Maja Ewa Chwalińska (ur. 11 października 2001 w Miechowie) – polska tenisistka, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji. Finalistka French Open 2026.
Życiorys Urodziła się w Miechowie. Wychowywała się w Dąbrowie Górniczej. Od 2020 mieszka w Bielsku-Białej.
Kariera juniorska Grać w tenisa zaczęła w wieku 7 lat. Wychowanka i zawodniczka sekcji tenisowej Centrum Sportu i Rekreacji w Dąbrowie Górniczej. Reprezentuje klub BKT Advantage Bielsko-Biała. Od 2008 do 2020 jej trenerem był Paweł Kałuża.
W 2015 reprezentacja Polski z Chwalińską w składzie triumfowała w halowych mistrzostwach Europy do lat 14. Chwalińska wygrała wszystkie pięć meczów, w których brała udział – trzech singlowych oraz dwóch deblowych. W letniej edycji tych zawodów Polki z Chwalińską w składzie zdobyły brązowe medale.
W 2015 w parze z Igą Świątek zdobyła tytuł mistrzyni Europy młodzików w grze podwójnej. Rok później para osiągnęła triumf w kategorii kadetów.
W 2016 była członkinią reprezentacji, która triumfowała w rozgrywkach Junior Fed Cup.
W styczniu 2017 wygrała AGL Loy Yang Traralgon Junior International (Grade 1) w grze podwójnej w parze z Igą Świątek, a w Australian Open z tą samą partnerką przegrały mecz finałowy.
W lipcu 2017 triumfowała (bez straty seta) w mistrzostwach Europy kadetów w grze pojedynczej.
Rok później zdobyła srebro (w grze pojedynczej) i brąz (w deblu, z Weroniką Falkowską) podczas mistrzostw Europy juniorów.
Kariera zawodowa W 2017 dotarła do finału turnieju ITF w Wirralu (15 000 $), gdzie przegrała z Maią Lumsden 4:6, 1:6. W lipcu 2019 roku wygrała swój pierwszy turniej ITF, rozegrany w Bytomiu, w którym w finale pokonała Ninę Potočnik 6:3, 6:4.
W 2019 po raz pierwszy reprezentowała kraj w zmaganiach o Puchar Federacji.
30 czerwca 2021 Polka poinformowała o zawieszeniu kariery tenisowej z powodów zdrowotnych. Przyznała, że od półtora roku cierpi na depresję. Po paru miesiącach powróciła do treningów oraz udziału w zawodach.
W grudniu 2024 wygrała deblowe zmagania w turnieju WTA 125 w Buenos Aires. Tydzień później zwyciężyła w grze pojedynczej i podwójnej podczas turnieju tej samej rangi we Florianópolis. W styczniu 2025 udanie przeszła przez kwalifikacje do Australian Open, lecz przegrała w pierwszej rundzie turnieju głównego z Jule Niemeier 0:6, 1:6. Mimo porażki ten rezultat pozwolił Chwalińskiej na awans na najwyższe w karierze 126 miejsce w grze pojedynczej światowego rankingu.
W marcu 2025 wystartowała w serii turniejów WTA 125 w tureckiej Antalyi. W pierwszym z nich doszła do półfinału singla, a zmagania deblowe wygrała w parze z Anastasią Dețiuc. W decydującym meczu pokonały doświadczony duet Jesika Malečková–Miriam Škoch 4:6, 6:3, 10–2. W następnym tygodniu Chwalińska z Dețiuc spotkały się ponownie z czeską parą już w pierwszej rundzie. Tym razem nie straciły seta, a później pewnie awansowały do finału. W przypadku końcowego triumfu Polka awansowałaby do pierwszej setki deblowego rankingu WTA. W decydującym spotkaniu polsko-czeska para prowadziła 6:3 i 5:4 z przełamaniem, ale nie potrafiła domknąć meczu. Od tego momentu przegrały większość punktów przegrywając mecz, więc Chwalińska musiała odłożyć swój historyczny awans na później.
