Francis Zavier Ngannou (ur. 5 września 1986 w Batié) – kameruńsko-francuski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA). Zwycięzca turnieju francuskiej federacji 100% Fight w wadze ciężkiej z 2014. W latach 2021-2023 mistrz UFC w wadze ciężkiej. Były mistrz "PFL Super Fights" w wadze ciężkiej z 2024.
Życiorys Urodził się i wychował w wiosce Batié, w Kamerunie. W dzieciństwie żył w ubóstwie i nie miał formalnego wykształcenia w okresie dorastania. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał sześć lat, a on sam został wysłany do ciotki, by z nią zamieszkać. W wieku 10 lat zaczął pracować w kamieniołomie, w Batié z powodu braku pieniędzy. Jako młody człowiek był namawiany przez kilka gangów w swojej wiosce, by się do nich dołączyć. Zamiast tego postanowił wykorzystać negatywną reputację ojca ulicznego wojownika jako motywację do zrobienia czegoś pozytywnego i rozpoczęcia nauki boksu. W wieku 22 lat rozpoczął treningi bokserskie, mimo początkowej niechęci rodziny. Po roku treningów, przerwał treningi z powodu choroby. Wykonywał różne dorywcze prace, aby związać koniec z końcem, aż w wieku 26 lat zdecydował się wyjechać do Paryża, aby zająć się boksem zawodowo. Jednak po dotarciu do Europy, został uwięziony na dwa miesiące w Hiszpanii za nielegalne przekroczenie granicy. Po tym jak dotarł do Paryża, nie miał pieniędzy, i miejsca do życia. Po bezdomnym życiu na ulicach Paryża, został zapoznany przez przyjaciela z trenerem i jego klubem MMA. Ngannou będąc fanem Mike’a Tysona, początkowo był zainteresowany samym boksem, ale trener Lopez dostrzegł jego potencjał w MMA i przekonał go do spróbowania swoich sił w tej dyscyplinie. Lopez dał Ngannou trochę sprzętu do MMA i pozwolił mu trenować i spać w klubie za darmo, rozpoczynając w ten sposób jego karierę w MMA.
W listopadzie 2017 roku Ngannou pobił rekord Tyrone Sponga (114 000 jednostek) w sile najsilniejszego ciosu na świecie, który wyniósł aż 129 161 jednostek. Siedem lat później rekord Ngannou został pobity przez Alexa Pereirę (191,796 jednostek).
Kariera MMA Początki kariery Francis Ngannou rozpoczął zawodową karierę w MMA, w listopadzie 2013 roku. W tym czasie walczył głównie we francuskiej organizacji 100% Fight, a także w innych regionalnych organizacjach w Europie. Przed podpisaniem kontraktu z UFC ustanowił rekord 5-1.
UFC Ngannou zadebiutował w UFC 19 grudnia 2015 roku podczas gali UFC on Fox 17, gdzie zmierzył się z Luisem Henrique. W swoim pierwszym występie w organizacji zwyciężył przez nokaut w drugiej rundzie.
W drugiej walce, stoczonej 10 kwietnia 2016 roku na UFC Fight Night: Rothwell vs. dos Santos, jego rywalem był Curtis Blaydes. Pojedynek zakończył się zwycięstwem Ngannou przez techniczny nokaut po przerwaniu walki przez lekarza po drugiej rundzie.
23 lipca 2016 roku podczas UFC on Fox 20 Ngannou zmierzył się z Bojanem Mihajlovićem. Kameruńczyk odniósł kolejne zwycięstwo, kończąc walkę przez techniczny nokaut już w pierwszej rundzie.
W swoim czwartym występie w UFC, 9 grudnia 2016 roku na UFC Fight Night 102, pokonał przez poddanie (dźwignię na rękę) w pierwszej rundzie. Za ten występ otrzymał swój pierwszy bonus za występ wieczoru.
Piątą walkę stoczył 28 stycznia 2017 roku na UFC on Fox 23 przeciwko byłemu mistrzowi UFC Andrejowi Arłouskiemu. Ngannou zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie, zdobywając drugi bonus za występ wieczoru.
Serię tych zwycięstw zwieńczył pojedynek z doświadczonym Alistairem Overeemem, który odbył się 2 grudnia 2017 roku na UFC 218. Ngannou wygrał przez ciężki nokaut w pierwszej rundzie, a jego cios został uznany za jeden z najbardziej spektakularnych nokautów w historii organizacji.
20 stycznia 2018 na gali UFC 220 zmierzył się ze Stipe Miocicem o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej. Przegrał walkę jednogłośną decyzją.
7 lipca 2018 na UFC 226 zawalczył z Derrickiem Lewisem. Przegrał walkę jednogłośną decyzją sędziów. Pojedynek został ostro skrytykowany przez media i fanów za częsty brak aktywności ze strony obu zawodników. Zawodnicy wyprowadzili w ciągu piętnastu minut walki tylko 31 znaczących ciosów.
W walce wieczoru gali UFC Fight Night 141, która odbyła się 24 listopada 2018 w Pekine doszło do jego rewanżu z Curtisem Blaydesem. Ngannou znokautował swojego rywala w 45 sekund. Zwycięstwo zapewniło mu bonus za występ wieczoru.
17 lutego następnego na gali UFC on ESPN 1: Ngannou vs. Velasquez brutalnie znokautował powracającego do walki po dłuższej przerwie Caina Velasqueza.mały|Ngannou (2017)29 czerwca 2019 w walce wieczoru UFC on ESPN 3 skrzyżował rękawice z Juniorem dos Santosem. Zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. Zwycięstwo przyniosło mu bonus w kategorii najlepszy występ wieczoru.
28 marca 2020 miał zmierzyć się z Jairzinho Rozenstruikiem, jednak z powodu pandemii Covid-19 wydarzenie zostało przełożone. Walka została przełożona na przypadającą 18 kwietnia 2020 galę UFC 249. 9 kwietnia Dana White, prezes UFC, ogłosił, że gala została ponownie przełożona. Do konfrontacji obu zawodników doszło ostatecznie 9 maja 2020. Ngannou wygrał przez nokaut zaledwie 20 sekund po rozpoczęciu pierwszej rundy. To zwycięstwo przyniosło mu nagrodę bonusową za występ wieczoru.
Mistrz wagi ciężkiej UFC Rewanż pomiędzy Stipe Miocicem i Ngannou o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej odbył się 27 marca 2021 na gali UFC 260. Ze starcia zwycięsko wyszedł tym razem Kameruńczyk, który wygrał przez nokaut w drugiej rundzie i zdobył mistrzowski pas. To zwycięstwo przyniosło mu bonus za występ wieczoru.
22 stycznia 2022 na gali UFC 270 zmierzył się z tymczasowym mistrzem wagi ciężkiej UFC, Cirylem Gane’m w swojej pierwszej obronie tytułu. Trzy i pół tygodnia przed walką doznał kontuzji więzadeł kolana. Ngannou wygrał walkę jednogłośną decyzją, co było jego pierwszą wygraną w ten sposób.
PFL 16 maja 2023 ogłoszono, że Ngannou podpisał kontrakt na wiele walk z Professional Fighters League (PFL). Zapowiedziano, że będzie brał udział w ich dywizji „super walki” w systemie pay-per-view, zachowując jednocześnie swobodę rywalizacji w innych sportach, takich jak boks. Ngannou negocjował także w imieniu swoich przeciwników, gwarantując im zapłatę co najmniej 2 milionów dolarów. Był także członkiem globalnej rady doradczej PFL, której zadaniem jest orędowanie za interesami zawodników, a także właścicielem kapitału i prezesem nadchodzącej ligi PFL Africa. Kontrakt Ngannou z PFL został nazwany historycznym momentem dla tego sportu, a Daniel Cormier powiedział, że wyznacza on „nowy standard na rynku wolnych agentów [MMA]”.
