Witalij Ołehowycz Kaliniczenko (; ur. 9 sierpnia 1993 w Worochcie) – ukraiński skoczek narciarski i kombinator norweski. Olimpijczyk (2022), uczestnik mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym (2013, 2015, 2017, 2019 i 2021), mistrzostw świata w lotach narciarskich (2020) oraz mistrzostw świata juniorów (2010–2013). Brał także udział w igrzyskach europejskich (2023), uniwersjadzie (2015) oraz zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy (2009). Były rekordzista Ukrainy w długości skoku narciarskiego i wielokrotny mistrz kraju.
Przebieg kariery Kombinacja norweska W oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą FIS zadebiutował w lutym 2009 w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy w Szczyrku, gdzie w konkursie drużynowym (HS106/3x5 km) zajął z ukraińskim zespołem 8. miejsce, a indywidualnie był 18. (sprint HS106/7,5 km) i został zdyskwalifikowany (Gundersen HS106/15 km).
Czterokrotnie wystąpił w zmaganiach kombinatorów norweskich o mistrzostwo świata juniorów, za każdym razie biorąc udział tylko w konkursach indywidualnych – w 2010 był 52. (Gundersen HS106/10 km) i 56. (Gundersen HS106/5 km), w 2011 dwukrotnie 51. (Gundersen HS106/5 km i Gundersen HS106/10 km), w 2012 43. (Gundersen HS106/5 km) i 47. (Gundersen HS106/10 km), a w 2013 zajął 17. (Gundersen HS106/5 km) i 31. (Gundersen HS106/10 km) miejsce.
W 2013 wziął udział w mistrzostwach świata seniorów – indywidualnie uplasował się na 47. (Gundersen HS134/10 km) i 51. (Gundersen HS106/10 km) pozycji, a w sprincie drużynowym (HS134/2x7,5 km), wspólnie z Wiktorem Pasicznykiem, zajął 14. miejsce.
W latach 2011–2014 wystartował w niespełna 30 konkursach Pucharu Kontynentalnego, zdobywając punkty dwukrotnie – 11 stycznia 2013 w Czajkowskim był 23. (Gundersen HS140/10 km), a dwa dni później w tej samej miejscowości zajął 22. miejsce (Gundersen HS140/10 km). W sierpniu 2012 zadebiutował w Letnim Grand Prix, indywidualnie plasując się najwyżej na 47. miejscu, a w sprincie drużynowym na 19. pozycji – cztery starty jakie wówczas zanotował były jego jedynymi w karierze w tym cyklu.
Ośmiokrotnie wziął udział w zawodach Pucharu Świata. W cyklu tym zadebiutował 2 lutego 2013 w Soczi, gdzie był 43. (Gundersen HS140/10 km). Najlepszy wynik indywidualnie zanotował 10 lutego 2013 w Ałmaty, gdzie uplasował się na 38. pozycji (Gundersen HS140/10 km). Z kolei drużynowo najwyższe miejsce zajął 12 stycznia 2014 w Chaux-Neuve, gdzie z Rusłanem Bałandą był 20. (sprint drużynowy HS117/2x7,5 km).
Ostatni w karierze występ w oficjalnych zawodach międzynarodowych w kombinacji norweskiej rozgrywanych pod egidą FIS zanotował 23 lutego 2014 podczas Pucharu Kontynentalnego w Eisenerz.
Skoki narciarskie W latach 2008–2010 sporadycznie startował w konkursach FIS Cupu, punktując raz – 20 grudnia 2008 w swoim debiucie w tym cyklu był 29. W styczniu 2010 wziął także udział w konkursie drużynowym w ramach mistrzostw świata juniorów, w którym reprezentacja Ukrainy zajęła 15. miejsce (Kaliniczenko został wówczas zdyskwalifikowany).
Do startów w oficjalnych zawodach międzynarodowych w skokach narciarskich rozgrywanych pod egidą FIS powrócił latem 2013, startując w 6 konkursach FIS Cupu, a do dyscypliny tej na stałe przeniósł się latem 2014.
W 2015 wziął udział w mistrzostwach świata seniorów, odpadł jednak w kwalifikacjach do obu konkursów indywidualnych. W tym samym roku wystartował także w uniwersjadzie, plasując się indywidualnie na 35. pozycji.
W Pucharze Kontynentalnym zadebiutował 1 sierpnia 2014 w Wiśle, gdzie w ramach letniej edycji tego cyklu był 46. Pierwsze punkty w ramach tej rywalizacji, także podczas konkursu na igelicie, zdobył w sierpniu 2016 zajmując w miejscowości Frenštát pod Radhoštěm 23. pozycję. Z kolei w zimowej edycji PK debiutanckie punkty zdobył w lutym 2017 w Erzurum, gdzie był 22. i 21..
