Tomasz Komornicki (ur. 21 lipca 1916 w Krakowie, zm. 25 stycznia 1994 tamże) – polski gleboznawca i nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stefana, i Marii z Goetz-Okocimskich. Ukończył gimnazjum im. B. Nowodworskiego w Krakowie. Od 1934 do 1938 roku studiował na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego (UJ) (obecnie Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie). Po ukończeniu studiów odbył roczną służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, a następnie otrzymał skierowanie na trzymiesięczną praktykę do 7 Dywizjonu Wielkopolskiej Artylerii Konnej. We wrześniu 1939 roku brał udział w bitwie nad Bzurą i w obronie Warszawy.
Po zakończeniu działań frontowych powrócił do Krakowa i od października do końca listopada 1939 roku pracował jako asystent-wolontariusz w Zakładzie Uprawy Roślin UJ. W czasie okupacji administrował lasami w Kolbuszowskim i prowadził dzierżawiony majątek w Iwoniczu. W 1944 roku przyjął propozycję profesora Franciszka Górskiego pracy w tajnym uniwersytecie. Po opuszczeniu Krakowa przez Wehrmacht zgłosił się na Wydziale Rolniczym UJ i wkrótce po otwarciu Uniwersytetu podjął od stycznia 1945 roku pracę w kierowanej przez profesora Juliana Tokarskiego Katedrze Gleboznawstwa. Promocję doktora rolnictwa otrzymał w 1950 roku na podstawie rozprawy Cztery profile gleb na podłożu wapiennym i krystalicznym w Tatrach na Wydziale Rolniczym UJ. W 1953 roku odbył roczny staż naukowy w Instytucie Rolniczo-Chemicznym Politechniki (ETH) w Zurychu, gdzie zajmował się glebowymi minerałami ilastymi. Na podstawie dorobku naukowego i dysertacji Studia nad frakcją ilastą kilku gleb podkrakowskich został w 1959 roku docentem. W 1967 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1974 roku profesora zwyczajnego.
Od 1960 do 1986 roku był kierownikiem Katedry Gleboznawstwa UJ, w okresie 1972–1980 wicedyrektorem Instytutu Gleboznawstwa, Chemii Rolnej i Mikrobiologii, następnie od 1960 do 1962 roku prodziekanem Wydziału Rolniczego oraz od 1981 do 1983 roku dziekanem tego Wydziału. W okresie 1985/86 był także przedstawicielem krakowskiej Akademii Rolniczej w Radzie Głównej przy Ministrze Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Był wieloletnim (od 1946 roku) członkiem Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego (PTG). Sprawował w nim funkcję przewodniczącego Oddziału Krakowskiego (1964–1991) i przewodniczącego Komisji Mineralogii Gleby (1964–1975). Pracował w Komitecie Redakcyjnym „Roczników Gleboznawczych”. Był także członkiem Międzynarodowego Towarzystwa Gleboznawczego, należał do Polskiego Towarzystwa Mineralogicznego, Komisji Nauk Rolniczych i Leśnych i Komisji Ochrony Zdrowia Społecznego Krakowskiego Oddziału PAN.
Opublikował ponad sto oryginalnych prac naukowych, pięć opracowań książkowych oraz kilkadziesiąt artykułów i recenzji. Na szczególną uwagę zasługuje pięciojęzyczny słownik gleboznawczy oraz francusko-polski słownik rolniczy. Władał językami: francuskim, angielskim i niemieckim. Był również tłumaczem prac naukowych o różnorodnej tematyce, członkiem kolegiów redakcyjnych wielu czasopism i wydawnictw książkowych. Tomasz Komornicki był opiekunem kilkudziesięciu prac magisterskich i promotorem ośmiu prac doktorskich.
Był ojcem Jana, Stanisława i Piotra.
Zmarł w Krakowie, pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Rząsce k. Krakowa.
Wybór publikacji (pod ps. Didymus Camerarius): Dwa nowe podgatunki cepra w Tatrach oraz wiadomość o wyróżnieniu trzeciego. Kraków 1950. Cztery profile gleb na podłożu wapiennym i krystalicznym w Tatrach. Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1952. z Haliną Jurkowską, Tadeuszem Lityńskim: Dzieje studiów rolniczych w Krakowie 1890–1962. Wyższa Szkoła Rolnicza w Krakowie, Kraków 1965. Pięciojęzyczny słownik gleboznawczy. Polskie Towarzystwo Gleboznawcze. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1976. Bibliografia zawartości Roczników Gleboznawczych za lata 1971–1980. Dzieje Katedry Gleboznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Wyższej Szkoły Rolniczej w latach 1924–1960. [w:] Zeszyty Naukowe AR w Krakowie 217. Historia Rolnictwa 8 (1987), s. 163–187. Mapa gleb. Atlas województwa tarnowskiego. Polska Akademia Nauk, Kraków 1988.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/165 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Medal Komisji Edukacji Narodowej Złota Odznaka Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego Złota Odznaka Akademii Rolniczej w Krakowie
Nagrody Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (trzykrotnie) Medal im. Michała Oczapowskiego
Przypisy
Bibliografia
Tomasz Komornicki – profesor doktor nauk rolniczych
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk rolniczych Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939) Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Zmarli w 1994