Podatek od niektórych instytucji finansowych – podatek w Polsce obciążający aktywa wybranych instytucji finansowych. Potocznie nazywany podatkiem bankowym. Wpływy z podatku stanowią wyłączny dochód budżetu państwaArt. 2 ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych..
Elementy konstrukcyjne podatku Zakres podmiotowy Podatkowi od niektórych instytucji finansowych podlegają następujące instytucje mające siedzibę lub oddział na terytorium Rzeczypospolitej PolskiejArt. 4 ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych.: Banki Instytucje kredytowe Spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe Zakłady ubezpieczeń Zakłady reasekuracji Instytucje pożyczkowe.
Zakres przedmiotowy Przedmiotem podatku jest nadwyżka sumy wartości aktywów podatnika ustalona na ostatni dzień miesiąca według zasad określonych w ustawie o rachunkowości, ponad kwotęArt. 5 ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych.: 4 mld zł – dla banków, instytucji kredytowych i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych 2 mld zł – dla zakładów ubezpieczeń i reasekuracji 200 mln zł – dla instytucji pożyczkowych. Powyższe kwoty oblicza się łącznie dla wszystkich podatników zależnych lub współzależnych pośrednio lub bezpośrednio od jednego podmiotu lub dla grupy podmiotów powiązanych ze sobą.
W przypadku banków i SKOK-ów podstawę opodatkowania obniża się o wartość funduszy własnych oraz aktywów w postaci skarbowych papierów wartościowych.
Od podatku zwolnione są banki państwowe oraz podmioty, wobec których wdrożono postępowanie naprawcze.
Stawka podatku i pobór Stawka podatku wynosi 0,0366% podstawy podatku miesięcznieArt. 7 ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych.. Podatnicy są zobowiązani składać deklaracje w miesiącach w których występuje podatek do zapłaty. Organem podatkowym jest właściwy miejscowo naczelnik urzędu skarbowegoArt. 8-9 ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych..
Przypisy
Kategoria:Podatki w Polsce Kategoria:Bankowość w Polsce