Marian Antoni Jerzy Łowiński, ps. Maryśka (ur. 20 grudnia 1901 w Warszawie, zm. w wiosną 1940 w Charkowie) – polski harcerz, harcmistrz, komendant Śląskiej Chorągwi Harcerzy, kapitan dyplomowany Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Marian Antoni Jerzy Łowiński był synem Karola i Wincentyny Józefy z Krajewiczów (1875–1940). Od 1912 roku mieszkał w Warszawie, gdzie uczył się w Gimnazjum gen. Pawła Chrzanowskiego. Wstąpił tam do 2 Warszawskiej Drużyny Harcerzy (2 WDH) im. Tadeusza Reytana.
W 1915 roku z rodziną został ewakuowany do Moskwy. Uczył się tam w gimnazjum Kazimierza Kulwiecia i po powrocie do Polski w 1918 roku kontynuował naukę w warszawskim gimnazjum Kulwiecia. W tymże roku został drużynowym działającej tam 26 WDH im. Dionizego Czachowskiego (był nim do roku 1920). W 1919 roku podjął pracę w Komendzie Warszawskiej Chorągwi Męskiej.
14 lipca 1920 roku zgłosił się ochotniczo do Wojska Polskiego. Walczył w szeregach Grudziądzkiej Kompanii Szturmowej. Został zwolniony z wojska 25 października 1920 roku i kontynuował naukę w gimnazjum i działalność harcerską. W roku 1922 zdał maturę. Do 1925 roku był drużynowym 2 WDH, w latach 1923–1925 kierował Wydziałem Drużyn Stołecznych w Komendzie Warszawskiej Chorągwi Męskiej.
W okresie od sierpnia 1922 roku do lipca 1923 roku uczył się w Szkole Podchorążych Piechoty w Warszawie, po czym kontynuował naukę w Oficerskiej Szkole Piechoty w Warszawie. Od roku 1925 służył w stacjonującym w (dzisiejszym) Chorzowie 75 pułku piechoty. W listopadzie tego roku został hufcowym w Śląskiej Chorągwi Harcerzy, a maju 1926 roku kierownikiem Wydziału Przysposobienia Wojskowego Śląskiej Chorągwi Męskiej. W tym samym miesiącu został przydzielony do Kwatery Wojskowej Prezydenta RP na stanowisko młodszego oficera kompanii przybocznej. Od 17 sierpnia 1926 roku był dowódcą szkoły podoficerskiej przy 75 pp.
W marcu 1927 roku został członkiem Zarządu Śląskiego Oddziału ZHP, w okresie od marca 1928 roku do 24 stycznia 1929 roku sprawował funkcję sekretarza Zarządu Oddziału i zastępcy komendanta, a od 25 kwietnia 1928 roku do października 1930 roku był komendantem Śląskiej Chorągwi Harcerzy. Od roku 1933 do wybuchu wojny był członkiem Naczelnej Rady Harcerskiej.
W październiku 1930 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza w Osowcu.
W latach 1932–1934 studiował w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 listopada 1934 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do dowództwa 18 Dywizji Piechoty w Łomży na stanowisko I oficera sztabu. Od roku 1938 pracował w Sztabie Generalnym.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku miał być ewakuowany wraz ze Sztabem Naczelnego Wodza do Rumunii, jednak z częścią oficerów pozostał w Polsce. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i osadzono go w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 1992. 5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Życie prywatne Marian Łowiński był najstarszym spośród pięciorga rodzeństwa. Miał dwie siostry i dwóch braci: Barbarę (1903–1941) zamężną Kohman, Stefana (1908–1965), Annę (1912–1987) zamężną Świętochowską i Jerzego (1918–1979).
W roku 1932 ożenił się z Wandą Jordan (1900–1959), harcmistrzynią, komendantką Śląskiej Komendy Żeńskiej (1922–1926), komendantką Śląskiej Komendy Męskiej (1922–1928), przewodniczącą Zarządu Oddziału Śląskiego ZHP (1927–1934). Mieli syna Michała (1935–2000), polskiego konsula w Brazylii w latach 80..
Awanse Harcerskie stopnie instruktorskie: przewodnik – 15 lipca 1921 podharcmistrz – 31 maja 1924 harcmistrz – 1931, w wyniku reorganizacji stopni instruktorskich w 1927 Awanse wojskowe: sierżant podchorąży – lipiec 1923 podporucznik – lipiec 1925 porucznik – 1 lipca 1927 kaptan dyplomowany – 1934
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (25 maja 1939) „za zasługi na polu pracy społecznej” Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” (pośmiertnie) Medal 3 Maja Brązowy Medal za Długoletnią Służbę
Zobacz też
jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Harcmistrzowie Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Ochotnicy w wojnie polsko-bolszewickiej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem 3 Maja Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni medalem „Za udział w wojnie obronnej 1939” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 75 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Polscy bieżeńcy Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie