Johann Rihosek (ur. 5 czerwca 1869 w Makowie Podhalańskim, zm. 21 listopada 1956 w Wiedniu) – austriacki inżynier, konstruktor lokomotyw.
Życiorys Rihosek urodził się w Makowie Podhalańskim, w ówczesnej Galicji, jako syn pracownika tamtejszych dóbr. Uczęszczał do szkoły elementarnej w Makowie i Bielsku, następnie do szkoły realnej w BielskuWojciech Kubiczek, Paweł Terczyński (2002), s. 2.. W 1885 r. na dwa lata przerwał naukę z uwagi na astmę. Ukończył w 1889 roku wyższą szkołę realną w Ołomuńcu, uzyskując maturę z wyróżnieniem i otrzymując złote stypendium cesarza Franciszka Józefa.
Od dzieciństwa był zainteresowany kolejnictwem, budując modele lokomotyw. Dzięki stypendium, rozpoczął w 1889 r. studia w Wyższej Szkole Technicznej w Wiedniu. W 1891 r. zdał pierwszy, a w 1893 r. drugi egzamin państwowy, z wynikiem bardzo dobrym.
Od 15 stycznia 1894 podjął pracę w Wiedeńskiej Fabryce Lokomotyw Floridsdorf () jako konstruktor. W 1916 r., po śmierci Karla Gölsdorfa, został szefem sekcji budowy lokomotyw Ministerstwa Kolei. Skonstruował m.in. lokomotywy serii 81, 181, 82, 270. Uzyskał osiem patentów w dziedzinie kolejnictwa, w tym cztery na rozwiązania hamulców. Szerzej znany jest wzór odiskiernika jego systemu.
Od 1924 roku Rihosek zajął się pracą naukową. W 1936 r. został profesorem nadzwyczajnym Wyższej Szkoły Technicznej w Wiedniu. Zmarł 21 listopada 1956 w Wiedniu w wieku 87 lat.
Przypisy
Bibliografia Wojciech Kubiczek, Paweł Terczyński (PT): Pamięci Jana Rihoseka, „Świat Kolei” 6/2002, s. 2
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu Kategoria:Austriaccy inżynierowie Kategoria:Ludzie związani z kolejnictwem Kategoria:Ludzie związani z Wiedniem Kategoria:Ludzie urodzeni w Makowie Podhalańskim Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1956