Kazimierz Sikorski (ur. 13 sierpnia 1951, w Czaplinku) – generał brygady SZ RP; doktor nauk wojskowych; zastępca dyrektora Departamentu Zwierzchnictwa Prezydenta RP nad Siłami Zbrojnymi w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego (2002–2004); Attaché Obrony, Wojskowego, Morskiego i Lotniczego w Waszyngtonie (2004–2007).

Życiorys Kazimierz Sikorski urodził się 13 sierpnia 1951] w Czaplinku.

Wykształcenie Absolwent: Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Łączności w Zegrzu (1973); Wojskowa Akademia Łączności ZSRR w St. Petersburg (1984)Military Academy of Communications, St. Petersburg, http://militaryschooldirectory.com/russia-marshal-semyon-budyonny-military-signals-and-communications-corps-academy/, acc.: 2017.01.24.; Akademia Sztabu Generalnego, Warszawa (1996–1989)Stacjonarne Studia Doktoranckie oraz Kurs Informatyki; Szkoła Wojenna Sił Lądowych USA, Carlisle, PA, USA (1993–1994)US Army War College, Carlisle Barracks, PA,  http://www.carlisle.army.mil/, acc.: 2021.11.29; Akademia Obrony NATO, Rzym (2000)Generals, Flag Officers and Ambassadors' Course (GFOAC), NATO Defense College, http://www.ndc.nato.int/education/courses.php?icode=11, acc.: 2017.01.24.; Uniwersytet Warszawski (2004); Instytut Zarządzania Programami Pomocowymi w Dziedzinie Bezpieczeństwa, Wright-Patterson AFB, USA (2005)The Defense Institute of Security Cooperation Studies (DISCS), Defense Security Cooperation Agency (DSCA), Wright-Patterson Air Force Base, Ohio, https://web.archive.org/web/20170119161453/http://www.discs.dsca.mil/, acc.: 2021.11.29.

Służba wojskowa W 1973 po promocji został skierowany do 8 pułku zakłóceń radiowych, gdzie dowodził plutonem zakłóceń KF i kompanią dowodzenia. W 1980 uczestniczył w misjach pokojowych ONZ (Egipt, UNEF oraz  Syria, UNDOF 1980). W 1981 w drodze wyróżnienia został skierowany na studia w Wojskowej Akademii Łączności ZSRR i po jej ukończeniu w 1984 roku został wyznaczony na starszego oficera Oddziału Walki Radioelektronicznej w Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego WP (1984). W latach 1986–1993 jako doktorant pełnił służbę na stanowisku adiunkta personelu dydaktyczno-naukowego Akademii Obrony Narodowej, jako pracownik dydaktyczno-naukowy uczestniczył w wielu projektach naukowo-badawczych prowadzonych w Akademii Obrony Narodowej, opublikował kilkadziesiąt opracowań, a jako członek Rady Redakcyjnej kwartalnika The Journal Of Slavic Military Studies, Franc Cass, Londynobecnie: Taylor & Francis Online, The Journal of Slavic Military Studies, https://www.tandfonline.com/toc/fslv20/current, acc.: 2017.01.24 popularyzował polską myśl w „zachodnich” kręgach wojskowych. W okresie tym uczestniczył w działalności Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego (1987–1993), Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (1989–1993) oraz AFCEA (Association for Communications and Electronic Awareness. Następnie był głównym specjalistą ds. integracji z europejskimi systemami bezpieczeństwa w Departamencie Systemu Obronnego MON (1994).

W roku 1996 został powołany do międzynarodowego sztabu i kierował zespołem w Sekretariacie Sekretarza Stanu MON odpowiedzialnym za organizację pierwszej na terytorium Polski międzynarodowej konferencji NATOwskiej wysokiego szczebla — XIII. Warsztatów NATO w Warszawie. Następnie pracował na stanowisku radcy ambasady RP w Brukseli – szefa wydziału polityki obronnej oraz współpracy wojskowej z NATO i UZE (1996), Zastępcy Polskiego Przedstawiciela Wojskowego w Komitecie Wojskowym NATO (1998), Doradcy Szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego (2002). W latach 1997–2002 członek Rady Dyrektorów belgijskiej części tej organizacji – Chapter 156. W 2002 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu Zwierzchnictwa Prezydenta RP nad Siłami Zbrojnymi w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego. W tym samym roku awansowany na stopień generała brygady. W latach 2004–2007 Attaché Obrony, Wojskowego, Morskiego i Lotniczego w Waszyngtonie. Pełniąc znaczną część służby wojskowej w środowisku międzynarodowym na kierowniczych stanowiskach w polskich przedstawicielstwach wojskowych i dyplomatycznych, uczestniczył w wypracowywaniu porozumień oraz strategicznych dokumentów w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa narodowego dotyczących współpracy Polski z NATO, UE i USA, a także w koordynowaniu sojuszniczej współpracy Resortu Obrony Narodowej.

W rezerwie thumb|200px|dr Kazimierz Sikorski (2016) W 2008 po przeniesieniu do rezerwy pracował na stanowiskach: doradcy Rzecznika Praw Obywatelskich ds. obronności kraju i ochrony praw żołnierzy, Sekretarza Naukowego Instytutu Bezpieczeństwa Krajowego WSZP w Warszawie (2009–2010), a następnie dyrektora Departamentu Analiz Strategicznych BBN (2010–2015). W latach 2010–2015, jako dyrektor departamentu w BBN, był odpowiedzialny między innymi za: monitorowanie bieżącej sytuacji oraz strategicznych warunków bezpieczeństwa międzynarodowego i narodowego, oraz przygotowywanie dla Prezydenta RP i Szefa BBN raportów zawierających średnio i długofalowe analizy, syntezy i prognozy w tej dziedzinie, za współpracę BBN z podmiotami międzynarodowymi (m.in. warsztaty strategiczne w ramach Grupy Wyszegradzkiej, Trójkąta Wejmarskiego oraz z Państwami Bałtyckimi, konferencje Wysokich Przedstawicieli ds. Bezpieczeństwa Państw UE),  przygotowanie i koordynowanie pierwszego Strategicznego Przeglądu Bezpieczeństwa Narodowego oraz opracowanie i opublikowanie jego rezultatów, w tym Białej Księgi Bezpieczeństwa Narodowego RP, a także za wkład BBN w prace nad Strategią Bezpieczeństwa Narodowego, opiniowanie projektów dokumentów strategicznych zatwierdzanych przez Prezydenta RP i przygotowywanie materiałów merytorycznych na posiedzenia Rady Bezpieczeństwa Narodowego. Członek Komitetu Prognoz przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk – członek Prezydium Komitetu (od 2013-2023), przewodniczący Zespołu Bezpieczeństwa i Rozwoju Człowieka (od. 2017).

Jest żonaty i ma dwie córki. Zainteresowania: turystyka, żeglarstwo, fotografia i ogrodnictwo.

Awanse podporucznik – 1973 porucznik – 1976 kapitan – 1980 major – 1985 podpułkownik – 1988 pułkownik – 1993 generał brygady – 2002

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1999 Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal za Długoletnią Służbę – 2015 Medal Pro Memoria – 2007 Legia Zasługi, USA – 2009 i inne

Bibliografia

Przypisy

Kategoria:Generałowie brygady Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pro Memoria Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Polacy odznaczeni Legią Zasługi Kategoria:Pracownicy Biura Bezpieczeństwa Narodowego