W Pucharze Świata po raz pierwszy wystąpił 13 stycznia 2017 w Wiśle, gdzie odpadł jednak w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego. W październiku 2017 po raz pierwszy przystąpił do rywalizacji w Letnim Grand Prix, jednak w zawodach w Klingenthal również odpadł w kwalifikacjach.
W 2017 ponownie wystartował w mistrzostwach świata seniorów, jednak, podobnie jak 2 lata wcześniej, nie zakwalifikował się do żadnego konkursu głównego (w kwalifikacjach na skoczni normalnej został ponadto zdyskwalifikowany).
W 2018, ze względu na problemy zdrowotne z plecami, opuścił sezon letni, ani razu nie występując na arenie międzynarodowej. Do treningów i startów powrócił w październiku tego roku, w trakcie letnich mistrzostw kraju, na których był najlepszym skoczkiem, zdobywając złote medale we wszystkich 3 konkurencjach. W lutym 2019 zadebiutował w konkursie głównym mistrzostw świata seniorów, zajmując na skoczni dużej 42. lokatę (na mniejszym obiekcie ponownie odpadł w kwalifikacjach).
14 lipca 2019 w Szczuczyńsku, w ramach letniej edycji cyklu, po raz pierwszy uplasował się w czołowej dziesiątce zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując w rozegranym tam konkursie 10. lokatę. W sezonie 2019/2020 po raz pierwszy występował częściej w Pucharze Świata, 10 razy odpadając w kwalifikacjach i raz awansując do głównej części zmagań – 21 lutego 2020, podczas zawodów w Râșnovie, zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata, zajmując 48. lokatę.
10 grudnia 2020, podczas kwalifikacji do konkursu indywidualnego mistrzostw świata w lotach narciarskich, skokiem na odległość 195,5 metra ustanowił rekord Ukrainy w długości skoku narciarskiego, a w samym konkursie zajął 38. lokatę. 16 stycznia 2021 w Innsbrucku zajął 10. miejsce w konkursie Pucharu Kontynentalnego, pierwszy raz w karierze plasując się w tym cyklu w czołowej dziesiątce. W sezonie 2020/2021 trzykrotnie wystąpił w konkursie głównym Pucharu Świata; najwyżej sklasyfikowany był na 37. pozycji. Na przełomie lutego i marca 2021 w Oberstdorfie wziął udział w mistrzostwach świata seniorów – indywidualnie na skoczni normalnej był 44., na dużej 29., a w rywalizacji drużynowej z ukraińskim zespołem zajął 13. lokatę.
We wrześniu 2021 w Szczuczyńsku zdobył pierwsze w karierze punkty Letniego Grand Prix, w pierwszym konkursie plasując się na 19. miejscu. W sezonie zimowym 2021/2022 dwukrotnie wystąpił w konkursie głównym Pucharu Świata, zajmując w Engelbergu 37. i 44. miejsce. W lutym 2022 wziął udział w zimowych igrzyskach olimpijskich, plasując się na 44. pozycji w konkursie indywidualnym na skoczni dużej.
29 listopada 2025 zdobył pierwszy w karierze punkt Pucharu Świata, zajmując 30. pozycję w Ruce.
Kaliniczenko w swojej karierze wielokrotnie zdobywał tytuły mistrza Ukrainy w skokach narciarskich.
