Master (także nagranie wzorcowe, tradycyjnie taśma-matka) – nagranie dźwiękowe pełniące w produkcji fonograficznej funkcję wzorca, z którego sporządza się kopie albo przygotowuje wersje przeznaczone do dalszego opracowania lub rozpowszechniania. W typowym przebiegu produkcji finalny master powstaje po selekcji i zarejestrowanego materiału, miksowaniu oraz masteringu i stanowi przygotowaną do publikacji postać nagrania.
Określenie master może odnosić się do materiału znajdującego się na różnych etapach opracowania. Master wielośladowy zachowuje odrębne ślady nagraniowe i może stanowić podstawę różnych miksów, natomiast master przeznaczony do publikacji zawiera ustalony miks, zwykle poddany masteringowi. Master nie jest tożsamy z nośnikiem, na którym go zapisano. W różnych okresach funkcję tę pełniły m.in. nacinane płyty wzorcowe, taśmy magnetyczne oraz zapisy cyfrowe; dlatego nazwa taśma-matka ma charakter historyczny i jest znaczeniowo węższa.
W wyniku remasteringu z istniejącego nagrania sporządza się nowy master, modyfikując m.in. jego balans, klarowność lub poziom szumów albo przystosowując je do ponownej publikacji. To samo nagranie może mieć zatem odmienne mastery wykorzystywane w poszczególnych wydawnictwach muzycznych. Master należy odróżnić zarówno od masteringu, będącego procesem, jak i od praw do fonogramu; prawo pokrewne do nagrania nie jest tożsame z własnością materialnego nośnika, na którym zostało ono zapisane.
Przypisy
Kategoria:Technika dźwiękowa