22 lutego 2024 ogłoszono, że Ngannou powróci do MMA i zmierzy się ze zwycięzcą walki Renan Ferreira kontra Ryan Bader, która odbyła się na specjalnej gali PFL vs. Bellator 24 lutego 2024. Z racji wygranej Brazylijczyka, został on przyszłym rywalem „Predatora”. Do mistrzowskiej walki Ngannou z Ferreirą doszło 19 października 2024 podczas walki wieńczącej galę PFL Super Fights: Battle of the Giants. Ngannou zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. Od początku kontrolował przebieg starcia i szybko obalił Fereirę, po czym znalazł się za jego plecami i zasypał go gradem ciosów. Ngannou tym samym sięgnął po pas mistrzowski "PFL Super Fights" w wadze ciężkiej.
W marcu 2026 roku organizacja PFL ogłosiła, że zwolniła Ngannou z kontraktu.
MVP W marcu 2026 roku ogłoszono kolejną walkę Ngannou, która odbyła się 16 maja 2026 roku podczas gali organizowanej przez we współpracy z platformą Netflix. Wydarzenie odbyło się w hali w Inglewood i było pierwszą w historii galą MMA transmitowaną na żywo przez ten serwis streamingowy. Rywalem Ngannou został brazylijski zawodnik . Pojedynek, który pełnił funkcję jednej z głównych walk wieczoru zwyciężył Kameruńczyk, który znokautował Brazylijczyka w pierwszej rundzie.
Kariera bokserska mały|Ngannou podczas konferencji prasowej w Duali po walce z Furym. 28 października 2023 w Rijadzie zadebiutował w zawodowym boksie, mierząc się z mistrzem federacji WBC wagi ciężkiej, Tysonem Furym. Walka zakontraktowana na 10 rund zakończyła się zwycięstwem Fury’ego na punkty po niejednogłośniej decyzji sędziów, którzy punktowali: 95:94, 94:95 i 96:93 na jego korzyść.
8 marca 2024 w tym samym mieście zmierzył się z Anthonym Joshuą. Przegrał walkę przez KO w drugiej rundzie.
Życie prywatne Ngannou posługuje się kilkoma językami, w tym kameruńskim mankon, francuskim i angielskim. Po dołączeniu do UFC nauczył się języka angielskiego. Jego fundacja prowadzi pierwszy klub MMA w Kamerunie, którego celem jest zapewnienie młodym ludziom miejsca do treningu.
W kwietniu 2024 roku poinformował w mediach społecznościowych o śmierci swojego 15-miesięcznego synka Kobe. Przyczyną jego śmierci była wada rozwojowa mózgu.
W kwietniu 2025 roku Ngannou miał wypadek motocyklowy w Jaunde, w którym zginęła 17-letnia dziewczyna, Ntsama Brigitte Manuella. Do zdarzenia doszło w weekend wielkanocny w dzielnicy Omnisports. Ngannou rzekomo przewiózł dziewczynę do Szpitala Ogólnego w Jaunde i pokrył koszty jej leczenia. Pomimo natychmiastowej operacji, dziewczyna zmarła w wyniku odniesionych obrażeń.
Osiągnięcia i nagrody Mieszane sztuki walki 100% Fight 2014: Zwycięzca turnieju 100% Fight w wadze ciężkiej.
Ultimate Fighting Championship 2021-2023: Mistrz UFC w wadze ciężkiej. 2017-2024: Rekord świata w sile najsilniejszego ciosu pięścią na świecie. Professional Fighters League 2024-2026: Mistrz PFL Super Fights w wadze ciężkiej.
Bleacher Report 2017: Nokaut roku vs. Alistair Overeem ESPN 2017: Nokaut roku vs. Alistair Overeem Pundit Arena 2017: Nokaut roku vs. Alistair Overeem
2017: Nokaut roku vs. Alistair Overeem 2017: Przełomowy zawodnik roku
2017: Nokaut roku vs. Alistair Overeem 2021: Nokaut miesiąca marzec vs. Stipe Miocic MMADNA.nl 2017: Nokaut roku World MMA Awards 2017: Nokaut roku vs. Alistair Overeem na UFC 218
Lista zawodowych walk w MMA