mały|Ilustracja przedstawiająca kolory kapeluszy w metodzie nauczania Edwarda de Bono Kapelusze myślowe – dyskusyjna metoda nauczania zaproponowana przez Edwarda de Bono, której istotą jest uporządkowanie wypowiedzi uczestników dyskusji, co dokonuje się za pomocą włożenia na głowę kapelusza odpowiedniego koloru.
Charakterystyka Metoda z założenia ma być pomocna w twórczym rozwiązaniu jakiegoś problemu. Podczas stosowania tej metody uczestnik dyskusji przed zabraniem głosu musi zastanowić się nad charakterem swojej wypowiedzi. W zależności od rodzaju wypowiedzi powinien on podczas wypowiadania się mieć na głowie założony kapelusz odpowiedniego koloru.
Zdaniem de Bono każdy człowiek, w zależności od własnej inteligencji emocjonalnej oraz sytuacji ma wykształcone preferencje myślowe ujawniane podczas swojej aktywności twórczej. Tego typu podejścia w myśleniu zależą często od umiejętności ich chwilowego aktywowania i dezaktywowania.
De Bono zaproponował sześć kolorów kapeluszy, do których można przypisać sześć rodzajów wypowiedzi: biały – kolor obiektywny. Uczestnik wypowiada się o faktach, prezentuje dane i liczby, czerwony – uczestnik mówi o swoich emocjach, wyraża emocjonalny punkt widzenia (obawy, radość, entuzjazm). Nie uzasadnia natomiast własnych emocji żółty – uczestnik wskazuje zalety danej propozycji, czarny – uczestnik krytykuje jakieś aspekty danej propozycji, zielony – uczestnik podsuwa własne pomysły, uzupełnia, niebieski – uczestnik (prowadzący) porządkuje wypowiedzi, nadzoruje używanie kapeluszy.
Z uwagi na występowanie różnorakich sytuacji problemowych de Bono nie wskazał jednej kolejności, w jakiej należałoby zakładać kapelusze.
Przypisy
Kategoria:Metody nauczania