2026
Na początku roku odpadała w finałowych rundach kwalifikacji w Auckland i Australian Open. Po tych startach przeniosła się do Europy. W Klużu-Napoce tym razem udanie przeszła dwustopniowe eliminacje. W turnieju głównym wygrała z Aną Bogdan 6:3, 6:2 i Olgą Danilović 6:1, 1:6, 6:2 dochodząc do ćwierćfinału. Tam lepsza okazała się rozstawiona z nr 1. Emma Raducanu.
W kwietniu wygrała zawody WTA 125 w portugalskim Oeiras. W drodze po tytuł pokonała między innymi Beatriz Haddad Maię, Simoną Waltert i Sinję Kraus. Był to trzeci tej rangi singlowy tytuł dla Polki. Sukces ten pozwolił jej awansować na najwyższe w karierze 118 miejsce.
W maju Maja Chwalińska zakwalifikowała się po raz pierwszy do drabinki głównej French Open, pokonując po drodze Alice Ramé 6:0, 6:3, Carole Monnet 6:0, 6:1 i Suzan Lamens 7:6 (4), 7:5. Następnie osiągnęła historyczny finał turnieju. Polka sprawiła serię niespodzianek eliminując po drodze mistrzynię olimpijską z Paryża Zheng Qinwen, rozstawioną z 23. Elise Mertens, a także półfinalistkę tego turnieju z 2021 roku Marię Sakari. W 4 rundzie wygrała z Diane Parry, oraz kolejno z turniejowymi numerami 22. Anną Kalinską oraz 25. Dianą Sznajder, którą pokonała w półfinale 7:6(4), 6:4. Tym samym została pierwszą kwalifikantką w Erze Open, która awansowała do finału Roland Garros. W finale przegrała z Mirrą Andriejewą 3:6, 2:6. Po zakończeniu turnieju Polka awansowała ze 114. miejsca na 21.
W czerwcu organizatorzy Wimbledonu postanowili wynagrodzić występ Polki w Paryżu i przyznali jej dziką kartę. Dzięki temu Chwalińska mogła zagrać w Londynie bez konieczności przechodzenia przez kwalifikacje. Jednocześnie, po ogromnym awansie w rankingu została rozstawiona z numerem 20. Odpadła w pierwszej rundzie z Mananchaya Sawangkaew 6:2, 5:7, 2:6. W drugim secie, podczas piłki meczowej doznała kontuzji kostki. Dodatkowo w wyniku odniesionej kontuzji musiała wycofać się ze startu w grze podwójnej.
Chwalińska pierwotnie planowała wystąpić po Wimbledonie w turniejach WTA 250 w Jassach i Hamburgu. Ze względu na przedłużającą się rekonwalascencję wycofała się z tych startów. Do gry wróciła dopiero na początku sierpnia podczas turnieju WTA 1000 w Toronto. W pierwszej rundzie miała wolny los, a w drugiej zmierzyła się z Australijką Talią Gibson, przegrywając 5:7, 1:6. Kolejnym przystankiem było Cincinnati. Tam Polka ponownie otrzymała wolny los, a następnie odniosła zwycięstwo nad Cristiną Bucsą 6:2, 6:2. W 3. rundzie przegrała w dwóch setach z Dianą Sznajder. W Monterrey rozpoczęła zmagania od 2 rundy, gdzie lepsza okazała się Alycia Parks. W turnieju debla, wspólnie z Sinją Kraus dotarła do ćwierćfinałuhttps://eurosport.tvn24.pl/tenis/wta-monterrey/2026/maja-chwalinska-odpadla-w-cwiercfinale-debla-turnieju-wta-500-w-monterrey_sto23331898/story.shtml.
Do US Open przystąpiła jako rozstawiona z nr 20. W pierwszej rundzie przegrała z Taylor Townsend 2:6, 3:6. W parze deblowej zagrała z Magdą Linette. Polki sprawiły niespodziankę i na otwarcie pokonały aktualne mistrzynie Wimbledonu, rozstawione z nr 5. Guo Hanyu i Kristinę Mladenovic. W drugiej rundzie przegrały jednak z parą Bondár-Kalinina 6:3, 3:6, 3:6.
Historia występów wielkoszlemowych Legenda
Występy w grze pojedynczej Turniej 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 Tytuły Z–P Australian Open A A A A Q1 Q1 A A A 1R Q3 0 / 1 0 – 1 French Open A A A A A Q1 A Q2 A Q2 F 0 / 1 6 – 1 Wimbledon A A A A NH Q1 2R Q1 A Q1 1R 0 / 2 1 – 2 US Open A A A A A A Q2 A Q1 Q2 1R 0 / 1 0 – 1 Ranking na koniec roku 900 588 336 220 220 343 154 349 165 133 0 / 5 7 – 5
Występy w grze podwójnej Turniej 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0 French Open A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0 Wimbledon A A A A NH A A A A AA 0 / 0 0 – 0 US Open A A A A A A A A A A 2R 0 / 1 1 – 1 Ranking na koniec roku – 828 344 372 429 397 199 411 183 108 0 / 1 1 – 1
Występy w grze mieszanej Maja Chwalińska nigdy nie startowała w rozgrywkach gry mieszanej podczas turniejów wielkoszlemowych.
Finały turniejów WTA
Gra pojedyncza 1 (0–1)
Finały turniejów WTA 125 Gra pojedyncza 3 (3–0)
Gra podwójna 5 (3–2)
Finały turniejów ITF turnieje z pulą nagród 100 000 $ (W100) turnieje z pulą nagród 80 000 $ (W80) turnieje z pulą nagród 60 000 $ (W75) turnieje z pulą nagród 40 000 $ (W50) turnieje z pulą nagród 25 000 $ (W35) turnieje z pulą nagród 15 000 $ (W15)
Gra pojedyncza 11 (7–4) RezultatDataTurniej($)Naw.PrzeciwniczkaWynik Finalistka 1. 18/02/2017 Wirral Twarda (hala) Maia Lumsden 4:6, 1:6 Zwyciężczyni 1. 28/07/2019 Bytom Ceglana Nina Potočnik 6:3, 6:4 Zwyciężczyni 2. 04/08/2019 Grodzisk Mazowiecki Ceglana Dejana Radanović 7:6(5), 6:4 Zwyciężczyni 3. 11/08/2019 Warszawa Ceglana Anastasija Komardina 6:3, 6:0 Zwyciężczyni 4. 16/01/2022 Monastyr Ceglana Carole Monnet 6:4, 6:4 Finalistka 2. 13/02/2022 Porto Twarda (hala) Julia Grabher 3:6, 7:6(2), 5:7 Zwyciężczyni 5. 08/05/2022 Praga Ceglana Ekaterine Gorgodze 7:5, 6:3 Finalistka 3. 28/01/2024 Porto +H Twarda (hala) Jéssica Bouzas Maneiro 6:3, 0:6, 4:6 Finalistka 4. 12/05/2024 Praga Ceglana Dominika Šalková 3:6, 0:6 Zwyciężczyni 6. 07/07/2024 Montpellier Ceglana Oksana Sielechmietjewa 6:3, 6:2 Zwyciężczyni 7. 21/07/2024 Porto Twarda Tessah Andrianjafitrimo 7:5, 6:1
Gra podwójna 21 (11–10) RezultatDataTurniej($)Naw. Partnerka PrzeciwniczkiWynik Finalistka 1. 23/09/2016 Brno Ceglana Paulina Czarnik Aneta Kladivová Aneta Laboutková 6:7(5), 6:3, 10–12 Zwyciężczyni 1. 17/02/2017 Wirral Twarda (hala) Miyabi Inoue Emina Bektas Ronit Yurovsky 6:4, 6:4 Zwyciężczyni 2. 30/06/2018 Toruń Ceglana Katarzyna Kawa Albina Chabibulina Hélène Scholsen 6:1, 6:4 Zwyciężczyni 3. 11/08/2018 Warszawa Ceglana Daria Kuczer Martyna Kubka Stefania Rogozińska-Dzik 3:6, 7:6(5), 10–1 Finalistka 2. 04/11/2018 Toronto Twarda (hala) Elica Kostowa Sharon Fichman Maria Sanchez 0:6, 4:6 Finalistka 3. 16/02/2019 Trnawa Twarda (hala) Miriam Kolodziejová Laura Ioana Andrei Anastasia Zarycká 4:6, 3:6 Zwyciężczyni 4. 13/04/2019 Sunderland Twarda (hala) Ulrikke Eikeri Emina Bektas Tara Moore 6:4, 3:6, 11–9 Zwyciężczyni 5. 10/08/2019 Warszawa Ceglana Ulrikke Eikeri Weronika Falkowska Martyna Kubka 6:4, 6:1 Finalistka 4. 18/12/2020 Sëlva Twarda (hala) Linda Fruhvirtová Matilde Paoletti Lisa Pigato 5:7, 1:6 Finalistka 5. 29/10/2021 Stambuł Twarda (hala) Miriam Kolodziejová Jasmijn Gimbrere Bibiane Schoofs 2:6, 4:6 Finalistka 6. 06/11/2021 Haabneeme Twarda (hala) Adrienn Nagy Jessica Failla Chihiro Muramatsu 3:6, 4:6 Finalistka 7. 27/11/2021 Milovice Twarda (hala) Linda Nosková Sakura Hosogi Misaki Matsuda 6:3, 2:6, 8–10 Zwyciężczyni 6. 04/12/2021 Jablonec nad Nysą Dywanowa (hala) Katherine Sebov Lucie Havlíčková Linda Klimovičová 7:5, 6:4 Zwyciężczyni 7. 30/04/2022 Stambuł Ceglana Jesika Malečková Berfu Cengiz Anastasija Tichonowa 2:6, 6:4, 10–7 Zwyciężczyni 8. 06/05/2023 Praga Ceglana Jesika Malečková Aneta Kučmová Kaylah McPhee 6:0, 7:6(5) Finalistka 8. 23/06/2023 Ilkley Trawiasta Jesika Malečková Natalija Stevanović Nao Hibino 6:7(10), 6:7(5) Finalistka 9. 16/12/2023 Szarm el-Szejk Twarda Gina Feistel Wiktorija Michajłowa Marija Tkaczowa 4:6, 6:3, 11–13 Finalistka 10. 13/01/2024 Nonthaburi Twarda Yuki Naito Anna Sisková Ksienija Zajcewa 5:7, 6:7(3) Zwyciężczyni 9. 18/02/2024 Altenkirchen Dywanowa (hala) Jesika Malečková Julia Lohoff Conny Perrin 6:4, 7:5 Zwyciężczyni 10. 29/06/2024 Staré Splavy Ceglana Anastasia Dețiuc Feng Shuo Sapfo Sakellaridi 6:3, 2:6, 10–6 Zwyciężczyni 11. 31/05/2025 Brescia Ceglana Sinja Kraus Gabriela Knutson Darja Semeņistaja 6:0, 6:3
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych Gra podwójna (1) Końcowy wynikRok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału Finalistka 2017 Australian Open Twarda Iga Świątek Bianca Andreescu Carson Branstine 1:6, 6:7(4)
Puchar Federacji Gra podwójna RokRundaData i miejscePrzeciwnikNawierzchniaPartnerkaRywalkiZwycięstwo/PorażkaRezultat 2019 Europa/Afryka Grupa I 6–9 lutego 2019Zielona Góra, Polska (3:0) Twarda (hala) Alicja Rosolska Maria JespersenHannah Viller Møller Zwycięstwo 6:0, 6:3 2020 5–8 lutego 2020Esch-sur-Alzette, Luksemburg (2:1) Kaja JuvanPia Lovrič Porażka 5:7, 0:6 (3:0) Magdalena Fręch Ayla Aksuİpek Öz Zwycięstwo 6:3, 6:4
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie tenisistki Kategoria:Ludzie urodzeni w Miechowie Kategoria:Sportowcy związani z Bielskiem-Białą Kategoria:Sportowcy związani z Dąbrową Górniczą Kategoria:Urodzeni w 2001