22 minuty (org. 22 минуты) – rosyjski film akcji z 2014 roku w reż. Wasilija Sierikowa.

Fabuła Maj 2010 roku. Rosyjski gazowiec „Jamał” zostaje zaatakowany i opanowany przez grupę somalijskich piratów pod przywództwem psychopatycznego Amina. Dzięki przytomności umysłu kapitana rosyjskiego statku, zanim piraci opanowują statek, Rosjanie nadają sygnał SOS, a cała załoga jest w stanie schronić się w maszynowni, bezpieczna za stalowymi drzwiami. Radiowy komunikat o niebezpieczeństwie odbiera znajdujący się w pobliżu rosyjski niszczyciel „Admirał Kryłow”, który natychmiast wysyła oddział ratunkowy. Jego atak zostaje jednak odparty przez dobrze uzbrojonych i przygotowanych piratów, w ich ręce wpada ponadto jeden z rosyjskich komandosów – marynarz Jeżow. Armator nie kwapi się do wypłacenia okupu, jednak dowództwo rosyjskiej floty podejmuje akcję ratunkową. Grupa rosyjskich komandosów niepostrzeżenie dostaje się na pokład gazowca i po zażartej walce wręcz (na statku ze względów bezpieczeństwa nie mogą użyć broni palnej) z piratami opanowuje statek. Z pomocą przychodzi im Jeżow oraz jeden z młodych piratów imieniem Kałasz, który pragnie zemścić się na Aminie za śmierć swojego brata. W kulminacyjnym momencie do walki włączają się również członkowie załogi „Jamału”. Cała akcja trwa tytułowe 22 minuty. Większość piratów z samym Aminem dostaje się do niewoli. Na rozkaz dowództwa Rosjanie zmuszeni są jednak puścić ich wolno, ponieważ w istniejącym prawie nie ma żadnych przepisów umożliwiających pociągnięcie ich do jakiejkolwiek odpowiedzialności. Zadowoleni piraci odpływają łodzią, wyposażeni w zapasy żywności i wody umożliwiające im dotarcie do brzegu. Jednak Jeżow nie zamierza „odpuścić”. Po kryjomu, podrzuca piratom granat z opóźnionym zapłonem. Gdy ci, pewni że wychodzą z opresji cało, odpływają na pewną odległość, granat eksploduje zabijając wszystkich.

Sukces rosyjskich komandosów ma także osobisty wymiar dla samego Jeżowa. W wywiadzie telewizyjnym przeprowadzonym wkrótce po udanej akcji, wyznaje miłość swojej dziewczynie Oldze (z którą wcześniej zerwał) i prosi ją o wybaczenie oraz aby na niego czekała na niego. Ta, w dniu swojego ślubu z kim innym, po obejrzeniu w telewizji wyznania marynarza, zrywa zaręczyny.

Obsada aktorska

O filmie Fabuła filmu oparta została na autentycznych wydarzeniach jakie rozegrały się w maju 2010 roku w Zatoce Adeńskiej. Zdjęcia do filmu trwały od czerwca do października 2012 roku. Za plenery posłużyły: Moskwa, Sewastopol, Malta i Władywostok. Filmowy gazowiec „Jamał” w rzeczywistości był tankowcem „Moskowskij Uniwiersitiet", a niszczyciel „Admirał Kryłow” okrętem tej samej klasy – „Marszał Szaposznikow”.

Film wszedł na ekrany kin w atmosferze skandalu–konfliktu pomiędzy producentem i współreżyserem Aleksiejem Sidorowem i ekipą realizatorską filmu, a firmującą go wytwórnią „Cientral Partnerszyp”. W lutym 2014 roku Sidorow skierował list otwarty do ministra kultury FR i dyrektora „Found Kino” w którym zwracał się do nich z prośbą o interwencję i ratunek dla filmu, którego dramaturgia, logika i czasowy przebieg wydarzeń zostały poważnie naruszone na skutek samowolnych działań wytwórni „Cientral Partnerszyp”, polegających na wycięciu z już ukończonego filmu ponad 30 minut obrazu i naciskom wywieranym na producenta celem dokręcenia nowych scen. Działania te, w opinii Sidorowa prowadzą film do finansowej i artystycznej katastrofy. Postępowanie wytwórni określił wprost mianem „sabotażu". Dwa miesiące później, w kwietniu 2014 roku, z listem otwartym sformułowanym w podobnym tonie zwróciła się do środowiska filmowego część ekipy filmowej. Filmowcy, pod adresem wytwórni „Cientral Partnerszyp” podnosili te same zarzuty co dwa miesiące wcześniej Sidorow. W konkluzji, oficjalnie informowali, że „wersja filmu wprowadzana przez wytwórnię na ekrany kin nie ma nic wspólnego z tym co chcieli stworzyć i co stworzyli”. Sama wytwórnia dokonane przez nią zmiany tłumaczyła chęcią zwiększenia w filmie roli marynarki wojennej.

Film okazał się być finansową klapą – w rosyjskich kinach obejrzało go zaledwie 120 tys. widzów, a koszty produkcji zwróciły się w niewiele ponad 10 procentach (119 300 $ wpływów przy 6 500 000 $ kosztów produkcji).

Zobacz też Piraci XX wieku

Przypisy

Linki zewnętrzne Plakat do filmu Recenzja filmu autorstwa Sebastiana Chosińskiego

22 minuty w portalu "Kinopoisk" (ros.) 22 minuty w portalu "Kino-Tieatr" (ros.) 22 minuty w portalu "Russkino" (ros.)

Kategoria:Rosyjskie filmy akcji Kategoria:Rosyjskie filmy z 2014 roku