Montgolfier (Q81) – francuski oceaniczny okręt podwodny z czasów I wojny światowej i okresu międzywojennego, dziesiąta zamówiona jednostka typu Brumaire. Została zwodowana 18 kwietnia 1912 roku w stoczni , a do służby w Marine nationale weszła w 1914 roku. Jednostka została skreślona z listy floty w 1921 roku.
Projekt i budowa „Montgolfier” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1906 roku. Jednostkę zaprojektował inż. Maxime Laubeuf, lekko modyfikując swój poprzedni projekt (Pluviôse) poprzez zastąpienie napędu parowego licencyjnymi silnikami Diesla MAN, znacznie bardziej niezawodnymi od francuskich modeli.
„Montgolfier” zbudowany został w w Rochefort. Stępkę okrętu położono w 1907 roku, a zwodowany został 18 kwietnia 1912 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć francuskich pionierów lotnictwa z XVIII wieku – braci Montgolfier.
thumb|left|Wnętrze okrętu (przed 1919 r.) „Montgolfier” był średniej wielkości oceanicznym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 52,1 metra, szerokość 5,14 metra i zanurzenie 3,1 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 397 ton, a w zanurzeniu 551 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki Diesla MAN (wyprodukowane na licencji we Francji) o łącznej mocy 840 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 660 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13 węzłów na powierzchni i 8,8 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 1700 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 84 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 metrów.
Okręt wyposażony był w siedem wyrzutni torped kalibru 450 mm: jedną wewnętrzną na dziobie, cztery zewnętrzne systemu Drzewieckiego oraz dwie zewnętrzne po obu stronach kiosku, z łącznym zapasem 8 torped model 1904. W 1916 roku na okręcie zamontowano działo pokładowe kal. 47 mm M1902 L/50 lub kal. 75 mm M1897 L/35. Załoga okrętu składała się z 29 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Przebieg służby „Montgolfier” został wcielony do służby w Marine nationale w 1914 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q81. „Montgolfier” podczas wojny pełnił służbę na wodach Morza Śródziemnego.
W październiku 1918 roku okręt przypłynął do Paryża i zacumował koło Pont de la Concorde, w ramach akcji reklamowania pożyczki wojennej. Na pokładzie okrętu, podówczas pod dowództwem kapitana Thomasa, którego zastępcą był porucznik Jaspar, można było nabyć obligacje wojenne, a pożyczkodawcy mogli zwiedzić jednostkę (aczkolwiek ze względu na trudny dostęp do wnętrza okrętu, liczba zwiedzających została ograniczona do 30 osób na godzinę). Wizyta okrętu została uznana za duży sukces.
Okręt został skreślony z listy floty w 1921 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty podwodne typu Brumaire Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Rochefort