Jan KozłowskiW ewidencji wojskowej był określony jako Jan Kozłowski I. (ur. 17 kwietnia 1882 we Lwowie, zm. 12 lutego 1942 w Buchenwaldzie) – podpułkownik intendent dyplomowany Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 17 kwietnia 1882 we Lwowie jako syn Grzegorza i HelenyDokument dostępny w czytelni CAW w Warszawie Rembertowie, sygnatura akt osobowych 11638. W latach 1899–1903 uczył się w Szkole Kadetów Piechoty we Lwowie. Naukę ukończył 18 sierpnia 1903 i został wcielony jako kadet, zastępca oficera do 9 Pułku Piechoty. W listopadzie 1905 mianowany podporucznikiem. Ukończył dziewięciomiesięczny kurs jazdy konnej i łączności w Jarosławiu oraz dwumiesięczny kurs prowiantowy w Krakowie. 1 maja 1911 roku awansowany na porucznika. 1 listopada 1915 mianowany kapitanem. Od 1 listopada 1911 przeniesiony do 89 Pułku Piechoty jako oficer prowiantowy. Służbę w 89 p.p. pełnił do 1 listopada 1918. Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. Od 6 grudnia 1918 do 14 maja 1919 w rezerwie oficerów we Lwowie, następnie do przeniesienia w stan spoczynku służył kolejno: 1919–1920 w Wojskowych Zakładach Gospodarczych w Stryju (kierownik), 1920–1921 w Rejonowych Zakładach Gospodarczych w Stryju (kierownik), 1921–1924 OK X Intendentury (szef), 1925–1927 10 Oddział Służby Intendentury (p.o. dowódca), 1927–1928 10 Oddział Służby Intendentury (dowódca), 1928–1929 10 Okręg Sztabu Intendentury (p.o. szefa), 1929 intendentura OK X (szef), 1929–1930 Intendentura i Tabory OK X (szef)Rocznik Oficerski 1923, str. 1315Rocznik Oficerski 1924, str. 1196Rocznik Oficerski 1928, str. 782Rocznik Oficerski 1923, str. 114, 1294Rocznik Oficerski 1924, str. 64, 1176Rocznik Oficerski 1928, str. 770Rocznik Oficerski Rezerw, str. 369.
31 października 1925 ukończył naukę w Wyższej Szkole Intendentury z wynikiem ogólnym bardzo dobrym. Został awansowany do stopnia podpułkownika w korpusie oficerów administracji dział gospodarczy ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Jako podpułkownik intendent dyplomowany przeniesiony w stan spoczynku 30 kwietnia 1930 roku i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień SosnowiecRocznik Oficerski Rezerw 1934, str 369
Pełnił stanowisko dyrektora Ubezpieczalni Społecznej w Zamościu do czasu aresztowania przez NiemcówArchiwum Państwowe w Zamościu, zespół akt "Ubezpieczalnia Społeczna Zamość", sygnatura nr 84.
Podczas II wojny światowej po aresztowaniu przez Niemców 17 czerwca 1940 osadzony w Rotundzie Zamojskiej, a następnie w obozach Oranienburg-Sachsenhausen (1940), Dachau (1941–1942) oraz przez dwa lata w Buchenwaldzie (1941–1942), gdzie zmarł 12 lutego 1942 i pochowany został w zbiorowej mogile.
Był żonaty, żona Janina z domu Frankowska, miał synów: Andrzeja (ur. 22 września 1917) i Stefana (ur. 4 czerwca 1922).
Dodatkowe informacje:
Symboliczny nagrobek znajduje się na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, kwatera L, rząd 24, grób nr 19. W Rotundzie Zamojskiej umieszczona jest pamiątkowa tablica.
W literaturze: w książce napisanej przez Zygmunta Klukowskiego "Dziennik z lat okupacji" jest zamieszczona dwukrotnie informacja o Janie Kozłowskim: o aresztowaniu i druga o śmierci. Książka zawiera także opis katuszy, które przeżywali więźniowie po aresztowaniu w Rotundzie Zamojskiej
13 sierpnia 1939 roku w "Tygodniku społeczno - gospodarczym Prawda" wydawanym w Zamościu ukazał się artykuł z podziękowaniem dla Ubezpieczalni Społecznej w Zamościu za zorganizowanie kolonii dla dzieci najbiedniejszych oraz opis osobistej opieki nad kolonią sprawowaną przez dyrektora Jana Kozłowskiego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Oficerowie intendenci z wyższymi studiami wojskowymi Kategoria:Podpułkownicy intendenci II Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie ofiary niemieckich obozów koncentracyjnych Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Ofiary KL Buchenwald Kategoria:Więźniowie KL Dachau Kategoria:Więźniowie KL Sachsenhausen Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie