Skalna (niem. Scbwaner.Berg)Rozporządzenie M A P z dnia 28 maja 1949 r. str.8 poz.94 – wzniesienie o wysokości 923,7 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce w Górach Bialskich w Sudetach Wschodnich.

Położenie Wzniesienie, położone, w zachodnio-środkowej części Gór Bialskich w Sudetach Wschodnich, około 1,3 km, na południowy wschód od południowo-wschodniej granicy małej wioski Nowa Morawa i 3,2 km na południowy zachód od wzniesienia Rudawiec.

Fizjografia Wzniesienie o zróżnicowanych zboczach i niewielkim szczycie. Charakteryzujące się wyraźnie podkreślonymi stromymi zboczami: południowym, zachodnim i północno-zachodnim, regularną rzeźbą i urozmaiconym ukształtowaniem. Całe wzniesienie położone jest na obszarze Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego. Wyrasta z południowo-zachodniego zbocza wzniesienia Rude Krzyże w kształcie grzędy wciśniętej na kierunku NE-SW między wzniesienia: Solec po wschodniej stronie i Średniak po północnej stronie. Szczyt wzniesienia o stożkowatym kształcie wyrasta o ok. 20 m ponad niewielką wierzchowinę od strony południowo-zachodniej. Zbocze południowo-zachodnie oraz pozostałe zbocza dość stromo opadają do dolin potoków. Wzniesienie wyraźnie wydzielają dobrze wykształcone erozyjne doliny górskich potoków, które oddzielają wzniesienie od sąsiednich wzniesień: od wschodu dolina potoku Lewa Widełka i Morawki oddziela od wzniesienia Stolec, od południa dolina Morawki, od północy od wzniesienia Średniak dolina Gołogórskiego Potoku a od wzniesienia Rude Krzyże oddzielone jest niewielką bezimienną przełęczą (900 m n.p.m.). Położenie wzniesienia, kształt oraz wysokość mniejsza od otaczających wzniesień, czynią wzniesienie trudno rozpoznawalnym w terenie.

Budowa Wzniesienie w całości zbudowane ze skał metamorficznych łupków łyszczykowych i gnejsów gierałtowskich. Szczyt i zbocza wzniesienia pokrywa niewielkiej grubości warstwa młodszych osadów glin, żwirów, piasków i lessów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich i osadów powstałych w chłodnym, peryglacjalnym klimacie.

Roślinność Wzniesienie w całości porośnięte naturalnym lasem świerkowym regla dolnego z domieszką modrzewia, w partii szczytowej występuje niewielka polana porośnięta rzadkim młodnikiem świerkowym. Wzniesienie pod koniec XX wieku dotknęły zniszczenia wywołane katastrofą ekologiczną w Sudetach obecnie w miejscach częściowo zniszczonego drzewostanu porasta świerkowy młodnik.

Zagospodarowanie Zachodnim zboczem na poz. 700–850 m n.p.m. trawersuje Droga Morawska prowadząca z Blesławowa do Czech przez Przełęcz Płoszczyna, północnym i południowym podnóżem wzdłuż dolin potoków przebiegają drogi leśne.

Ciekawostki Po północno-wschodniej stronie od szczytu wzniesienia Skalna, okolicy bezimiennej przełęczy, w cienkim paśmie łupków łyszczykowych i paragnejsów, wśród gnejsów gierałtowskich występują amfibolityL. Kasza. Budowa geologiczna górnego dorzecza Białej Lądeckiej.

Turystyka Przez szczyt nie prowadzi szlak turystyczny.

Przypisy

Bibliografia Słownik Geografii Turystycznej Sudetów, tom 16 Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo PTTK "KRAJ", Warszawa 1993, Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, Góry Złote, Krowiarki. Skala 1:40000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2005.

Kategoria:Polskie szczyty Gór Bialskich