Leonard Sanikowski-Dziegieć CSsR (ur. 24 sierpnia 1891 w Horodyszcze, zm. 6 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski duchowny katolicki, redemptorysta, kapelan Wojska Polskiego. mały|Pomnik przy ul. Wolskiej 79, upamiętniający tysiące mieszkańców Woli, w tym redemptorystów z klasztoru przy ul. Karolkowej, zamordowanych 6 sierpnia 1944 w fabryce Kirchmajera i Marczewskiego
Życiorys Urodził się w rodzinie o korzeniach tatarskich, która wywodziła się ze Stobiecka Miejskiego. Był synem Walentego i Katarzyny z d. Wójcik. Rodzina wyemigrowała na Kresy Wschodnie w 1884 roku.
W 1901 roku rozpoczął naukę w gimnazjum w Łucku. W 1906 roku miał styczność z redemptorystami, którzy po przegranej przez Rosję wojnie z Japonią, uzyskali pozwolenie władz carskich na prowadzenie misji na tych terenach.
Nauki humanistyczne uzupełniał w juwenacie w Tłuchowie, a śluby zakonne złożył 2 sierpnia 1912 w Mościskach, święcenia kapłańskie przyjął 10 marca 1918 we Lwowie. mały|Kościół św. Klemensa Hofbauera przy ul. Karolkowej 49 Od 24 lutego do 3 marca 1925 roku w parafii Białotarsk prowadził misje, razem z o. Marcinem Nuckowskim oraz o. Józefem Palewskimhttps://digital.fides.org.pl/Content/1637/10_Obolewski.pdf. mały|Tablica Tchorka upamiętniająca ofiary egzekucji w fabryce Kirchmajera i Marczewskiego (ul. Wolska 79/81) W latach 20. zamieszkał w klasztorze redemptorystów przy ul. Karolkowej na warszawskiej Woli. Z powodu wady wymowy nie zdobył renomy wybitnego kaznodziei, uważany był natomiast za „męczennika konfesjonału”. Wybuch wojny uniemożliwił realizację jego planów dotyczących pracy misyjnej na Wołyniu. mały|Symboliczny grób zamordowanych redemptorystów na Cmentarzu Wolskim W czasie powstania warszawskiego, w drugim dniu rzezi Woli (6 sierpnia 1944), został wraz z 29 współbraćmi rozstrzelany przez Niemców, w składzie narzędzi rolniczych firmy Kirchmayer i Marczewski przy ul. Wolskiej 79/81. mały|Tablice upamiętniające zamordowanych redemptorystów. Plac Męczenników Warszawskiej Woli Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 lipca 2017 został pośmiertnie odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.
Był kuzynem Wincentego Dziegiecia, polskiego nauczyciela, społecznika, wieloletniego kierownika szkoły w Siemkowicach.
Przypisy
Bibliografia Janusz Dołbakowski, Marian Sojka (wyb. i opr.): Pamiętamy o Was… Pamięci 30 redemptorystów zamordowanych w Powstaniu Warszawskim. Pelplin: Wydawnictwo Diecezji Pelplińskiej „Bernardinum”, 2000. .
Kategoria:Ofiary rzezi Woli 1944 Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – ofiary represji Niemiec nazistowskich w Polsce 1939–1945 Kategoria:Polscy prezbiterzy redemptoryści Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1944