thumb|Janica Kostelić – sześciokrotna medalistka olimpijska thumb|Anja Pärson – sześciokrotna medalistka olimpijska Medalistki igrzysk olimpijskich w narciarstwie alpejskim – zestawienie zawodniczek, które przynajmniej raz stanęły na podium zawodów olimpijskich w narciarstwie alpejskim kobiet.
Zawody olimpijskie w narciarstwie alpejskim po raz pierwszy rozegrano na igrzyskach w Garmisch-Partenkirchen w 1936 roku. Wówczas w programie olimpijskim znalazła się kombinacja alpejska, która odbyła się także w 1948 w Sankt Moritz. Kombinacja nie znalazła się w programie olimpijskim w kolejnych latach, powróciła dopiero po czterdziestoletniej przerwie, tzn. podczas igrzysk w Calgary. Była rozgrywana na igrzyskach olimpijskich aż do 2006 roku włącznie, a następnie, od 2010 roku zamieniono ją na superkombinację. Od 1948 roku rozgrywane są również zawody olimpijskie w zjeździe i slalomie, od 1952 w slalomie gigancie, a od 1988 w supergigancie. Wszystkie konkurencje alpejskie, które były rozgrywane podczas igrzysk olimpijskich, były przeprowadzane w tej samej liczbie i formule wśród kobiet i mężczyzn. W 2018 roku po raz pierwszy rozegrano olimpijskie zawody drużynowe, w których udział wzięły czteroosobowe zespoły, składające się z dwóch kobiet i dwóch mężczyzn.
W narciarstwie alpejskim kobiet najbardziej utytułowane są reprezentantki Niemiec. W ich dorobku są 33 medale – 14 złotych, 10 srebrnych i 9 brązowych. Najwięcej medali wszystkich kruszców łącznie zdobyła druga w klasyfikacji wszech czasów Austria (53 medale – 13 złotych, 22 srebrne i 18 brązowych). Trzecie miejsce w klasyfikacji medalowej zajmuje Szwajcaria (31 medali – 13 złotych, 9 srebrnych i 9 brązowych).
Najbardziej utytułowaną narciarką alpejską jest Chorwatka Janica Kostelić. W latach 2002–2006 zdobyła ona sześć medali – cztery złote i dwa srebrne. Sześć medali olimpijskich (jeden złoty, jeden srebrny i cztery brązowe) zdobyła także Anja Pärson, która jednak za sprawą tylko jednego złotego medalu plasuje się na 21. miejscu w indywidualnej klasyfikacji medalowej. Drugie miejsce w klasyfikacji zajmuje Verena Schneider (pięć medali – trzy złote, jeden srebrny i jeden brązowy), a trzecie ex aequo Deborah Compagnoni i Maria Höfl-Riesch z dorobkiem trzech złotych i jednego srebrnego medalu.
W konkurencjach alpejskich kobiet rozgrywanych na igrzyskach olimpijskich jeden raz zdarzyło się, że wszystkie trzy miejsca na podium olimpijskim zajęły reprezentantki tego samego kraju. Dokonały tego reprezentantki Austrii (Christl Haas, Edith Zimmermann i Waltraud Hecher) w zjeździe podczas igrzysk w Innsbrucku w 1964 roku.
Trzykrotnie przyznano dwa medale tego samego kruszcu w jednej konkurencji podczas tych samych igrzysk olimpijskich. Dwukrotnie zdarzyło się to w slalomie gigancie – w 1964 roku srebrne medale zdobyły Christine Goitschel i Jean Saubert, a w 1992 roku również srebrne medale wywalczyły Diann Roffe i Anita Wachter. Z kolei podczas igrzysk w Soczi po raz pierwszy w historii dwie zawodniczki zajęły ex aequo pierwsze miejsce w zawodach olimpijskich. W zjeździe złote medale zdobyły wówczas Tina Maze i Dominique Gisin.
Medalistki chronologicznie Kombinacja Kombinacja kobiet po raz pierwszy znalazła się w programie olimpijskim podczas igrzysk w Garmisch-Partenkirchen, wspólnie z kombinacją mężczyzn. Była to pierwsza konkurencja alpejska rozgrywana w ramach igrzysk olimpijskich. Kombinację rozegrano również podczas kolejnych igrzysk, przeprowadzonych w 1948 roku w Sankt Moritz, a następnie wyłączono tę konkurencję z programu olimpijskiego. Powróciła ona w roku 1988 podczas igrzysk w Calgary i była rozgrywana w niezmiennej formie do roku 2006. Począwszy od 2010 roku, w związku z utworzeniem przez Międzynarodową Federację Narciarską nowej konkurencji, w ramach igrzysk olimpijskich przeprowadza się konkurs w superkombinacji.
