] Polski słownik biograficzny, t. 2, Kraków 1936, s. 72.
Linki zewnętrzne Gramatyka grecka i łacińska oraz metoda ich wykładu w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Głównej Warszawskiej Kategoria:Polscy filolodzy klasyczni Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1848 Kategoria:Zmarli w 1903 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Starym w Kielcach