thumb|Ostróżeczka wschodnia na stanowisku naturalnym w Armenii Ostróżeczka wschodnia (Consolida orientalis (J.Gay) Schrödinger) – gatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Pochodzi z południowej i wschodniej Europy, Afryki Północnej i Azji. W Polsce bywa uprawiany na kwiat cięty, przejściowo dziczeje.

Rozmieszczenie geograficzne Rośnie dziko w Afryce Północnej (Algieria, Maroko, Tunezja), w Azji (Kaukaz, Turcja, Turkmenistan, Iran, Syria, Indie, Pakistan) oraz w południowej i wschodniej Europie (Ukraina, Albania, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Chorwacja, Macedonia, Rumunia, Serbia, Hiszpania). Na części swojego terenu występowania w Europie jest gatunkiem rodzimym, w niektórych rejonach Europy rozprzestrzenił się jako gatunek zawleczony. W Europie jest ponadto uprawiany. W Polsce uprawiany rzadko. Dawniej w okolicach Wrocławia występował jako gatunek zawleczony. Status we florze Polski: efemerofit.

Morfologia Pokrój Rośliny o pędzie prosto wzniesionym, osiągające wraz z kwiatami wysokość od 30 cm do 1 m. Liście Ulistnienie naprzemianległe, liście dłoniaste, sieczne, o wąskich łatkach. Dolne przysadki wcinane. Kwiaty Kwiaty grzbieciste, fioletowoniebieskie, zebrane w grona. Posiadają 5 barwnych działek kielicha, górna działka zakończona jest ostrogą o długości 8–12 mm, pozostałe cztery wąskojajowate. Występują podkwiatki sięgające do nasady kwiatów. Korona zrośnięta z dwóch lub czterech płatków w jeden miodnik, z ostrogą schowaną w ostrodze górnej działki. Słupek górny z długą szyjką. Pręciki liczne, zwykle w liczbie 8–10. Owoce Wielonasienny mieszek. Owoc osiąga długość 14–22 mm, jest owłosiony i nagle ściągnięty w dzióbek. Po dojrzeniu pęka. Nasiona czerwonobrązowe, pokryte dachówkowato ułożonymi łuskami.

Biologia i ekologia Roślina jednoroczna. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Liczba chromosomów: 2n = 16. Poza naturalnym zasięgiem występuje dziko na siedliskach synantropijnych, łąkach i polach.

Uprawa Roślina łatwa w uprawie. Lubi miejsca słoneczne i żyzną, przepuszczalną glebę. Nadaje się na rabaty lub na kwiat cięty, dość długo zachowujący świeżość. Rozmnaża się przez wysiew nasion od razu na stałe miejsce. Nasiona wysiewa się od wiosny do początku lata. Można też wysiewać jesienią, ale wówczas należy przed zimą miejsce wysiewu lekko okryć. Jesienny siew powoduje, że wiosną rośliny wcześniej kiełkują i rozwijają się. Odmiany o wysokich pędach wymagają podparcia.

Przypisy

Kategoria:Jaskrowate Kategoria:Ozdobne rośliny jednoroczne