Sześć zawodniczek zdobyło po dwa medale w kombinacji. Dwie z nich dwukrotnie zostały mistrzyniami olimpijskimi w tej konkurencji – Janica Kostelić w latach 2002–2006 oraz Maria Höfl-Riesch w latach 2010–2014. Po dwa medale olimpijskie zdobyły także: Anita Wachter (złoto i srebro), Martina Ertl i Julia Mancuso (obie srebro i brąz) oraz Anja Pärson (dwa razy brąz).
Poniższa tabela przedstawia wszystkie medalistki olimpijskie w kombinacji kobiet w latach 1936–2018.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1936, Garmisch-Partenkirchen 1948, Sankt Moritz 1988, Calgary 1992, Albertville 1994, Lillehammer 1998, Nagano 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang
Zjazd Pierwszy raz zawody olimpijskie w zjeździe przeprowadzono podczas igrzysk w 1948 w Sankt Moritz. Konkurencja ta rozgrywana była również na wszystkich kolejnych zimowych igrzyskach olimpijskich.
Jedyną zawodniczką, która zdobyła tytuł mistrzyni olimpijskiej w zjeździe i obroniła go podczas kolejnych igrzysk, była Katja Seizinger, która zwyciężyła w konkursach olimpijskich w 1994 i 1998 roku. Jest też jedyną zawodniczką, w dorobku której znalazły się dwa złote medale w tej konkurencji. Po dwa medale olimpijskie zdobyło również osiem innych zawodniczek: Trude Jochum-Beiser, Annemarie Moser-Pröll i Sofia Goggia (wszystkie złoty i srebrny), Marie-Theres Nadig, Christl Haas i Lindsey Vonn (złoty i brązowy), Isolde Kostner (srebrny i brązowy) oraz Waltraud Hecher (dwa razy brązowy). Podczas igrzysk w Soczi po raz pierwszy i jedyny przyznano dwa złote medale olimpijskie w zjeździe. Na pierwszym stopniu podium stanęły wtedy Tina Maze i Dominique Gisin. Podczas igrzysk w Innsbrucku w 1964 roku całe podium olimpijskie zajęły reprezentantki Austrii – Christl Haas (złoty), Edith Zimmermann (srebrny) i Waltraud Hecher (brązowy).
W poniższej tabeli ujęto wszystkie medalistki olimpijskie w zjeździe kobiet w latach 1948–2022.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1948, Sankt Moritz 1952, Oslo 1956, Cortina d’Ampezzo 1960, Squaw Valley 1964, Innsbruck 1968, Grenoble 1972, Sapporo 1976, Innsbruck 1980, Lake Placid 1984, Sarajewo 1988, Calgary 1992, Albertville 1994, Lillehammer 1998, Nagano 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi – 2018, Pjongczang 2022, Pekin
Slalom Slalom kobiet znajduje się w programie igrzysk olimpijskich nieprzerwanie od 1948 roku. Wówczas konkurencja ta została włączona do kalendarza olimpijskiego wspólnie ze zjazdem alpejskim i znajdowała się w programie wszystkich kolejnych zimowych igrzysk olimpijskich.
Jedyną trzykrotną medalistką olimpijską w slalomie jest Marlies Schild, która w latach 2006–2014 zdobyła dwa srebrne i jeden brązowy medal. Z kolei Verena Schneider jest jedyną zawodniczką, która dwukrotnie została mistrzynią olimpijską w tej konkurencji, zwyciężając zawody olimpijskie w 1988 i 1994 roku. Ponadto jeszcze pięć alpejek wywalczyło po dwa medale olimpijskie w slalomie: Marielle Goitschel (złoty i srebrny), Hannelore Wenzel i Anja Pärson (obie złoty i brązowy) oraz Christa Kinshofer i Wendy Holdener (obie srebrny i brązowy).
