USS Bonita (SS-15) – amerykański okręt podwodny z okresu I wojny światowej, czwarta zamówiona jednostka typu C. Została zwodowana 17 czerwca 1909 roku w Fore River Shipyard w Quincy i przyjęta w skład US Navy 23 listopada tego roku. W listopadzie 1911 roku nazwę okrętu zmieniono na oznaczenie literowo-numeryczne C-4. Okręt wycofano ze służby 15 sierpnia 1919 roku i sprzedano w roku następnym.

Projekt i budowa USS „Bonita” została zaprojektowana przez inż. i stanowiła rozwinięcie projektu Johna Hollanda (typ A). Okręt miał większe wymiary i wyporność, a także wyposażono go w dwie wyrzutnie torped oraz napędzające dwie śruby dwa silniki benzynowe, co przyczyniło się do znacznego wzrostu zasięgu. W późniejszym czasie wyposażenie jednostki powiększono o drugi peryskop).

Okręt zbudowany został w stoczni Fore River Shipyard w Quincy. Wodowanie odbyło się 17 czerwca 1909 roku.

Dane taktyczno–techniczne „Bonita” była małym okrętem podwodnym o konstrukcji jednokadłubowej. Długość całkowita jednostki wynosiła 32,11 metra, szerokość 4,24 metra i zanurzenie 3,33 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 238 ton, a w zanurzeniu 275 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki benzynowe o łącznej mocy 500 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniał silnik elektryczny o mocy 300 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 10,5 węzła na powierzchni i 9 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 800 Mm przy prędkości 8 węzłów w położeniu nawodnym oraz 80 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 60 metrów.

Okręt wyposażony był w dwie dziobowe wyrzutnie torped kalibru 450 mm (18"), z łącznym zapasem czterech torped. Załoga okrętu składała się 15 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Przebieg służby USS „Bonita” (Submarine Torpedo Boat No. 15) została wcielona do służby w US Navy 23 listopada 1909 roku. Pierwszym dowódcą jednostki został por. mar. F.V. McNair. Okręt został przydzielony do Flotylli Okrętów Podwodnych we Flocie Atlantyku, stacjonując na Wschodnim Wybrzeżu USA do maja 1913 roku. 17 listopada 1911 roku nazwę okrętu zmieniono na oznaczenie literowo-numeryczne C-4.

Od maja do grudnia 1913 roku okręt operował z Zatoki Guantánamo na Kubie, a 12 grudnia przebazowano go do Cristóbal w Panamie. W sierpniu 1917 roku C-4 wraz z dwoma innymi okrętami podwodnymi poszukiwał w Panamie miejsc mogących stać się w przyszłości bazami sił podwodnych.

C-4 został wycofany ze służby 15 sierpnia 1919 roku w w Panamie. Sprzedano go 13 kwietnia 1920 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Amerykańskie okręty podwodne typu C Kategoria:Okręty zbudowane w Fore River Shipyard