Najwyższy Sąd Wojskowy – sąd stojący na czele osobnego pionu sądownictwa wojskowego w Polsce Ludowej w latach 1944–1962. Jego kompetencje przejęła w 1962 roku Izba Wojskowa Sądu Najwyższego. Składał się z prezesa, wiceprezesa i odpowiedniej liczby sędziów NSW.
Właściwość sądu Do właściwości Najwyższego Sądu Wojskowego należało: rozpoznawanie za zgodą Naczelnego Dowódcy spraw dowódców dywizji, korpusów i zajmujących równorzędne stanowiska służbowe oraz innych osób; rozpoznawanie spraw osób, służbowo przynależnych do jednostek wojskowych, podlegających bezpośrednio Na-czelnemu Dowództwu Wojska Polskiego i nie posiadających własnych sądów formacyjnych; rozpoznawanie w trybie nadzoru sądowego orzeczeń wszystkich sądów wojskowych wyjaśnianie przepisów prawa, które budzą wątpliwość lub których stosowanie wywołało rozbieżność w orzecznictwie.
Orzecznictwo Najwyższy Sąd Wojskowy wydawał przez istniejące przy nim Biuro Orzecznictwa zbiór swoich orzeczeń i opinii, zawierających rozstrzygnięcia zasadniczych zagadnień prawnychArt. 32-37 Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 23 września 1944 r. - Prawo o ustroju Sądów Wojskowych i Prokuratury Wojskowej ().
Prezesi Najwyższego Sądu Wojskowego 1944-1962
Aleksander Tarnowski lipiec 1944 – listopad 1945 Aleksander Michniewicz listopad 1945 – marzec 1947 Władysław Garnowski marzec 1947 – listopad 1947 Wilhelm Świątkowski listopad 1947 – maj 1954 Jan Mitek maj 1954 – luty 1962
Zobacz też Proces Tatar-Utnik-Nowicki Spisek komandorów
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991. Władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991, Warszawa 1991, s. 241.
Linki zewnętrzne Historia Sądu Najwyższego
Kategoria:Sądownictwo ludowego Wojska Polskiego