Szyfr trifid, szyfr trójdzielny – szyfr opracowany w 1901 roku przez francuskiego kryptologa Felixa Delastelle, jako rozwinięcie szyfru bifid. Jest połączeniem szyfru podstawieniowego z szyfrem przestawieniowym.
Algorytm Podstawą szyfru trójdzielnego są trzy tablice, o wymiarach 3×3, w których rozmieszczone są litery alfabetu i znak kropki. Tablica 1 Tablica 2 Tablica 3 1 2 3 1 2 3 1 2 3 1 A B C 1 D . E 1 F G H 2 I J K 2 L M N 2 O P Q 3 R S T 3 U V W 3 X Y Z Przykładem jest słowo WIKIPEDIA. W procesie szyfrowania najpierw każdą literę tekstu jawnego zastępuje się trzycyfrową liczbą opisującą współrzędne litery według zasady: 1 cyfra - numer tabeli 2 cyfra - numer wiersza w danej tabeli 3 cyfra - numer kolumny w danej tabeli.
Liczby te zapisywane są w kolumnach: W I K I P E D I A 2 1 1 1 3 2 2 1 1 3 2 2 2 2 1 1 2 1 3 1 3 1 2 3 1 1 1
Następnie cyfry szyfru przepisuje się z tabeli poziomo kolejnymi wierszami, dzieli na trzycyfrowe grupy i (przy pomocy tych samych tablic) zamienia ponownie w litery otrzymując tekst zaszyfrowany: 211132211322221121313123 111 D S D P L I H K A
Drugi etap szyfrowania usuwa związki między grupami cyfr i odpowiadającymi im literami, co bardzo utrudnia kryptoanalizę. Dzięki trzem tablicom opisującym położenie liter efekt ten był znacznie silniejszy niż w szyfrze bifid. Mimo pozornej prostoty oba te szyfry, w czasie kiedy powstały, należały do bardzo odpornych na złamanie.
Bibliografia
trifid