Naśladowanie z Shelleya – wiersz autorstwa Jana Kasprowicza powstały w 1884.
Opublikowano go po raz pierwszy w Przedświcie (numer 7 z listopada 1884). Kasprowicz podpisał go pseudonimem J. Był wolnym, dostosowanym do polskich warunków społecznych, tłumaczeniem Pieśni do ludu angielskiego w roku 1819 (oryg. Song to the Men of England 1819) autorstwa Percy’ego Bysshe Shelleya. Shelley piętnował tam Peterloo – masakrę bezrobotnych w Manchesterze z roku 1819. Młody Kasprowicz był zafascynowany twórczością Shelleya. Po latach ta fascynacja zaowocowała licznymi przekładami liryki angielskiego romantyka. Do tego zetknął się podczas studiów w Lipsku i Wrocławiu ze środowiskami lewicowymi, m.in. z Ludwikiem Krzywickim. To właśnie pośrednictwo Krzywickiego wpłynęło na publikację tego rewolucyjnego wiersza w genewskim piśmie Przedświtopr. Bogdan Zakrzewski, Czegóż chcą oni? Wiersze i pieśni w kręgu Wielkiego Proletariatu, KiW, Warszawa, 1989, s.161, . Utwór został przedrukowany w antologii Wybór poezyj dla robotników. Wiersz został ułożony dziewięciozgłoskowcem ze średniówką po sylabie piątej i rymami męskimi: Długoż wy jeszcze będziecie tak Ciemiężcom pszenny uprawiać szlak, I prząść purpury błyszczący szmat, By nią się zdobił wasz własny kat?
Przypisy
Kategoria:Twórczość Jana Kasprowicza Kategoria:Utwory literackie z 1884