Czesław Chmielewski (ur. w majątku Masłowszczyzna w powiecie oszmiańskim, zm. 1 lipca 1960 w Tomaszowie Mazowieckim) – pułkownik służby stałej kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Bolesława i Jadwigi z Sidorowiczów. Do 1915 roku uczył się w siedmioklasowym Korpusie Kadetów w Połocku, w tym roku wstąpił do Mikołajewskiej Szkoły Jazdy w Piotrogrodzie. 7 lutego 1916 roku został skierowany do Dywizji Ułanów Legionu Puławskiego, w którym służył do stycznia 1918 roku jako młodszy oficer 2 szwadronu. W pierwszej połowie 1918 roku był dowódcą 6 szwadronu I Korpusu Polskiego w Rosji. Po rozwiązaniu korpusu przyjechał do Warszawy, gdzie w listopadzie 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Służył w 4 szwadronie 1 pułku Ułanów Krechowieckich, od grudnia tego roku na froncie wojny polsko-ukraińskiej, a w latach 1919 i 1920 na froncie wojny polsko-bolszewickiej. W kwietniu 1920 roku ukończył kurs Oficerskiej Szkoły Jazdy w Grudziądzu. Po powrocie na front dowodził 4 szwadronem 1 pułku ułanów. Szczególnie zasłużył się w czasie bitwy pod Łaszczowem, gdzie przeprowadził szarżę, rozbijając nieprzyjaciela i biorąc do niewoli jeńców, co zostało odnotowane w meldunku dowództwa 3 Armii (pisownia oryginalna): W czasie tej bitwy był ranny. W 1922 roku odznaczony Krzyżem Walecznych jako rotmistrz byłego 1 pułku ułanów I Korpusu Polskiego w RosjiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych 1922, R.3 Nr 21, s. 521..

Po wojnie pozostał w 1 pułku ułanów, w którym od 1924 roku pełnił funkcję kwatermistrza. W styczniu 1928 roku został przeniesiony do 9 pułku strzelców konnych w Grajewie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Od kwietnia 1930 roku do kwietnia 1937 roku dowodził 13 pułkiem Ułanów Wileńskich, następnie, do września 1939 roku – 3 pułkiem Ułanów Śląskich w Tarnowskich Górach.

W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził 3 pułkiem ułanów wchodzącym w skład Krakowskiej Brygady Kawalerii Armii „Kraków”. Walczył z Niemcami na szlaku bojowym od Tarnowskich Gór na Lubelszczyznę. Był ciężko ranny w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim. Po kolejnej bitwie, 19 września 1939 roku, straciwszy przytomność, pozostał na placu boju. Po odzyskaniu przytomności i po opatrzeniu ran został przewieziony do szpitala w Tomaszowie Lubelskim. Został uznany za inwalidę, w wyniku czego nie dostał się do niewoli.

Życie prywatne W 1922 roku ożenił się z Wandą Cieszkowską (1898–1972), z którą mieli dwoje dzieci: Janusza (ur. 1926) i Teresę (ur. 1935), późniejszą Niegolewską.

Po wojnie mieszkał w Tomaszowie Mazowieckim. Został pochowany w rodzinnym grobowcu rodziny Cieszkowskich na cmentarzu parafialnym w Chorzęcinie (grób B01/0057).

Awanse chorąży jazdy – przed lutym 1916 roku podporucznik kawalerii – 1916 porucznik kawalerii – marzec 1917 roku rotmistrz służby stałej kawalerii – 1920, zweryfikowany w 1921 roku, ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1919 roku major służby stałej kawalerii – 17 grudnia 1924 roku ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku podpułkownik służby stałej kawalerii – 1 stycznia 1930 roku pułkownik służby stałej kawalerii – 9 marca 1939 roku.

Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 167 – za kampanię wrześniową Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3009 – za szarżę pod Łaszczowem (1921) Krzyż Niepodległości (25 stycznia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921Na podstawie fotografii w mundurze podpułkownika . Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i KontuzjeNa podstawie fotografii w mundurze majora . Odznaka Legionu Puławskiego Odznaka 1 Pułku Ułanów Krechowieckich Państwowa Odznaka Sportowa Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)

Upamiętnienie 19 czerwca 2021 roku z inicjatywy Ochotniczego Szwadronu 3 Pułku Ułanów Śląskich na budynku przy ulicy Sienkiewicza 1 w Tarnowskich Górach (gdzie od roku 1937 mieszkała rodzina płk. Chmielewskiego) odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą dowódcy 3PUŚ płk. Czesławowi Chmielewskiemu.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dowódcy 3 Pułku Ułanów Śląskich Kategoria:Dowódcy 13 Pułku Ułanów Wileńskich Kategoria:Kwatermistrzowie 1 Pułku Ułanów Krechowieckich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Państwową Odznaką Sportową Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Tomaszowem Mazowieckim (1939) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zastępcy dowódcy 9 Pułku Strzelców Konnych (II RP) Kategoria:Zmarli w 1960 Kategoria:Żołnierze Legionu Puławskiego