Poniższa tabela przedstawia wszystkie medalistki olimpijskie w slalomie kobiet w latach 1948–2022.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1948, Sankt Moritz 1952, Oslo 1956, Cortina d’Ampezzo 1960, Squaw Valley 1964, Innsbruck 1968, Grenoble 1972, Sapporo 1976, Innsbruck 1980, Lake Placid 1984, Sarajewo 1988, Calgary 1992, Albertville 1994, Lillehammer 1998, Nagano 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin
Slalom gigant Medale olimpijskie w slalomie gigancie po raz pierwszy przyznano podczas igrzysk w Oslo w 1952 roku. Na tych igrzyskach slalom gigant został włączony do kalendarza olimpijskiego w miejsce kombinacji. Zawody w slalomie gigancie były rozgrywane na wszystkich kolejnych zimowych igrzyskach.
Jedyną zawodniczką, która zdobyła tytuł mistrzyni olimpijskiej w slalomie gigancie i obroniła go podczas kolejnych igrzysk, była Deborah Compagnoni. Zdobyła ona złote medale w latach 1994–1998 i pozostaje jedyną, w dorobku której znalazły się dwa złota olimpijskie. Dwa medale zdobyły jeszcze cztery zawodniczki: Tina Maze (złoty i srebrny), Verena Schneider i Viktoria Rebensburg (obie złoty i brązowy), a także Perrine Pelen (dwa brązowe). Dwukrotnie na drugim stopniu podium w slalomie gigancie stanęły dwie zawodniczki. Podczas igrzysk w Innsbrucku srebrne medale zdobyły Christine Goitschel i Jean Saubert, a podczas igrzysk w Albertville – Diann Roffe i Anita Wachter.
Poniższe zestawienie przedstawia wszystkie medalistki olimpijskie w slalomie gigancie kobiet w latach 1952–2022.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1952, Oslo 1956, Cortina d’Ampezzo 1960, Squaw Valley 1964, Innsbruck – 1968, Grenoble 1972, Sapporo 1976, Innsbruck 1980, Lake Placid 1984, Sarajewo 1988, Calgary 1992, Albertville – 1994, Lillehammer 1998, Nagano 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin
Supergigant Rywalizacja olimpijska w supergigancie kobiet po raz pierwszy odbyła się w 1988 roku, podczas igrzysk w Calgary. Począwszy od tego roku supergigant był w programie wszystkich kolejnych zimowych igrzysk olimpijskich.
Najbardziej utytułowanymi alpejkami w supergigancie są, z dorobkiem złotego i srebrnego medalu, Michaela Dorfmeister (1998–2006) i Anna Veith (2014–2018). Po dwa medale olimpijskie wywalczyły jeszcze dwie zawodniczki: Janica Kostelić (dwa srebrne) i Alexandra Meissnitzer (dwa brązowe).
W tabeli poniżej zaprezentowano wszystkie medalistki olimpijskie w supergigancie kobiet w latach 1988–2022.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1988, Calgary 1992, Albertville 1994, Lillehammer 1998, Nagano 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin
Zawody drużynowe Podczas igrzysk w Pjongczangu w 2018 roku po raz pierwszy rozdano medale olimpijskie w zawodach drużynowych. Każdy zespół składał się z dwóch kobiet i dwóch mężczyzn. Poniżej przedstawiono medalistów tych zawodów. Kursywą oznaczono startujących w poszczególnych drużynach mężczyzn.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2018, Pjongczang Szwajcaria Denise Feierabend Wendy Holdener Daniel Yule Ramon Zenhäusern Austria Katharina Gallhuber Katharina Liensberger Michael Matt Marco Schwarz Norwegia Nina Løseth Kristin Lysdahl Sebastian Foss Solevåg Leif Kristian Haugen
Klasyfikacje medalowe Klasyfikacja zawodniczek
W poniższej tabeli przedstawiono klasyfikację zawodniczek, które zdobyły przynajmniej jeden medal olimpijski w narciarstwie alpejskim. W przypadku zawodniczek, które startowały pod kilkoma nazwiskami, ujęto wszystkie te nazwiska. Podobnie uczyniono w przypadku zawodniczek startujących w barwach kilku państw. W przypadku zawodniczek z taką samą liczbą medali wszystkich kruszców w pierwszej kolejności wzięto pod uwagę rok zdobycia pierwszego medalu olimpijskiego, a w drugiej porządek alfabetyczny.