Zlepne zapalenie pajęczynówki (, , , , , , , ) – niespecyficzny proces zapalny pajęczynówki rdzenia kręgowego wywołany bodźcem zewnętrznym, prowadzący do powstania zrostów w przestrzeni podpajęczynówkowej.
Historia Zlepne zapalenie pajęczynówki zostało po raz pierwszy opisane przez niemieckiego lekarza Heinricha Quinckego w 1893 roku, w 1897 roku austriacki lekarz E. Schwarz opisał pierwszy przypadek spowodowany kiłą, w 1909 roku angielski chirurg Victor Horsley opisał przypadki spowodowane zabiegami operacyjnymi rdzenia, natomiast pierwsze przypadki niemające podłoża infekcyjnego opisali francuscy lekarze Charles Foix i Théophile Alajouanine. Termin został po raz pierwszy użyty w 1927 roku przez amerykańskiego lekarza Byrona Stookeya.
Etiologia Choroba występuje po zabiegach operacyjnych rdzenia kręgowego, urazach rdzenia kręgowego, zapaleniu rdzenia kręgowego, zakażeniu rdzenia kręgowego, krwotoku podpajęczynówkowym oraz po podaniu substancji leczniczych lub środków kontrastujących. .
Epidemiologia Częstość występowania szacowana jest w przypadkach podawania substancji leczniczych lub środków kontrastujących na 1,2%. Postać z klinicznie istotnymi objawami jest rzadka.
Obraz kliniczny Obraz kliniczny zwykle zależy od rozległości procesu chorobowego, natomiast nie ma związku pomiędzy wielkością urazu a rozległością zlepnego zapalenia pajęczynówki. Pełnoobjawowa choroba rozpoczyna się od zespołu korzeniowego z dolegliwościami bólowymi nasilającymi przy ruchach, obserwowany jest wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, następnie dołączają się objawy uszkodzenia w większym stopniu nerwów ruchowych niż czuciowych, pod postacią niedowładu spastycznego lub wiotkiego z zaburzeniami czynności zwieraczy (nietrzymaniem moczu i stolca).
+ Postacie zlepnego zapalenia pajęczynówki Postać Liczba zajętychsegmentów rdzenia Objawy Częstośćwystępowaniazlokalizowaneniewielkibrakczęstesegmentowejedenobjawy o różnym nasileniurzadkorozlanekilkapełnoobjawowybardzo rzadko
Diagnostyka różnicowa Zlepne zapalenie pajęczynówki należy różnicować z rdzeniową torbielą pajęczynówki, ropniem kanału kręgowego oraz guzem rdzenia kręgowego. Rozpoznanie jest stawiane na podstawie obrazowania metodą rezonansu magnetycznego.
Leczenie . Tekaloskopia (endoskopowe uwolnienie korzeni nerwowych ze zrostów) powoduje zmniejszenie dolegliwości bólowych u pacjentów ze zlepnym zapaleniem pajęczynówki po zabiegach operacyjnych (przy braku długotrwałej obserwacji).
Rokowanie Rokowanie co do życia jest dobre, natomiast co do wyleczenia jest złe. Nie obserwuje się zmian w stanie neurologicznym oraz w poziomie dolegliwości bólowych w wieloletnich obserwacjach niezależnie od zastosowanego postępowania.
Przypisy
Kategoria:Choroby układu nerwowego Kategoria:Rzadkie choroby