Piotr Feliks (ur. 11 czerwca 1883 w Bierówce, zm. 3 lipca 1941 w Auschwitz-Birkenau) – polski nauczyciel, działacz oświatowy na Śląsku Cieszyńskim, prezes Macierzy Szkolnej w Czechosłowacji, dyrektor Polskiego Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Orłowej.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Jaśle, a następnie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, ostatni rok studiów spędził na Uniwersytecie Monachijskim. W 1910 otrzymał pracę jako nauczyciel w prywatnym gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Orłowej na Śląsku Cieszyńskim, cztery lata później został dyrektorem tej szkoły. Po zakończeniu I wojny światowej uczestniczył w pracach Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego, które reprezentowało Polaków na Śląsku Cieszyńskim. 15 maja 1920 razem z całym gronem pedagogicznym był internowany, zwolniono go trzech tygodniach po interwencji komisji alianckiej. Podział Śląska Cieszyńskiego sprawił, że 28 lipca 1920 Orłowa znalazła się w granicach Czechosłowacji, wówczas Piotr Feliks powrócił do Orłowej i rozpoczął starania o uzyskanie pozwolenia na otwarcie jedynej polskiej szkoły średniej, które zostały uwieńczone sukcesemPiotr Feliks w Portalu Wiedzy Onet.pl. Gimnazjum ponownie zostało otwarte 17 września 1920, Macierz Szkolna mianowała Piotra Feliksa na stanowisko dyrektora, czeskie władze oświatowe uczyniły to późniejHistoria Polskiego Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego. Równocześnie działał w Macierzy Szkolnej w Czechosłowacji, od 1923 do 1930 pełnił funkcję I wiceprezesa, a następnie prezesa. Dzięki jego działaniom nastąpił rozwój oświaty polskiej na Śląsku Cieszyńskim, stworzył i kierował działalnością bursy w Orłowej, fundował stypendia dla zdolnych uczniów oraz sprawował kontrolę nad organizacją akademicką „Jedność”. Działał w wielu organizacjach polonijnych, m.in. w Towarzystwie Nauczycieli Polskich w Czechosłowacji, Związku Chórów Polskich. W maju 1931 został wyróżniony godnością członka honorowego Towarzystwo Szkoły Ludowej. Po zajęciu Zaolzia przez Polskę w 1938 szkoła w Orłowej została upaństwowiona, Piotr Feliks pozostał wówczas na stanowisku dyrektora. W następnym roku został wybrany na prezesa Zarządu Głównej Macierzy Szkolnej, która po osiemnastu latach została ponownie zjednoczona. Po wybuchu II wojny światowej przeprowadził się do Krakowa, gdzie pracował jako nauczyciel gimnazjalny. Angażował się w pomoc uciekinierom ze Śląska Cieszyńskiego za co został aresztowany i po krótkim pobycie w więzieniu przetransportowany do Auschwitz-Birkenau, gdzie zginął rozstrzelany podczas pracy 3 lipca 1941.
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1938) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (28 kwietnia 1926)M.P. z 1926 r. nr 99, poz. 294 „za zasługi, położone na polu szkolnictwa polskiego”. Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1931) „za zasługi przy organizacji Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu”. Srebrny Wawrzyn Akademicki (7 listopada 1936) „za krzewienie czytelnictwa”. Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium Kategoria:Członkowie honorowi Towarzystwa Szkoły Ludowej Kategoria:Członkowie Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego Kategoria:Członkowie Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Wawrzynem Akademickim Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy – ofiary KL Auschwitz Kategoria:Polscy działacze narodowi na Śląsku Cieszyńskim Kategoria:Polscy działacze oświatowi Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1941