Celina Kanunnikava (ur. 1988 w Poznaniu) – polsko-białoruska malarka, zamieszkująca w Poznaniu i MińskuCyprian Łakomy, Najbardziej nie lubię obojętności, w: Głos Wielkopolski, 24.2.2017, s.19Wozownia, Celina Kanunnikava – Masa i władza.
Życiorys
W 2014 ukończyła studia na Wydziale Malarstwa i Rysunku Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu (pracownia Dominika Lejmana). Jej praca dyplomowa nominowana była do 34. edycji Konkursu im. Marii Dokowicz. W 2015 współorganizowała międzynarodową aukcję dobroczynną "Save Lohvinau". W swojej sztuce inspiruje się m.in. architekturą i sytuacją polityczną na Białorusi. Maluje m.in. monumentalną architekturę, znamienną dla reżimów totalitarnych, w tym socrealistyczną. Ukazuje gigantyczne budynki różnego rodzaju urzędów, ministerstw, punktów dowodzenia, więzień, central administracyjnych, archiwów oraz siedzib propagandowych mediów. Na wielu jej obrazach powtarza się motyw nieprzeniknionej czerni. Odwołuje się często do wizerunków fotograficznych lub dokumentacyjnychMagazyn Szum, Gwoździe do trumny. 12. Konkurs Gepperta. Przedstawiane obiekty i sytuacje nie dotyczą jedynie Białorusi, ale wszelkich państw o charakterze totalitarnym. Brała udział w manifestacjach i protestach antyrządowych na Białorusi. Nagrody Nagrodzona została w następujących konkursach: "Nowy obraz/Nowe spojrzenie" (UAP Poznań) - nagroda główna (2014)Codzienny Poznań, POZNANIANKA Z NAGRODĄ ARTYSTYCZNĄ NOWY OBRAZ / NOWE SPOJRZENIE!, Nagroda Prezydenta Miasta Wrocławia (12. Konkurs im. Eugeniusza Gepperta, 2016), Medal Młodej Sztuki, Poznań, 2017. 11. Triennale Małych Form Malarskich w Toruniu, 2019 – III nagroda.
Przypisy
Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Białoruscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1988