Osiągnięcia – skoki narciarskie Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2022 Pekin/Zhangjiakou–44. miejsce (K-125)2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–47. miejsce (K-98), 44. miejsce (K-128)
Drużynowo 2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–14. miejsce (duety/K-128)Skład zespołu: Jewhen Marusiak i Witalij Kaliniczenko
Starty W. Kaliniczenki na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca44.12 lutego2022 ZhangjiakouSnow RuyiK-125HS-140indywid.122,5 m–106,0 pkt190,1 pktMarius Lindvik47.9 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-98HS-107indywid. 94,5 m–104,5 pkt169,6 pktPhilipp Raimund44.14 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-128HS-141indywid.120,5 m–103,4 pkt198,4 pktDomen Prevc14.16 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-128HS-141duety114,0 m–208,1 pkt (90,4 pkt)360,6 pktAustria
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2015 Falun–nie zakwalifikował się (K-90), nie zakwalifikował się (K-120)2017 Lahti –dyskwalifikacja w kwalifikacjach (K-90), nie zakwalifikował się (K-116)2019 Seefeld/Innsbruck–42. miejsce (K-120), nie zakwalifikował się (K-99)2021 Oberstdorf–44. miejsce (K-95), 29. miejsce (K-120) 2023 Planica–nie zakwalifikował się (K-95), 38. miejsce (K-125)2025 Trondheim–43. miejsce (K-94), 33. miejsce (K-124)
Drużynowo 2021 Oberstdorf–13. miejsce (K-120)Skład zespołu: Jewhen Marusiak, Anton Korczuk, Andrij Waskuł i Witalij Kaliniczenko2023 Planica–15. miejsce (drużyna mieszana/K-95)Skład zespołu: Żanna Hłuchowa, Jewhen Marusiak, Tetiana Pyłypczuk i Witalij Kaliniczenko2025 Trondheim–14. miejsce (drużyna mieszana/K-124)Skład zespołu: Tetiana Pyłypczuk, Witalij Kaliniczenko, Żanna Hłuchowa i Jewhen Marusiak
Starty W. Kaliniczenki na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca21 lutego2015 FalunLugnetK-90HS-100indywid.76,0 m78,9 pktNie zakwalifikował się.26 lutego2015 FalunLugnetK-120HS-134indywid.104,5 m70,2 pktNie zakwalifikował się.25 lutego2017 LahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.colspan=3 Nie zakwalifikował się.2 marca2017 LahtiSalpausselkäK-116HS-130indywid.88,0 m49,5 pktNie zakwalifikował się.42.23 lutego2019 InnsbruckBergiselK-120HS-130indywid.112,5 m–88,2 pkt191,2 pktMarkus Eisenbichler1 marca2019 SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109indywid.88,0 m79,3 pktNie zakwalifikował się.44.27 lutego2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-95HS-106indywid.90,5 m–103,2 pkt165,6 pktPiotr Żyła29.5 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137indywid.119,5 m126,0 m200,4 pkt76,1 pktStefan Kraft13.6 marca2021 OberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137druż.115,0 m–200,8 pkt (87,4 pkt)845,8 pktNiemcy25 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102indywid.90,0 m107,4 pktNie zakwalifikował się.15.26 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102druż. miesz.88,0 m–316,4 pkt (108,9 pkt)700,8 pktNiemcy38.3 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138indywid.121,5 m–105,1 pkt182,4 pktTimi Zajc43.2 marca2025 TrondheimGranåsenK-94HS-102indywid.92,5 m–97,2 pkt168,3 pktMarius Lindvik14.5 marca2025 TrondheimGranåsenK-124HS-138druż. miesz.110,5 m–198,7 pkt (83,3 pkt)821,7 pktNorwegia33.8 marca2025 TrondheimGranåsenK-124HS-138indywid.120,5 m–108,9 pkt192,9 pktDomen Prevc
Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2020 Planica–38. miejsce2024 Tauplitz–44. miejsce 2026 Oberstdorf–40. miejsce
Starty W. Kaliniczenki na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca38.11–12 grudnia2020 PlanicaLetalnicaK-200HS-240indywid.176,5 m–––143,4 pkt733,8 pktKarl Geiger44.26–27 stycznia2024 TauplitzKulmK-200HS-235indywid.127,0 m–––Seria konkursowa została odwołana.78,7 pkt568,7 pktStefan Kraft40.23–24 stycznia2026 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235indywid.139,0 m–––104,9 pkt800,5 pktDomen Prevc
Uniwersjada Indywidualnie 2015 Szczyrbskie Jezioro–35. miejsce
Starty W. Kaliniczenki na uniwersjadzie – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca35.27 stycznia2015 Szczyrbskie JezioroMS 1970 BK-90HS-100indywid.83,5 m–96,0 pkt152,8 pktWładimir Zografski
Igrzyska europejskie Indywidualnie 2023 Kraków/ZakopaneGospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.–41. miejsce (K-95), 34. miejsce (K-125)
Drużynowo 2023 Kraków/Zakopane–10. miejsce (drużyna mieszana)Skład zespołu: Żanna Hłuchowa, Jewhen Marusiak, Tetiana Pyłypczuk i Witalij Kaliniczenko
Starty W. Kaliniczenki na igrzyskach europejskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca41.29 czerwca2023 ZakopaneŚrednia KrokiewK-95HS-105indywid.86,5 m–90,9 pkt179,4 pktDaniel Tschofenig10.29 czerwca2023 ZakopaneŚrednia KrokiewK-95HS-105druż. miesz.86,5 m–242,9 pkt (81,2 pkt)696,4 pktAustria34.1 lipca2023 ZakopaneWielka KrokiewK-125HS-140indywid.118,0 m–106,3 pkt172,8 pktDawid Kubacki
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2025/202672.
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata