mały|Gustave Doré, ilustracja do Idylli królewskich Alfreda Tennysona mały|Alfred Tennyson mały|Gustave Doré, ilustrator Idylli królewskich mały|Albrecht Dürer, pomnik króla Artura w kościele w Innsbrucku mały|Średniowieczna iluminacja przedstawiająca czarodzieja Merlina Idylle królewskie (ang. Idylls of the King) – cykl epicki Alfreda Tennysona. Utwory składające się na cykl powstawały przez wiele lat i były publikowane w różnych tomach od 1842 do 1888. Pierwsze wydanie pod tytułem Idylls of the King ukazało się w 1859. Całość ma charakter alegoryczny.
Skład Idylle królewskie obejmują dwanaście utworów: Gareth and Lynette, The Marriage of Geraint, Geraint and Enid, Balin and Balan, Merlin and Vivien, Lancelot and Elaine, The Holy Grail, Pelleas and Ettarre, The Last Tournament, Guinevere, The Passing of Arthur i To the Queen. Stanowią nowoczesne opracowanie wątków o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Stołu. Głównym źródłem było dla Tennysona dzieło Thomasa Malory’ego Le Morte d’Arthur.
Forma Swoje rycerskie opowieści Alfred Tennyson napisał wierszem białym (blank verse), czyli nierymowanym pentametrem jambicznym, to znaczy sylabotonicznym dziesięciozgłoskowcem, w którym akcenty padają na sylaby parzyste wersu. Ten rodzaj wiersza jest typowy dla największej angielskiej epiki. W XVI wieku wprowadził go do literatury angielskiej Henry Howard, hrabia Surrey. Później John Milton usankcjonował go jako wiersz eposu w Raju utraconym. W XIX wieku po blank verse sięgali między innymi John Keats, Edwin Atherstone, Robert Browning i Matthew Arnold.
W wielu miejscach można zaobserwować użycie przez Tennysona aliteracji, czyli współbrzmienia początkowego. Ten środek stylistyczny w literaturze angielskiej rekompensuje brak rymu. Aliteracja była podstawowym rodzajem instrumentacji w dawnej poezji germańskiej i celtyckiej i może się kojarzyć z czasami króla Artura. Wierszem aliteracyjnym były zresztą pisane autentyczne średniowieczne opowieści o Arturze i jego wojownikach, w tym Pan Gawen i Zielony Rycerz.
Przekład polski Poemat Ginewra przetłumaczył Adam Pajgert. Ten klasyczny przekład został wznowiony przez sandomierskie wydawnictwo Armoryka w serii Biblioteka Tradycji Europejskiej. Pajgert zastosował w tłumaczeniu angielskiego pięciostopowca jambicznego sylabiczny jedenastozgłoskowiec ze średniówką po sylabie piątej. Wprowadził też do przekładu rymy.
Ilustracje Idylle królewskie zilustrował swoimi grafikami francuski artysta plastyk Gustave Doré. Sporządził on ilustracje również do wielu innych dzieł klasyki europejskiej, takich jak Boska komedia Dantego, Don Kichot Miguela de Cervantesa i Rymy o starym marynarzu Samuela Taylora Coleridge’a.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Angielskie eposy Kategoria:Utwory poetyckie Alfreda Tennysona Kategoria:Utwory literackie, których akcja toczy się w średniowieczu Kategoria:Utwory literackie napisane wierszem białym Kategoria:Utwory literackie zilustrowane przez Gustave’a Doré